Nieco ponad 10 lat temu został królem strzelców mundialu do lat 20, strzelając bramkę Brazylii z Gabrielem Jesusem w składzie. Choć jego kariera nie ułożyła się w taki sposób, jak można było tego oczekiwać, to Bence Mervo wciąż wierzy, że będzie mu kiedyś dane ponownie zagrać na wysokim poziomie. Dziś 31-letni węgierski napastnik deklaruje, że bardzo chętnie wróciłby do Śląska Wrocław, w którym występował w latach 2016–2017. Jak Mervo wspomina mistrzostwa świata do lat 20 w 2015 roku, nieudany transfer do Szwajcarii i pobyt na Dolnym Śląsku? Zapraszam do lektury!
Życiowy turniej
Pierwsze kroki w piłce seniorskiej Mervo stawiał w rodzimym Győri ETO FC. Jako zawodnik tego klubu wyjechał w 2015 roku wraz z reprezentacją Węgier na mistrzostwa świata do lat 20, które rozgrywane były w Nowej Zelandii. Wspomniany turniej okazał się dla młodego Węgra przełomowym momentem w karierze. Jak wspomina sam Bence, czuł, że przygotował na mistrzostwa dobrą dyspozycję:
– Jeszcze przed turniejem postanowiłem, że zostanę albo najlepszym zawodnikiem, albo królem strzelców. Przyjechaliśmy tam pewni siebie i wszystko było na swoim miejscu, aby osiągnąć dobry wynik. Niestety, mieliśmy pecha w meczu z Serbami, ale taki jest futbol. Oni ostatecznie zostali złotymi medalistami. To był jeden z najważniejszych momentów w moim życiu, ale najwspanialszą chwilą było to, gdy grałem później w Polsce przed fantastyczną publicznością.
W pamiętnym turnieju Mervo zdobył pięć bramek. Trzy razy trafił w meczu przeciwko Korei Północnej, raz w przegranym meczu 1/8 finału przeciwko Serbii. Z sentymentem wspomina także trafienie przeciwko Brazylii, w której barwach grał m.in. Gabriel Jesus.
– Dorastając, zawsze kibicowałem Brazylii na mistrzostwach świata i nie mogłem doczekać się meczu z nią. Moja tajemnica polegała na tym, że zawsze grałem instynktownie. Nie obchodziło mnie, kto stoi po drugiej stronie. Chciałem po prostu wycisnąć absolutne maksimum z każdej sytuacji. Wiesz, nie uważam się za zawodnika robota, wolę się adaptować. Największą przyjemnością było dla mnie to, że musieli rzucić na mnie kilku obrońców, co tylko mnie nakręciło. Niestety, szybka czerwona kartka zamknęła nam drogę do korzystnego wyniku, ale i tak wyszliśmy na prowadzenie dzięki mojemu golowi – wspomina Bence Mervo.
Węgier dodaje, że miał ogromnego pecha z przepisami FIFA. Zmieniono je w porównaniu z poprzednimi latami. Gdyby nie to, z dokładnie tą samą liczbą bramek zdobyłby Złoty But zamiast Srebrnego.
fot. archiwum prywatne Bence Mervo
Niespełnione nadzieje
Mimo świetnego indywidualnego występu w kolejnych latach Bence nie potrafił sprostać pokładanym w nim nadziejom. Choć gra w Śląsku Wrocław była dla niego wyjątkowym wydarzeniem, to ma świadomość niewykorzystanego potencjału. Wskazuje także na zawodnika, który spośród reprezentantów Węgier do lat 20 z pamiętnego turnieju w Nowej Zelandii zrobił największą karierę.
Skromny chłopak z niewielkiego miasta, który marzenie o dziennikarstwie sportowym przekuwa w codzienną rzeczywistość. Jego życie od zawsze kręci się wokół futbolu. Poznawał go z każdej możliwej perspektywy: jako widz, kibic, trener, zawodnik na murawie, a dziś także reporter. Redaktor iGol.pl oraz autor cyklu „Byli, grali, wyjechali...”, w którym przygląda się dalszym losom piłkarzy po opuszczeniu polskich klubów.
