James Justin

Pochodzenie

Urodził się 23 lutego 1998 roku w Luton i wychował w dzielnicy Stopsley. Zaczynał w lokalnym klubie Crawley Green Sports & Social Club, a w wieku siedmiu lat, w 2005 roku, trafił do akademii Luton Town. Interesowały się nim też inne kluby, ale chciał zostać w klubie z rodzinnego miasta. W 2019 roku mówił: „Jestem chłopakiem z Luton i zawsze nim będę”.

Kariera

W pierwszej drużynie Luton zadebiutował w maju 2016 roku, jako 18-latek, wchodząc na siedem ostatnich minut wygranego 4:1 meczu z Exeter City. Trener Nathan Jones dał mu pierwszy pełny występ w następnym sezonie, w meczu Pucharu Ligi z Aston Villą (3:1), w którym Justin został wybrany piłkarzem meczu. W sezonie 2017/2018 Luton awansowało z League Two do League One, a w 2018/2019 wygrało League One. Justin zagrał w pierwszym z nich w 22 meczach, w drugim był już filarem drużyny: wystąpił w 52 meczach i znalazł się w jedenastce sezonu PFA w League One. O Nathanie Jonesie mówił, że zrobił z niego piłkarza, który po wejściu do pierwszej drużyny chciał jeszcze więcej.

W czerwcu 2019 roku przeszedł do Leicester City, jako pierwszy transfer Brendana Rodgersa. Pierwszy mecz w nowych barwach rozegrał w Pucharze Ligi przeciwko swojemu poprzedniemu klubowi i strzelił gola w wygranym 4:0 meczu. Pierwszą bramkę w Premier League zdobył we wrześniu 2020 roku w wygranym 4:2 meczu z Burnley. W sezonie 2020/2021 zagrał w Lidze Europy.

Na początku 2021 roku był blisko powołania do reprezentacji Anglii. W Pucharze Anglii strzelił efektowną bramkę w trzeciej rundzie ze Stoke City (4:0) i zagrał w piątej, z Brighton. W tym meczu, 10 lutego 2021 roku, w 75. minucie zerwał więzadło krzyżowe przednie i opuścił resztę sezonu. Leicester wygrało Puchar Anglii, a Justin oglądał finał z Chelsea z boku. Mówił później, że to był gorzki dzień, ale cieszył się z sukcesu kolegów i ma w domu medal zwycięzcy. Do gry wrócił w styczniu 2022 roku, a pierwszy raz od niemal roku wyszedł w podstawowym składzie 23 stycznia w meczu z Brighton. W sezonie 2021/2022 zagrał z Leicester w półfinale Ligi Konferencji Europy: w rundach z Rennes, PSV Eindhoven i AS Romą.

W listopadzie 2022 roku, na kilka dni przed mundialem, w meczu Pucharu Ligi z Newport County otworzył wynik, a potem zerwał ścięgno Achillesa. Do tego momentu był najczęściej grającym piłkarzem z pola Leicester w Premier League: wychodził w podstawowym składzie w każdym ligowym meczu, a w każdym grał co najmniej 80 minut. Wrócił do gry latem 2023 roku, już w Championship, za trenera Enzo Maresci. W sezonie 2023/2024 wystąpił w 39 meczach ligowych, a Leicester wygrało Championship i wróciło do Premier League; tytuł przypieczętowało 29 kwietnia 2024 roku wygraną 3:0 w Preston. Justin nosił w Leicester opaskę kapitańską.

25 sierpnia 2025 roku odszedł z Leicester do Leeds United. Mówił, że dołączenie do klubu o takiej historii i powrót do Premier League to dla niego ważny krok. W sezonie 2025/2026 najpierw musiał czekać na miejsce w pierwszym składzie Daniela Farkego, ale od początku roku grał prawie bez przerwy. Zagrał w półfinale Pucharu Anglii z Chelsea na Wembley, przegranym 0:1 26 kwietnia 2026 roku; zszedł z boiska w przerwie.

Sukcesy

• 2024 Mistrzostwo Championship z Leicester City
• 2021 Puchar Anglii z Leicester City
• 2019 Drużyna roku League One według PFA
• 2019 Mistrzostwo League One z Luton Town

Styl gry

Jest przede wszystkim prawym obrońcą, ale grał też po lewej stronie, w bardziej ofensywnych rolach na skrzydle i jako środkowy obrońca. Samych występów na lewej stronie obrony miał w karierze prawie sto. W sezonie 2022/2023 Leicester używało go głównie jako lewego obrońcę. W Leeds Daniel Farke ustawiał go w różnych formacjach, w 2026 roku także jako prawego z trzech środkowych obrońców.

Reprezentacja

W kadrze Anglii U-21 zadebiutował 9 września 2019 roku, wchodząc z ławki w wygranym 2:0 meczu eliminacji mistrzostw Europy z Kosowem. Zagrał w niej osiem razy i strzelił gola w ostatnim występie, w wygranym 5:0 meczu z Albanią w listopadzie 2020 roku.

Pierwsze powołanie do seniorskiej reprezentacji dostał pod koniec maja 2022 roku od Garetha Southgate'a, na mecze Ligi Narodów. Wtedy mówił, że chce zrobić wszystko, by jechać na mundial w Katarze. 4 czerwca 2022 roku w Budapeszcie zadebiutował w podstawowym składzie w przegranym 0:1 meczu z Węgrami, ale w przerwie musiał zejść z powodu kontuzji, a zastąpił go Bukayo Saka. Pozostał przy jednym występie w seniorskiej reprezentacji.