

Süper Lig · sezon 2026/2027
13. miejsce · 7 pkt · trener Metin Diyadin
Ankarski klub założony przez licealistów w 1923 roku, znany z wychowanków i z drogi do 1/8 finału Pucharu UEFA w 2004 roku.
Od stycznia 2019 roku Gençlerbirliği rozgrywa mecze domowe na stadionie Eryaman w Ankarze. Wcześniej, od 1936 roku, grał na stadionie 19 Mayıs. Stary obiekt rozebrano w sierpniu 2018 roku, by zbudować w jego miejscu nowy.
Klub gra w czerwono-czarnych barwach, stąd określenie „kırmızı-siyahlılar”, czyli „czerwono-czarni”. Skąd wzięły się kolory, nie wiadomo na pewno. Według jednej wersji założyciele wzorowali się na ankarskim maku polnym, według drugiej w sklepach hanu Karaoğlanoğlu nie było wtedy materiału w innym kolorze.
Klub powstał 14 marca 1923 roku w Ankarze. Założyli go uczniowie liceum Ankara Sultanisi, nazywanego Taş Mektep (dziś Liceum Atatürka), niezadowoleni ze składu, który wybierał szkolny nauczyciel wychowania fizycznego. Po sporze pogodzili się z nauczycielami, a dyrektor szkoły Münif Kemal został prezesem klubu i kierował nim do 1936 roku.
Gençlerbirliği zdominował amatorską ligę Ankary i dwukrotnie wygrał turniej o mistrzostwo Turcji, rozgrywany przed powstaniem ogólnokrajowej ligi. W finale z 1941 roku pokonał Beşiktaş 4:1, a w finale z 1946 roku znów Beşiktaş, 2:1. W pierwszym z tych meczów gola strzelił Hasan Polat, jedna z największych postaci klubu, później dwukrotnie prezes Tureckiej Federacji Piłkarskiej. Jego imieniem nazwano ośrodek treningowy klubu w dzielnicy Etlik.
Klub długo sprzeciwiał się przejściu na zawodowstwo, ale znalazł się wśród czterech zespołów z Ankary w nowo utworzonej Milli Lig. W sezonie 1965/66 zajął w niej trzecie miejsce. Po sezonie 1969/70 spadł, a w 1979 roku znalazł się nawet w trzeciej lidze. Odbudowę rozpoczął İlhan Cavcav, prezes klubu w latach 1977–2017. Po trzynastu latach Gençlerbirliği wrócił do najwyższej ligi jako mistrz drugiej ligi z sezonu 1982/83.
W 1987 roku zdobył pierwszy Puchar Turcji. W dwumeczu finałowym z Eskişehirsporem wygrał u siebie 5:0 i przegrał na wyjeździe 1:2. Drugi puchar przyszedł 11 kwietnia 2001 roku w Kayseri: po remisie 2:2 po dogrywce zespół pokonał Fenerbahçe w rzutach karnych. Klub wychował lub wypromował wielu piłkarzy, którzy przeszli do większych zespołów. Ümit Özat przez lata był kapitanem Fenerbahçe, a sprowadzony z Kamerunu Geremi trafił do Realu Madryt.
W sezonie 2002/03 drużyna Ersuna Yanala zajęła trzecie miejsce w lidze. W następnym sezonie w Pucharze UEFA wyeliminowała Blackburn Rovers, Sporting Lizbona i Parmę, z którą wygrała 1:0 we Włoszech i 3:0 w Ankarze. W 1/8 finału pokonała u siebie Valencię 1:0, ale w rewanżu na Mestalla przegrała 0:2 po dogrywce. Hiszpanie wygrali później cały turniej. W latach 2003 i 2004 Gençlerbirliği przegrał finały Pucharu Turcji z Trabzonsporem, a w 2008 roku z Kayserisporem w rzutach karnych.
W maju 2025 roku, po czterech sezonach w 1. Lig, zespół Hüseyina Eroğlu zajął drugie miejsce i wrócił do Süper Lig. Awans przypieczętował w ostatniej kolejce wygraną 5:0 z Yeni Malatyasporem na wyjeździe.
Najważniejszym rywalem jest Ankaragücü. Rywalizacja obu klubów w lidze Ankary zaczęła się w latach 30., gdy Gençlerbirliği stał się jedną z jej najsilniejszych drużyn. Mecze tych zespołów nazywa się derbami Ankary.
— oznacza brak danych. Statystyki obejmują dostępne składy meczowe.
Trener · Metin Diyadin
1,17
punktu na mecz
33%
wygranych · 17% remisów, 50% porażek
1
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 3 | 1 | 1 | 1 | 4:4 | 1,33 |
| Na wyjeździe | 3 | 1 | 0 | 2 | 1:9 | 1,00 |