Zmiany wprowadzone przez prezydenta UEFA, Michela Platiniego, od sezonu 2009/2010 miały na celu uatrakcyjnienie rozgrywek Ligi Mistrzów. Rzeczywiście sprawdziły się, gdyż nowa edycja tego turnieju okazała się nieprzewidywalna i wyjątkowa. Jej ukoronowaniem był wielki finał zorganizowany na słynnym Estadio Santiago Bernabeu. W sobotę 22 maja o 20:45 zmierzyły się na nim Bayern Monachium i Inter Mediolan.
Wytypowanie faworyta było bardzo trudne. Za zwycięstwem Bayernu przemawiało równie wiele plusów, co za Interem. „Bawarczyków” cechował przede wszystkim piękny ofensywny styl, polot w grze, poparty dowodzeniem z ławki trenerskiej przez doświadczonego Louisa van Gaala. Z drugiej strony mieliśmy niezwykle skutecznych i konsekwentnych w swoich poczynaniach piłkarzy ze stolicy mody, na których czele stoi przecież urodzony do wygrywania Jose Mourinho. Obie jedenastki były bardzo zdeterminowana do odniesienia zwycięstwa. Dla monachijczyków był to pierwszy finał Ligi Mistrzów od dziewięciu lat, a dla mediolańczyków od 38. Poza tym nikt nie chciał zmarnować szansy na wywalczenie pierwszej od dawna potrójnej korony.
Julio Cesar wielokrotnie ratował Inter (fot. totalfootballmadness.com)
Z początku obie drużyny badały teren, bez zbędnego odkrywania się. Przewagę w tym okresie gry miał Bayern. Aktywnie w szeregach mistrzów Niemiec poczynał sobie Hamit Altintop. Blok obronny czempionów z Półwyspu Apenińskiego spisywał się jednak bez zarzutu, skutecznie odcinając od podań Turka, Arjena Robbena, napastników: Thomasa Muellera i Ivicę Olicia. Ostrych podań w pole karne nie bał się przyjmować na siebie, występujący niegdyś na Allianz Arena, Lucio. Brazylijczyk jednak zaspał w 11. minucie. Były pomocnik Schalke wymienił piłkę z klepki z Markiem van Bommelem, dzięki czemu znalazł się sam na sam z Julio Cesarem. Brazylijczyk na tyle dobrze skrócił jednak kąt, że strzał oddany przez gracza znad Bosforu zatrzymał się na słupku i wyszedł w pole.
„Bawarczycy” nie ustawali jednak w swoich atakach. Po strzale Robbena z dystansu, sparowanym przez golkipera Interu, nastąpiła seria rzutów rożnych. W jednym z nich golkiper „Canarinhos” z wielkim trudem przeniósł piłkę nad poprzeczką po uderzeniu Daniela Van Buytena. Kolejne stały fragment gry okazał się zabójczy dla mistrzów Włoch. W 16. minucie podanie Altintopa zostało wybite i ponownie trafiło do Turka. Ten zagrał na przedpole, skąd futbolówka trafiła w pole karne. Najprzytomniej zachował się tam Olić, który – mając przed sobą tylko Julio Cesara – nie mógł spudłować. Po nieco ponad kwadransie gry niemiecki sektor oszalał z radości.
Gol wyraźnie zdekoncentrował monachijczyków. Mało brakowało, by z prowadzenia cieszyli się zaledwie 60 sekund. Na uderzenie z 20 metrów zdecydował się Wesley Sneijder. Hans-Jörg Butt nie zdecydował się na interwencję. Na jego szczęście piłka o centymetry minęła spojenie słupka z poprzeczką. Nie zmieniło to jednak obrazu spotkania. Na boisku dzielił i rządził Bayern. Kibice zgromadzeni na trybunach byli pod wrażeniem efektownej gry „Bawarczyków”, żałując, że ich ulubieńcy nie prezentują się najlepiej. Pierwsze skrzypce w ekipie Louisa van Gaala grał Altintop. Dzielnie z prawego skrzydła wspomagał go Robben. Holender miał okazję przypomnieć madryckim fanom, jak się zdobywa gole na tym obiekcie, lecz uderzył bardzo nieprecyzyjnie, nie sprawiając żadnych problemów Julio Cesarowi.