– Wierzę, że to ja miałem największy potencjał, ale niestety nie udało mi się go w pełni wykorzystać. Jak mam być szczery, swój udział mieli w tym także menedżerowie. Jeśli jednak chodzi o kogoś, kto zrobił wielką karierę i udowadnia swoją wartość tydzień po tygodniu na międzynarodowej scenie, bez wahania wskazuję mojego przyjaciela Rolanda Sallaia.
Po zakończeniu mistrzostw węgierski napastnik był łakomym kąskiem na rynku transferowym. Nie brakowało zainteresowania klubów zagranicznych, a Mervo wspomina, że oferty, które do niego spłynęły, pochodziły z 14 różnych krajów.
– Trzy zespoły z La Liga chciały mnie pozyskać, dwa z Serie A i jeden z Premier League. Ofert było mnóstwo, z 14 różnych krajów. Na liście były m.in. Girona, Deportivo, Rayo Vallecano, Genoa, Hertha, Reading czy Legia Warszawa. Niestety, w ostatniej chwili zostałem pospiesznie namówiony na kontrakt w Szwajcarii, czego dzisiaj żałuję. Mimo to czułem, że drzemie we mnie olbrzymi potencjał, zwłaszcza że na rynku brakowało kreatywnych, silnych fizycznie i zawziętych środkowych napastników. Żałuję, że potoczyło się to tak, a nie inaczej, ale wciąż w siebie wierzę.
Wypożyczenie do Śląska Wrocław
Przygoda w szwajcarskim FC Sion okazała się dla Mervo kompletnie nieudana. Miał problem z grą w pierwszym zespole, więc naturalnym krokiem pozostało udanie się na wypożyczenie. Szczęśliwie trafił do Śląska Wrocław, w którym otrzymał szansę regularnej gry.
– Mieszkanie i granie w piłkę we Wrocławiu to absolutnie najlepszy okres w moim życiu. Do dziś wracam do niego z ogromnym sentymentem. Czułem tę polsko-węgierską przyjaźń na każdym etapie. Walczyłem w każdym meczu tak, jakbym grał dla własnego kraju. Kocham polską kulturę i Polskę. Niestety, wtedy coś w drużynie nie zagrało, wyniki nie przychodziły, doszło do zmiany trenera i po prostu nie potrafiliśmy znaleźć wspólnego języka.
Pierwszy sezon we Wrocławiu w wykonaniu Bence Mervo był przyzwoity. Trafiał w spotkaniach z Cracovią, Podbeskidziem i dwukrotnie w meczu z Jagiellonią, co pozwoliło Wrocławianom odnieść cenne zwycięstwa. Sezon 2015/2016 nie należał do udanych w kontekście wyników Śląska, a w pewnym momencie zespołowi z Dolnego Śląska groziło nawet widmo spadku z ligi. Wygrane po bramkach Mervo przyczyniły się więc w pewnym stopniu do utrzymania w elicie.
fot. archiwum prywatne Bence Mervo
Wspomnienia z Polski
W rundzie wiosennej sezonu 2015/2016 Mervo był podstawowym napastnikiem Śląska. Jak wspomina, zaufaniem darzył go trener Mariusz Rumak. – Moje najlepsze wspomnienie to moment, kiedy do klubu przyszedł Mariusz Rumak. Przed moim drugim meczem w ekstraklasie, który przypadał na starcie przeciwko Lechowi Poznań, powiedział mi w szatni wprost: „Wychodzisz w pierwszym składzie”. Nie strzeliłem wtedy bramki, ale atmosfera była wyjątkowa i poczułem, że w tym kraju naprawdę kocha się futbol. Nie ukrywam, że do dziś za tym tęsknię.
Węgierski napastnik z uśmiechem na ustach wspomina pobyt w Polsce i nie ukrywa, że we Wrocławiu spotkał wyjątkowych ludzi.
– Szatnia przyjęła mnie błyskawicznie, bo widzieli, że oddam życie na boisku. Siedziałem obok niezwykle doświadczonego Mariusza Pawełka, a zespołem dowodził wtedy Piotrek Celeban. To prawdziwy gladiator, wyjątkowo dobry człowiek i świetny piłkarz. Wspominam czas w Śląsku z ogromnym sentymentem, a w szczególności wyjątkowych ludzi, których miałem okazję tam spotkać. Od pracowników obsługi, przez administrację, aż po chłopaków z drużyny – podsumowuje Bence.
