
Lewonożny lewy obrońca, który w 2026 roku z LASK zdobył mistrzostwo i Puchar Austrii, a w finale pucharu strzelił gola w dogrywce.
Urodził się 22 stycznia 2002 roku w Abudży w Nigerii. Wychował się w Douglasville w stanie Georgia, dokąd rodzina przeniosła się z Nigerii. Piłkę pokochał dzięki ojcu, który grał amatorsko w Nigerii.
Zaczynał w Southern Soccer Academy w hrabstwie Cobb, akademii współpracującej z Chelsea. W drużynie U-9 zwrócił uwagę trenera Davida Eristaviego, który zaprosił go na turniej ze swoim zespołem U-12. Bello został w jego klubie Alpharetta Ambush na pięć lat i grał z rówieśnikami o dwa lata starszymi. Eristavi opowiadał, że na testach w Evertonie i Genoi oba kluby po godzinie obserwowania go chciały go podpisać.
W 2016 roku trafił do akademii Atlanty United, na zaproszenie jej dyrektora Tony’ego Annana, który znał go od dawna. W 2017 roku z drużyną U-16 wygrał mistrzostwa U.S. Soccer Development Academy w tej kategorii wiekowej, a akademia uznała go najlepszym zawodnikiem Konferencji Wschodniej w kategorii U-15/16.
Jako dziecko grał na wielu pozycjach: był napastnikiem, potem skrzydłowym i ofensywnym pomocnikiem. Na lewą obronę przesunęli go trenerzy na jego pierwszym zgrupowaniu reprezentacji młodzieżowej USA. Eristavi uważał go jednak za naturalnego środkowego pomocnika.
W czerwcu 2017 roku Atlanta United podpisała z nim kontrakt w ramach reguły Homegrown, obowiązujący od 1 stycznia 2018. Sezon 2018 zaczął w rezerwach, Atlanta United 2, które grały w lidze USL, a pierwszą drużynę zasilił w trakcie rozgrywek. W MLS zadebiutował 2 września 2018 roku w meczu z D.C. United. 6 października 2018 roku strzelił pierwszego gola w lidze, przeciwko New England Revolution, i był wtedy szóstym najmłodszym strzelcem w jej historii.
Przełom nastąpił w 2020 roku. W 19 z 20 meczów MLS wyszedł wtedy w podstawowym składzie, a klub nazwał to jego pierwszą regularną serią występów. W 2021 roku został pierwszym wychowankiem Atlanty United, który znalazł się w składzie na MLS All-Star Game.
31 stycznia 2022 roku przeszedł do Arminii Bielefeld, z umową do 30 czerwca 2026. Mówił, że to spełnienie marzenia, bo od zawsze chciał grać w Europie. W Arminii grał najpierw w Bundeslidze, a potem w 2. Bundeslidze.
14 lipca 2023 roku jako wolny zawodnik przeszedł do LASK, tak jak wcześniej Andrés Andrade, z którym grał w Bielefeld. Radovan Vujanović, odpowiedzialny w klubie za sprawy sportowe, mówił, że Bello pasuje do profilu LASK dzięki wyjątkowej szybkości i umiejętnościom technicznym. We wrześniu 2025 roku przedłużył kontrakt do lata 2027. W sezonie 2024/2025 zagrał w lidze więcej minut niż ktokolwiek inny w drużynie.
Sezon 2025/2026 LASK pod wodzą Didiego Kühbauera zakończył dubletem. Puchar Austrii był pierwszym tytułem klubu od 1965 roku. W finale 1 maja 2026 roku w Klagenfurcie pokonał SCR Altach 4:2 po dogrywce, choć dwa razy przegrywał. W 101. minucie Bello wbiegł z głębi pola do dośrodkowania Kaspera Jørgensena i prawą nogą strzelił gola na 3:2. 17 maja 2026 roku LASK wygrał 3:0 na wyjeździe z Austrią Wiedeń w ostatniej kolejce i został mistrzem Austrii. Bello w tym sezonie regularnie grał w podstawowym składzie.