Brazylijczyk o wiele bardziej musiał się wykazać po pół godzinie gry. Wychodzący na dobrą pozycję Müller zauważył lepiej ustawionego Olicia. Chorwat miał przed sobą jedynie pustą bramkę, lecz fatalnie skiksował. Mówi się, że niewykorzystane sytuacje się mszczą i to prawie sprawdziło się w przypadku Bayernu. Tuż przed przerwą dwukrotnie szansę na pokonanie Butta miał Diego Milito. Jednak po podaniu Eto’o nie trafił w bramkę, a w doliczonym czasie gry złapany został na spalonym. Do przerwy prowadził Bayern.
Ivica Olić zawiódł w decydującym momencie (fot. Skysports.com)
Druga odsłona rozpoczęła się w sposób wymarzony dla monachijczyków. Po 120 sekundach gry prowadzący zawody Howard Webb odgwizdał rzut wolny w pobliżu linii „szesnastki” Interu, po faulu Javiera Zanettiego na Bastianie Schweinsteigerze. Do piłki podszedł Robben, lecz zamiast strzelać, zagrał ją do ustawionego na wprost bramki Altintopa, a ten huknął z dystansu i umieścił ją w siatce, zdobywając gola, na którego jak najbardziej zasłużył. W tym momencie kamery telewizyjne pokazały szał radości sztabu Louisa van Gaala i posępną minę Jose Mourinho.
Inter, choć przegrywał już 0:2, nie poddawał się. Przykład Liverpoolu sprzed pięciu lat pokazał, że z każdej sytuacji da się wybrnąć. Ta myśl pewnie przyświecała graczom ze stolicy mody, co widać było po ich postawie. Uparcie dążyli do uzyskania kontaktowego gola. Gra ofensywna czempionów Włoch poprawiła się po zmianach dokonanych przez Portugalczyka. Na boisku za Estebana Cambiasso i Gorana Pandeva pojawili się Sulley Muntari i zupełnie nieoczekiwanie Mario Balotelli. Pochodzący z Ghany napastnik miał okazję do pokonania Butta, lecz zmarnował ją, posyłając futbolówkę obok słupka.
Bayern dostał w ten sposób ostrzeżenie. Jego ciągła ofensywna gra dawała jednak do zrozumienia, że zawodnicy nie bardzo wzięli je sobie do serca. Grali na luzie, atakując Inter i czekając na błędy jego obrony. Lucio i spółka grali jednak na tyle skutecznie, że zmuszali swoich rywali do uderzeń z dystansu. Kiedy już udało się prostopadle podać do któregoś z napastników, tego uprzedzał Julio Cesar. Dokładności zabrakło Holgerowi Badstuberowi. W 69. minucie chciał kontynuować akcję swojego zespołu z wykorzystaniem Butta. Podał mu jednak za lekko, dzięki czemu szybciej do piłki dopadł Samuel Eto’o, który w takich sytuacjach nie zwykł się mylić.
Gol ten wlał nadzieję w serca kibiców i piłkarzy Interu. Ożyły trybuny zajmowane przez kibiców „Niebiesko-czarnych”. Włosi postawili wszystko na jedną kartę. Liczyła się tylko bramka wyrównująca. Podopieczni Jose Mourinho praktycznie przestali wypuszczać Bayern z własnej połowy. Monachijczykom nielicznie udawało się przedrzeć przez obronę rywali. W 72. minucie sam na sam z Julio Cesarem znalazł się Olić, lecz przegrał pojedynek z Brazylijczykiem, a próby zaskoczenia go przez Altintopa i Müllera okazywały się nieskuteczne. Po drugiej stronie boiska trwało wręcz oblężenie bramki Butta. Czempioni z Półwyspu Apenińskiego razili jednak niedokładnością zarówno strzałów, jak i podań. Najgorzej zachował się Milito, który, zamiast w korzystnej sytuacji strzelać, spróbował umiejętności aktorskich w polu karnych, za co dostał żółtą kartkę.