Sezon 2016/2017 nie ułożył się po myśli ówczesnego zawodnika Śląska. Występy w podstawowej jedenastce przeplatał wejściami z ławki rezerwowych. Łącznie w barwach Śląska Wrocław wystąpił 22 razy, zdobył pięć bramek. W lutym 2017 roku klub z Wrocławia poinformował o skróceniu okresu wypożyczenia, a Mervo wrócił do FC Sion. Mając świadomość, że w szwajcarskim zespole nie ma dla niego miejsca, szukał swojego miejsca na Słowacji, w zespole DAC Dunajská Streda.
– Znowu podjąłem złe decyzje. Rozmawialiśmy z CSKA Moskwa oraz z włoskim Crotone, ale patriotyzm zaprowadził mnie do Dunajskiej Stredy. Losy węgierskich mniejszości za granicą są dla mnie bardzo ważne historycznie. Niestety, przez kontuzję nie mogłem pokazać pełni swoich możliwości. Dziś wyciągnąłem z tego wnioski. Nie mam już agenta i wszystkie decyzje podejmuję sam.
W wieku 23 lat Bence Mervo wrócił do ojczyzny w poszukiwaniu dawnej dyspozycji. Występował w barwach Győri ETO FC, z którego w przeszłości odchodził do Szwajcarii. Następnie występował na niższych szczeblach rozgrywkowych w barwach Budafoki MTE i Szentlőrinc SE. Dziś wspomina, że przez długi czas przeciwwskazaniem do podpisania umowy z klubami w pierwszej lidze węgierskiej były obawy dyrektorów sportowych o jego stan zdrowia.
– Niestety, na Węgrzech zostałem skreślony przez kontuzje. Wielu czołowych menedżerów do mnie dzwoni, chcąc ze mną pracować, ale ludzie na stanowiskach kierowniczych w klubach blokują to z powodu moich przeszłych operacji. Sięgają do przeszłości, mimo że dziś jestem w 100% zdrowy!
fot. archiwum prywatne Bence Mervo
Dziś 31-letni Mervo jest wolnym zawodnikiem, a jego ostatnim klubem był BFC Siofok, do którego dołączył, by być cały czas w rytmie meczowym. Wciąż utrzymuje dobrą kondycję fizyczną i zaznacza, że bardzo chętnie wróciłby do Polski. – Plan jest taki: tej zimy chcę wrócić do Polski. Tam moja historia wyglądała inaczej. Nikogo nie obchodziły moje wcześniejsze zabiegi, a przypominam, że operowany byłem trzykrotnie, jeszcze zanim trafiłem do Śląska. Liczyła się tylko gra i postawa na boisku. Wiem, co potrafię. Dopóki człowiek czuje, że może osiągnąć cokolwiek, nie poddaje się. Wierzę, że jeśli jakiś klub mi zaufa, to będę w stanie odwdzięczyć się dobrą grą.
Jako że świetnie wspomina pobyt we Wrocławiu, widziałby siebie ponownie w barwach Śląska. – Słyszałem, że Śląsk ma teraz problem ze skutecznością i szuka napastnika strzelającego gole… Mają mój numer, mogą śmiało dzwonić!
***
Kariera Bence Mervo to historia wielkiego talentu, który po spektakularnym występie na młodzieżowym mundialu w 2015 roku, podczas którego zdobył pięć bramek i sięgnął po Srebrny But, nie potrafił w pełni rozwinąć skrzydeł z powodu chybionych decyzji transferowych oraz licznych urazów. Choć odrzucił oferty z czołowych lig europejskich na rzecz nieudanego pobytu w szwajcarskim FC Sion, to właśnie wypożyczenie do Śląska Wrocław w latach 2016–2017 wspomina jako najlepszy czas w swoim życiu, doceniając zaufanie trenera Mariusza Rumaka, atmosferę w szatni i polsko-węgierską życzliwość. Po nieudanych próbach odbudowy na Słowacji i na Węgrzech, gdzie jego angaż blokowały obawy działaczy o jego historię kontuzji, dziś w pełni zdrowy 31-latek planuje zimowy powrót do Polski i wprost sugeruje, że z chęcią ponownie założyłby koszulkę Śląska.
