Do 1995 roku w plebiscycie „Złotej Piłki” można było wybierać tylko piłkarzy ze Starego Kontynentu. Wobec tego po najważniejsze indywidualne piłkarskie nagrody nie mogli sięgnąć tacy geniusze jak Pele czy Diego Maradona. W latach 80. to trofeum trzykrotnie zdobywał Michel Platini, dwukrotnie Karl-Heinz Rummenigge, a po jednym razie Paolo Rossi, Ruud Gullit i Marco van Basten. Wszystkie te nazwiska są doskonale znane fanom futbolu. Nie każdy jednak pamięta, że w 1986 roku „Ballon d’Or” sensacyjnie trafiła w ręce piłkarza ze Związku Radzieckiego. Był nim Ihor Biełanow, wówczas występujący w Dynamie Kijów.
Rok 1986 w piłce nożnej został zapamiętany głównie za sprawą mundialu w Meksyku i „ręki Boga” Diego Maradony. Mało kto pamięta, iż wówczas po Puchar Zdobywców Pucharów sięgnęło Dynamo Kijów, którego najskuteczniejszym strzelcem w tych rozgrywkach był Ihor Biełanow. Mimo to wybranie urodzonego w Odessie zawodnika na najlepszego europejskiego piłkarza wzbudziło spore kontrowersje.
Ihor Biełanow – z placu budowy na boisko
Początki piłkarskiej przygody Biełanowa mogłyby stanowić dobry materiał na film. Niewiele zabrakło, aby w ogóle nie został piłkarzem. Na wczesnym etapie piłkarskiego rozwoju późniejszy zdobywca Złotej Piłki został odrzucony przez Czernomorec Odessa. Powodem tej decyzji był zbyt niski wzrost młodego Ihora. Uznano, że przez słabe warunki fizyczne nie osiągnie w futbolu niczego nadzwyczajnego.
Do Czernomorca ostatecznie trafił w wieku 16 lat, kiedy to podczas lokalnego turnieju świetnie zaprezentował się w meczu przeciwko swojej przyszłej drużynie. Nastoletni Ihor Biełanow łączył grę w piłkę nożną z pracą na budowie. Po tragicznej śmierci ojca musiał wyżywić rodzinę, dlatego w tak młodym wieku podjął się zarobkowej pracy.
W latach 1979-1980 nasz bohater spędził dwa lata w SKA Odessa, w którym odbywał obowiązkową służbę wojskową. Udało mu się tam w 68 meczach trafić do siatki 16 razy. Potem powrócił do Czernomorca, w którego barwach w 1981 roku zadebiutował w radzieckiej Wyższej Lidze. W zespole z rodzinnego miasta Biełanow występował do 1985 roku. Jego licznik w Czernomorcu zatrzymał się na 116 meczach i 26 trafieniach.
U Łobanowskiego
Przełomowy w karierze napastnika z Odessy okazał się rok 1985. Po udanym ostatnim sezonie w Czernomorcu (33 mecze i 11 goli) Ihor Biełanow przeniósł się do Dynama Kijów. Klub z późniejszej stolicy Ukrainy był wówczas bezsprzecznie najlepszą drużyną na Ukrainie i jedną z najlepszych w Związku Radzieckim. Spośród ukraińskich zespołów kroku drużynie z Kijowa dotrzymywał jedynie Dniepr Dniepropietrowsk