Bohater Interu, Diego Milito (fot. skysports.com)
Mecz powoli zbliżał się do końca. Niemieccy kibice, gdy zegar wskazał 90. minutę, już zaczęli wznosić triumfalne śpiewy. Inter wciąż próbował. W polu karnym Butta znalazł się nawet Julio Cesar. Po rzucie rożnym, Sneijder wybitą piłę w „szesnastkę” Bayernu wstrzelił Muntari. Po odbiciu się od Eto’o piłka trafiła w wysuniętą rękę Diego Contento. 120 sekund do końca meczu, a sędzia Webb zdecydował się na jedenastkę dla Włochów. Odpowiedzialność na swoje barki wziął Sneijder. Holender nie zawiódł, umieszczając piłkę w siatce. Po tym strzale angielski arbiter zarządził dogrywkę.
Od początku dodatkowego czasu gry przeważał Inter. Wyrównujący gol wyraźnie dodał im skrzydeł. Na szczęście dla Butta oddawane przez nich strzały okazywały się niecelne. Bayern czekał na kontry. Jedna miała miejsce siedem minut po rozpoczęciu dogrywki. Przed polem karnym rozpędził się Olić, którego w jego obrębie powalił Walter Samuel. Argentyńczyk wyleciał z boiska po czerwonej kartce, a Chorwat dostał szansę do przechylenia szali zwycięstwa na korzyść swojej drużyny z jedenastu metrów. Przed „szesnastką” mistrzów Włoch zgromadzili się prawie wszyscy uczestnicy meczu. Były napastnik CSKA Moskwa skoncentrował się, uderzył mocno, lecz nie na tyle, by zaskoczyć Julio Cesara. Piłkę w okolice pola karnego próbował wybijać głową Van Buyten. Doświadczony stoper jednak minął się z nią i przewrócił. Skorzystał na tym Milito, który popędził w stronę bramki Bayernu. Miał przed sobą tylko wychodzącego Butta. Nie przestraszył się go jednak, przerzucił nad nim futbolówkę i ucieszył trybuny zajmowane przez sympatyków swojej ekipy. Jose Mourinho szalał wręcz z radości.
Zmęczony Bayern starał się doprowadzić do wyrównania. Jego gra przypominała jednak walenie głową w mur. Defensywa Interu wręcz nie dopuszczała do jakiegokolwiek spięcia pod bramką Julio Cesara. Z dystansu Brazylijczyka próbował zaskoczyć Badstuber i Altintop, lecz ten spisywał się bez zarzutu. W końcu sędzia zakończył mecz. Kamery w tym momencie zostały zwrócone na biegającego w ferworze radości Jose Mourinho. Po sześciu latach przerwy Portugalczyk znowu poprowadził swoją ekipę do zwycięstwa w finale Ligi Mistrzów, dając Interowi pierwszy Puchar Europy od 1965 roku.
To tylko jeden z niezliczonej ilości możliwych scenariuszy, jakie mogą zdarzyć się w sobotę w Madrycie. Jaki będzie przebieg meczu i kto go wygra? Tego dowiemy się już w najbliższy weekend. Początek starcia sezonu o godzinie 20:45.
Zmiany wprowadzone przez prezydenta UEFA, Michela Platiniego, od sezonu 2009/2010 miały na celu uatrakcyjnienie rozgrywek Ligi Mistrzów. Rzeczywiście sprawdziły się, gdyż nowa edycja tego turnieju okazała się nieprzewidywalna i wyjątkowa. Jej ukoronowaniem był wielki finał zorganizowany na słynnym Estadio Santiago Bernabeu. W sobotę 22 maja o 20:45 zmierzyły się na nim Bayern Monachium i Inter Mediolan.