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Bądź pierwszy.
Dodaj komentarz
Nieco ponad 10 lat temu został królem strzelców mundialu do lat 20, strzelając bramkę Brazylii z Gabrielem Jesusem w składzie. Choć jego kariera nie ułożyła się w taki sposób, jak można było tego oczekiwać, to Bence Mervo wciąż wierzy, że będzie mu kiedyś dane ponownie zagrać na wysokim poziomie. Dziś 31-letni węgierski napastnik deklaruje, że bardzo chętnie wróciłby do Śląska Wrocław, w którym występował w latach 2016–2017. Jak Mervo wspomina mistrzostwa świata do lat 20 w 2015 roku, nieudany transfer do Szwajcarii i pobyt na Dolnym Śląsku? Zapraszam do lektury!
Życiowy turniej
Pierwsze kroki w piłce seniorskiej Mervo stawiał w rodzimym Győri ETO FC. Jako zawodnik tego klubu wyjechał w 2015 roku wraz z reprezentacją Węgier na mistrzostwa świata do lat 20, które rozgrywane były w Nowej Zelandii. Wspomniany turniej okazał się dla młodego Węgra przełomowym momentem w karierze. Jak wspomina sam Bence, czuł, że przygotował na mistrzostwa dobrą dyspozycję:
– Jeszcze przed turniejem postanowiłem, że zostanę albo najlepszym zawodnikiem, albo królem strzelców. Przyjechaliśmy tam pewni siebie i wszystko było na swoim miejscu, aby osiągnąć dobry wynik. Niestety, mieliśmy pecha w meczu z Serbami, ale taki jest futbol. Oni ostatecznie zostali złotymi medalistami. To był jeden z najważniejszych momentów w moim życiu, ale najwspanialszą chwilą było to, gdy grałem później w Polsce przed fantastyczną publicznością.
W pamiętnym turnieju Mervo zdobył pięć bramek. Trzy razy trafił w meczu przeciwko Korei Północnej, raz w przegranym meczu 1/8 finału przeciwko Serbii. Z sentymentem wspomina także trafienie przeciwko Brazylii, w której barwach grał m.in. Gabriel Jesus.
– Dorastając, zawsze kibicowałem Brazylii na mistrzostwach świata i nie mogłem doczekać się meczu z nią. Moja tajemnica polegała na tym, że zawsze grałem instynktownie. Nie obchodziło mnie, kto stoi po drugiej stronie. Chciałem po prostu wycisnąć absolutne maksimum z każdej sytuacji. Wiesz, nie uważam się za zawodnika robota, wolę się adaptować. Największą przyjemnością było dla mnie to, że musieli rzucić na mnie kilku obrońców, co tylko mnie nakręciło. Niestety, szybka czerwona kartka zamknęła nam drogę do korzystnego wyniku, ale i tak wyszliśmy na prowadzenie dzięki mojemu golowi – wspomina Bence Mervo.
Węgier dodaje, że miał ogromnego pecha z przepisami FIFA. Zmieniono je w porównaniu z poprzednimi latami. Gdyby nie to, z dokładnie tą samą liczbą bramek zdobyłby Złoty But zamiast Srebrnego.
fot. archiwum prywatne Bence Mervo
Niespełnione nadzieje
Mimo świetnego indywidualnego występu w kolejnych latach Bence nie potrafił sprostać pokładanym w nim nadziejom. Choć gra w Śląsku Wrocław była dla niego wyjątkowym wydarzeniem, to ma świadomość niewykorzystanego potencjału. Wskazuje także na zawodnika, który spośród reprezentantów Węgier do lat 20 z pamiętnego turnieju w Nowej Zelandii zrobił największą karierę.
– Wierzę, że to ja miałem największy potencjał, ale niestety nie udało mi się go w pełni wykorzystać. Jak mam być szczery, swój udział mieli w tym także menedżerowie. Jeśli jednak chodzi o kogoś, kto zrobił wielką karierę i udowadnia swoją wartość tydzień po tygodniu na międzynarodowej scenie, bez wahania wskazuję mojego przyjaciela Rolanda Sallaia.