Lewonożny, szybki i dynamiczny boczny obrońca, który włącza się w akcje ofensywne. Dyrektor sportowy LASK Dino Burić wymieniał jego tempo, dynamikę, ofensywny zapęd i mentalność. W młodości wyróżniał się szybkością, dryblingiem i tworzeniem sytuacji w ataku. Trener rezerw Atlanty Scott Donnelly mówił, że Bello „widzi grę bardzo wyraźnie” i gdy dostrzega moment, rusza do przodu, a jednocześnie potrafi grać wysoko i bronić.
Annan opisywał go jako technicznego i atletycznego zawodnika. Sam Bello wzorował się na Davidzie Alabie, ze względu na jego uniwersalność, i mówił, że poza obroną lubi grać w ataku. W 2018 roku mówił, że pracuje nad grą prawą nogą. O sobie mówił, że jest „atletyczny, ciężko pracujący, techniczny”.
Grał w młodzieżowych kadrach USA. W 2019 roku znalazł się w kadrze na mistrzostwa świata U-17 w Brazylii.
W reprezentacji seniorów zadebiutował 31 stycznia 2021 roku w towarzyskim meczu z Trynidadem i Tobago. Latem 2021 roku trener Gregg Berhalter wziął go na Złoty Puchar CONCACAF. Bello zagrał w dwóch meczach od pierwszej minuty, a USA wygrały turniej.
0
1
6,8
Minuty w sezonie
625′8 z 13 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Bundesliga austriacka | LASK Linz | Bundesliga austriacka | 28 | 2259 | 1 | 4 |
| 2024/2025Bundesliga austriacka | LASK Linz | Bundesliga austriacka | 32 | 2713 | 1 | 0 |
| 2024/2025Liga Konferencji | LASK Linz | Liga Konferencji | 6 | 506 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Europy | LASK Linz | Liga Europy | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2023/2024Bundesliga austriacka | LASK Linz | Bundesliga austriacka | 24 | 1870 | 0 | 1 |
| 2022/20232. Bundesliga | Arminia Bielefeld | 2. Bundesliga | 23 | 886 | 0 | 0 |
| 2022/2023Puchar Niemiec | Arminia Bielefeld | Puchar Niemiec | 2 | 112 | 0 | 0 |
| 2021/2022Bundesliga | Arminia Bielefeld | Bundesliga | 10 | 427 | 0 | 0 |
| 2020/2021 | Atlanta United FC | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Atlanta United FC | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Atlanta United FC | – | – | – | – |
George Bello ma 24 lata. Urodził się 22 stycznia 2002 roku.
George Bello jest zawodnikiem klubu LASK Linz (Bundesliga austriacka).
George Bello jest pomocnikiem i gra z numerem 2.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 11 meczów, 0 goli, 1 asysta (stan na 22 listopada 2026).
George Bello strzelił w 101. minucie finału Pucharu Austrii 1 maja 2026 roku gola na 3:2 dla LASK. Wbiegł z głębi pola do dośrodkowania Kaspera Jørgensena i uderzył prawą nogą. LASK pokonał SCR Altach 4:2 po dogrywce.
George Bello urodził się 22 stycznia 2002 roku w Abudży w Nigerii. Wychował się w Douglasville w stanie Georgia, a od 2016 roku szkolił się w akademii Atlanty United.
George Bello przeszedł z Atlanty United do Arminii Bielefeld 31 stycznia 2022 roku, z umową do 30 czerwca 2026. Mówił, że to spełnienie marzenia, bo od zawsze chciał grać w Europie. W 2023 roku jako wolny zawodnik przeszedł do LASK.
George Bello wygrał Złoty Puchar CONCACAF w 2021 roku z reprezentacją USA. Trener Gregg Berhalter wziął go na turniej, a Bello zagrał w dwóch meczach od pierwszej minuty. W seniorskiej kadrze zadebiutował 31 stycznia 2021 roku w meczu z Trynidadem i Tobago.