Wytypowanie faworyta było bardzo trudne. Za zwycięstwem Bayernu przemawiało równie wiele plusów, co za Interem. „Bawarczyków” cechował przede wszystkim piękny ofensywny styl, polot w grze, poparty dowodzeniem z ławki trenerskiej przez doświadczonego Louisa van Gaala. Z drugiej strony mieliśmy niezwykle skutecznych i konsekwentnych w swoich poczynaniach piłkarzy ze stolicy mody, na których czele stoi przecież urodzony do wygrywania Jose Mourinho. Obie jedenastki były bardzo zdeterminowana do odniesienia zwycięstwa. Dla monachijczyków był to pierwszy finał Ligi Mistrzów od dziewięciu lat, a dla mediolańczyków od 38. Poza tym nikt nie chciał zmarnować szansy na wywalczenie pierwszej od dawna potrójnej korony.
Julio Cesar wielokrotnie ratował Inter (fot. totalfootballmadness.com)
Z początku obie drużyny badały teren, bez zbędnego odkrywania się. Przewagę w tym okresie gry miał Bayern. Aktywnie w szeregach mistrzów Niemiec poczynał sobie Hamit Altintop. Blok obronny czempionów z Półwyspu Apenińskiego spisywał się jednak bez zarzutu, skutecznie odcinając od podań Turka, Arjena Robbena, napastników: Thomasa Muellera i Ivicę Olicia. Ostrych podań w pole karne nie bał się przyjmować na siebie, występujący niegdyś na Allianz Arena, Lucio. Brazylijczyk jednak zaspał w 11. minucie. Były pomocnik Schalke wymienił piłkę z klepki z Markiem van Bommelem, dzięki czemu znalazł się sam na sam z Julio Cesarem. Brazylijczyk na tyle dobrze skrócił jednak kąt, że strzał oddany przez gracza znad Bosforu zatrzymał się na słupku i wyszedł w pole.
„Bawarczycy” nie ustawali jednak w swoich atakach. Po strzale Robbena z dystansu, sparowanym przez golkipera Interu, nastąpiła seria rzutów rożnych. W jednym z nich golkiper „Canarinhos” z wielkim trudem przeniósł piłkę nad poprzeczką po uderzeniu Daniela Van Buytena. Kolejne stały fragment gry okazał się zabójczy dla mistrzów Włoch. W 16. minucie podanie Altintopa zostało wybite i ponownie trafiło do Turka. Ten zagrał na przedpole, skąd futbolówka trafiła w pole karne. Najprzytomniej zachował się tam Olić, który – mając przed sobą tylko Julio Cesara – nie mógł spudłować. Po nieco ponad kwadransie gry niemiecki sektor oszalał z radości.
Gol wyraźnie zdekoncentrował monachijczyków. Mało brakowało, by z prowadzenia cieszyli się zaledwie 60 sekund. Na uderzenie z 20 metrów zdecydował się Wesley Sneijder. Hans-Jörg Butt nie zdecydował się na interwencję. Na jego szczęście piłka o centymetry minęła spojenie słupka z poprzeczką. Nie zmieniło to jednak obrazu spotkania. Na boisku dzielił i rządził Bayern. Kibice zgromadzeni na trybunach byli pod wrażeniem efektownej gry „Bawarczyków”, żałując, że ich ulubieńcy nie prezentują się najlepiej. Pierwsze skrzypce w ekipie Louisa van Gaala grał Altintop. Dzielnie z prawego skrzydła wspomagał go Robben. Holender miał okazję przypomnieć madryckim fanom, jak się zdobywa gole na tym obiekcie, lecz uderzył bardzo nieprecyzyjnie, nie sprawiając żadnych problemów Julio Cesarowi.
Brazylijczyk o wiele bardziej musiał się wykazać po pół godzinie gry. Wychodzący na dobrą pozycję Müller zauważył lepiej ustawionego Olicia. Chorwat miał przed sobą jedynie pustą bramkę, lecz fatalnie skiksował. Mówi się, że niewykorzystane sytuacje się mszczą i to prawie sprawdziło się w przypadku Bayernu. Tuż przed przerwą dwukrotnie szansę na pokonanie Butta miał Diego Milito. Jednak po podaniu Eto’o nie trafił w bramkę, a w doliczonym czasie gry złapany został na spalonym. Do przerwy prowadził Bayern.