Po zakończeniu mistrzostw węgierski napastnik był łakomym kąskiem na rynku transferowym. Nie brakowało zainteresowania klubów zagranicznych, a Mervo wspomina, że oferty, które do niego spłynęły, pochodziły z 14 różnych krajów.
– Trzy zespoły z La Liga chciały mnie pozyskać, dwa z Serie A i jeden z Premier League. Ofert było mnóstwo, z 14 różnych krajów. Na liście były m.in. Girona, Deportivo, Rayo Vallecano, Genoa, Hertha, Reading czy Legia Warszawa. Niestety, w ostatniej chwili zostałem pospiesznie namówiony na kontrakt w Szwajcarii, czego dzisiaj żałuję. Mimo to czułem, że drzemie we mnie olbrzymi potencjał, zwłaszcza że na rynku brakowało kreatywnych, silnych fizycznie i zawziętych środkowych napastników. Żałuję, że potoczyło się to tak, a nie inaczej, ale wciąż w siebie wierzę.
Wypożyczenie do Śląska Wrocław
Przygoda w szwajcarskim FC Sion okazała się dla Mervo kompletnie nieudana. Miał problem z grą w pierwszym zespole, więc naturalnym krokiem pozostało udanie się na wypożyczenie. Szczęśliwie trafił do Śląska Wrocław, w którym otrzymał szansę regularnej gry.
– Mieszkanie i granie w piłkę we Wrocławiu to absolutnie najlepszy okres w moim życiu. Do dziś wracam do niego z ogromnym sentymentem. Czułem tę polsko-węgierską przyjaźń na każdym etapie. Walczyłem w każdym meczu tak, jakbym grał dla własnego kraju. Kocham polską kulturę i Polskę. Niestety, wtedy coś w drużynie nie zagrało, wyniki nie przychodziły, doszło do zmiany trenera i po prostu nie potrafiliśmy znaleźć wspólnego języka.
Pierwszy sezon we Wrocławiu w wykonaniu Bence Mervo był przyzwoity. Trafiał w spotkaniach z Cracovią, Podbeskidziem i dwukrotnie w meczu z Jagiellonią, co pozwoliło Wrocławianom odnieść cenne zwycięstwa. Sezon 2015/2016 nie należał do udanych w kontekście wyników Śląska, a w pewnym momencie zespołowi z Dolnego Śląska groziło nawet widmo spadku z ligi. Wygrane po bramkach Mervo przyczyniły się więc w pewnym stopniu do utrzymania w elicie.
fot. archiwum prywatne Bence Mervo
Wspomnienia z Polski
W rundzie wiosennej sezonu 2015/2016 Mervo był podstawowym napastnikiem Śląska. Jak wspomina, zaufaniem darzył go trener Mariusz Rumak. – Moje najlepsze wspomnienie to moment, kiedy do klubu przyszedł Mariusz Rumak. Przed moim drugim meczem w ekstraklasie, który przypadał na starcie przeciwko Lechowi Poznań, powiedział mi w szatni wprost: „Wychodzisz w pierwszym składzie”. Nie strzeliłem wtedy bramki, ale atmosfera była wyjątkowa i poczułem, że w tym kraju naprawdę kocha się futbol. Nie ukrywam, że do dziś za tym tęsknię.
Węgierski napastnik z uśmiechem na ustach wspomina pobyt w Polsce i nie ukrywa, że we Wrocławiu spotkał wyjątkowych ludzi.
– Szatnia przyjęła mnie błyskawicznie, bo widzieli, że oddam życie na boisku. Siedziałem obok niezwykle doświadczonego Mariusza Pawełka, a zespołem dowodził wtedy Piotrek Celeban. To prawdziwy gladiator, wyjątkowo dobry człowiek i świetny piłkarz. Wspominam czas w Śląsku z ogromnym sentymentem, a w szczególności wyjątkowych ludzi, których miałem okazję tam spotkać. Od pracowników obsługi, przez administrację, aż po chłopaków z drużyny – podsumowuje Bence.
