
Skrzydłowy o gwałtownym przyspieszeniu, który strzelał ważne gole dla Włoch podczas zwycięskiego Euro 2020.
Urodził się w Genui i dorastał w piłkarskiej rodzinie: jego ojciec Enrico grał w ataku reprezentacji Włoch. Federico szkolił się w Fiorentinie. Wspominał, że jako chłopiec podawał piłki przy meczach ojca, ale podkreślał także znaczenie rady i wsparcia obojga rodziców.
W Fiorentinie szansę w pierwszej drużynie dał mu Paulo Sousa. Chiesa nazywał go swoim piłkarskim ojcem: trener zaufał mu, gdy miał niewiele ponad 18 lat. Za Stefano Pioliego pracował nad wyborem najlepszej decyzji z piłką i grał na obu skrzydłach. W seniorskiej drużynie Fiorentiny zadebiutował w sezonie 2016/17, przeciw Juventusowi.
Do Juventusu dołączył w 2020 roku. U Andrei Pirlo początkowo występował na kilku pozycjach, później częściej na prawym skrzydle. W maju 2021 wyszedł w podstawowym składzie finału Pucharu Włoch z Atalantą i strzelił zwycięskiego gola na 2:1. W styczniu 2022, podczas meczu z Romą, zerwał więzadło krzyżowe; rehabilitacja trwała osiem miesięcy. W 2024 roku przeniósł się do Liverpoolu.
Chiesa potrafi przyspieszyć z piłką i uderzyć obiema nogami. W Juventusie ustawiano go na prawym i lewym skrzydle, za napastnikiem, na środku ataku, a także jako wahadłowego. Na początku kariery za swoją mocną stronę uważał drybling, choć przyznawał, że musi lepiej wybierać rozwiązania po minięciu rywala.
W seniorskiej reprezentacji Włoch zadebiutował w marcu 2018 roku przeciw Argentynie. Na Euro 2020, rozegranym w 2021 roku, zaczął turniej jako rezerwowy. W 1/8 finału z Austrią wszedł w 84. minucie i na początku dogrywki otworzył wynik po przyjęciu piłki przy dalszym słupku. Trafił również w półfinale z Hiszpanią. Włochy zdobyły tytuł po finałowym zwycięstwie nad Anglią w rzutach karnych.