Ivica Olić zawiódł w decydującym momencie (fot. Skysports.com)
Druga odsłona rozpoczęła się w sposób wymarzony dla monachijczyków. Po 120 sekundach gry prowadzący zawody Howard Webb odgwizdał rzut wolny w pobliżu linii „szesnastki” Interu, po faulu Javiera Zanettiego na Bastianie Schweinsteigerze. Do piłki podszedł Robben, lecz zamiast strzelać, zagrał ją do ustawionego na wprost bramki Altintopa, a ten huknął z dystansu i umieścił ją w siatce, zdobywając gola, na którego jak najbardziej zasłużył. W tym momencie kamery telewizyjne pokazały szał radości sztabu Louisa van Gaala i posępną minę Jose Mourinho.
Inter, choć przegrywał już 0:2, nie poddawał się. Przykład Liverpoolu sprzed pięciu lat pokazał, że z każdej sytuacji da się wybrnąć. Ta myśl pewnie przyświecała graczom ze stolicy mody, co widać było po ich postawie. Uparcie dążyli do uzyskania kontaktowego gola. Gra ofensywna czempionów Włoch poprawiła się po zmianach dokonanych przez Portugalczyka. Na boisku za Estebana Cambiasso i Gorana Pandeva pojawili się Sulley Muntari i zupełnie nieoczekiwanie Mario Balotelli. Pochodzący z Ghany napastnik miał okazję do pokonania Butta, lecz zmarnował ją, posyłając futbolówkę obok słupka.
Bayern dostał w ten sposób ostrzeżenie. Jego ciągła ofensywna gra dawała jednak do zrozumienia, że zawodnicy nie bardzo wzięli je sobie do serca. Grali na luzie, atakując Inter i czekając na błędy jego obrony. Lucio i spółka grali jednak na tyle skutecznie, że zmuszali swoich rywali do uderzeń z dystansu. Kiedy już udało się prostopadle podać do któregoś z napastników, tego uprzedzał Julio Cesar. Dokładności zabrakło Holgerowi Badstuberowi. W 69. minucie chciał kontynuować akcję swojego zespołu z wykorzystaniem Butta. Podał mu jednak za lekko, dzięki czemu szybciej do piłki dopadł Samuel Eto’o, który w takich sytuacjach nie zwykł się mylić.
Gol ten wlał nadzieję w serca kibiców i piłkarzy Interu. Ożyły trybuny zajmowane przez kibiców „Niebiesko-czarnych”. Włosi postawili wszystko na jedną kartę. Liczyła się tylko bramka wyrównująca. Podopieczni Jose Mourinho praktycznie przestali wypuszczać Bayern z własnej połowy. Monachijczykom nielicznie udawało się przedrzeć przez obronę rywali. W 72. minucie sam na sam z Julio Cesarem znalazł się Olić, lecz przegrał pojedynek z Brazylijczykiem, a próby zaskoczenia go przez Altintopa i Müllera okazywały się nieskuteczne. Po drugiej stronie boiska trwało wręcz oblężenie bramki Butta. Czempioni z Półwyspu Apenińskiego razili jednak niedokładnością zarówno strzałów, jak i podań. Najgorzej zachował się Milito, który, zamiast w korzystnej sytuacji strzelać, spróbował umiejętności aktorskich w polu karnych, za co dostał żółtą kartkę.