Sezon 2016/2017 nie ułożył się po myśli ówczesnego zawodnika Śląska. Występy w podstawowej jedenastce przeplatał wejściami z ławki rezerwowych. Łącznie w barwach Śląska Wrocław wystąpił 22 razy, zdobył pięć bramek. W lutym 2017 roku klub z Wrocławia poinformował o skróceniu okresu wypożyczenia, a Mervo wrócił do FC Sion. Mając świadomość, że w szwajcarskim zespole nie ma dla niego miejsca, szukał swojego miejsca na Słowacji, w zespole DAC Dunajská Streda.
– Znowu podjąłem złe decyzje. Rozmawialiśmy z CSKA Moskwa oraz z włoskim Crotone, ale patriotyzm zaprowadził mnie do Dunajskiej Stredy. Losy węgierskich mniejszości za granicą są dla mnie bardzo ważne historycznie. Niestety, przez kontuzję nie mogłem pokazać pełni swoich możliwości. Dziś wyciągnąłem z tego wnioski. Nie mam już agenta i wszystkie decyzje podejmuję sam.
W wieku 23 lat Bence Mervo wrócił do ojczyzny w poszukiwaniu dawnej dyspozycji. Występował w barwach Győri ETO FC, z którego w przeszłości odchodził do Szwajcarii. Następnie występował na niższych szczeblach rozgrywkowych w barwach Budafoki MTE i Szentlőrinc SE. Dziś wspomina, że przez długi czas przeciwwskazaniem do podpisania umowy z klubami w pierwszej lidze węgierskiej były obawy dyrektorów sportowych o jego stan zdrowia.
– Niestety, na Węgrzech zostałem skreślony przez kontuzje. Wielu czołowych menedżerów do mnie dzwoni, chcąc ze mną pracować, ale ludzie na stanowiskach kierowniczych w klubach blokują to z powodu moich przeszłych operacji. Sięgają do przeszłości, mimo że dziś jestem w 100% zdrowy!
fot. archiwum prywatne Bence Mervo
Dziś 31-letni Mervo jest wolnym zawodnikiem, a jego ostatnim klubem był BFC Siofok, do którego dołączył, by być cały czas w rytmie meczowym. Wciąż utrzymuje dobrą kondycję fizyczną i zaznacza, że bardzo chętnie wróciłby do Polski. – Plan jest taki: tej zimy chcę wrócić do Polski. Tam moja historia wyglądała inaczej. Nikogo nie obchodziły moje wcześniejsze zabiegi, a przypominam, że operowany byłem trzykrotnie, jeszcze zanim trafiłem do Śląska. Liczyła się tylko gra i postawa na boisku. Wiem, co potrafię. Dopóki człowiek czuje, że może osiągnąć cokolwiek, nie poddaje się. Wierzę, że jeśli jakiś klub mi zaufa, to będę w stanie odwdzięczyć się dobrą grą.
Jako że świetnie wspomina pobyt we Wrocławiu, widziałby siebie ponownie w barwach Śląska. – Słyszałem, że Śląsk ma teraz problem ze skutecznością i szuka napastnika strzelającego gole… Mają mój numer, mogą śmiało dzwonić!
***
Kariera Bence Mervo to historia wielkiego talentu, który po spektakularnym występie na młodzieżowym mundialu w 2015 roku, podczas którego zdobył pięć bramek i sięgnął po Srebrny But, nie potrafił w pełni rozwinąć skrzydeł z powodu chybionych decyzji transferowych oraz licznych urazów. Choć odrzucił oferty z czołowych lig europejskich na rzecz nieudanego pobytu w szwajcarskim FC Sion, to właśnie wypożyczenie do Śląska Wrocław w latach 2016–2017 wspomina jako najlepszy czas w swoim życiu, doceniając zaufanie trenera Mariusza Rumaka, atmosferę w szatni i polsko-węgierską życzliwość. Po nieudanych próbach odbudowy na Słowacji i na Węgrzech, gdzie jego angaż blokowały obawy działaczy o jego historię kontuzji, dziś w pełni zdrowy 31-latek planuje zimowy powrót do Polski i wprost sugeruje, że z chęcią ponownie założyłby koszulkę Śląska.