Bohater Interu, Diego Milito (fot. skysports.com)
Mecz powoli zbliżał się do końca. Niemieccy kibice, gdy zegar wskazał 90. minutę, już zaczęli wznosić triumfalne śpiewy. Inter wciąż próbował. W polu karnym Butta znalazł się nawet Julio Cesar. Po rzucie rożnym, Sneijder wybitą piłę w „szesnastkę” Bayernu wstrzelił Muntari. Po odbiciu się od Eto’o piłka trafiła w wysuniętą rękę Diego Contento. 120 sekund do końca meczu, a sędzia Webb zdecydował się na jedenastkę dla Włochów. Odpowiedzialność na swoje barki wziął Sneijder. Holender nie zawiódł, umieszczając piłkę w siatce. Po tym strzale angielski arbiter zarządził dogrywkę.
Od początku dodatkowego czasu gry przeważał Inter. Wyrównujący gol wyraźnie dodał im skrzydeł. Na szczęście dla Butta oddawane przez nich strzały okazywały się niecelne. Bayern czekał na kontry. Jedna miała miejsce siedem minut po rozpoczęciu dogrywki. Przed polem karnym rozpędził się Olić, którego w jego obrębie powalił Walter Samuel. Argentyńczyk wyleciał z boiska po czerwonej kartce, a Chorwat dostał szansę do przechylenia szali zwycięstwa na korzyść swojej drużyny z jedenastu metrów. Przed „szesnastką” mistrzów Włoch zgromadzili się prawie wszyscy uczestnicy meczu. Były napastnik CSKA Moskwa skoncentrował się, uderzył mocno, lecz nie na tyle, by zaskoczyć Julio Cesara. Piłkę w okolice pola karnego próbował wybijać głową Van Buyten. Doświadczony stoper jednak minął się z nią i przewrócił. Skorzystał na tym Milito, który popędził w stronę bramki Bayernu. Miał przed sobą tylko wychodzącego Butta. Nie przestraszył się go jednak, przerzucił nad nim futbolówkę i ucieszył trybuny zajmowane przez sympatyków swojej ekipy. Jose Mourinho szalał wręcz z radości.
Zmęczony Bayern starał się doprowadzić do wyrównania. Jego gra przypominała jednak walenie głową w mur. Defensywa Interu wręcz nie dopuszczała do jakiegokolwiek spięcia pod bramką Julio Cesara. Z dystansu Brazylijczyka próbował zaskoczyć Badstuber i Altintop, lecz ten spisywał się bez zarzutu. W końcu sędzia zakończył mecz. Kamery w tym momencie zostały zwrócone na biegającego w ferworze radości Jose Mourinho. Po sześciu latach przerwy Portugalczyk znowu poprowadził swoją ekipę do zwycięstwa w finale Ligi Mistrzów, dając Interowi pierwszy Puchar Europy od 1965 roku.
To tylko jeden z niezliczonej ilości możliwych scenariuszy, jakie mogą zdarzyć się w sobotę w Madrycie. Jaki będzie przebieg meczu i kto go wygra? Tego dowiemy się już w najbliższy weekend. Początek starcia sezonu o godzinie 20:45.
Komentarze4
G
gilbert3
Webb sędziuje finał, to chyba faktycznie decyzja
Platiniego, który lubi głupie niespodzianki.
~&
~Chelsea & Inter
Tylko Inter może wygrać ten finał… Nie może
być tak, że wygra Bayern.
Nawet nie dopuszczam myśl,że Webb podyktuje karnego
dla Bawarczyków w 90 min przy stanie 0:0. Chociaz na
Euro odebrał nam zwycięstwo z Austrią…
Powinien sędziować ten mecz Lubos Michel albo Frank
De Bleeckere.
~
~lukasz
wygra ofensywny futbol:) mam nadzieje bo mam dość
takiej zimnej taktyki:P
G
Gol
Według znanych naukowców został przeprowadzony
symulacja meczu. Komputer uwzględnił wszystkie
wariaty a na końcu widniał wynik 0-3 dla Bayernu.
Naukowcy są na 100% pewnie że taki wynik padnie w
Finale Ligi Mistrzów 2009/10 , przypomnijmy że ci
sami naukowcy przeprowadzili udaną symulację na
Euro 2008 kiedy komputer wytypował że to Hiszpania
będzie mogła cieszyć się z zwycięzca.