Patrząc na dokonania poszczególnych klubów we Włoszech, raczej królują duże marki. Juventus, Inter i Milan – tak prezentuje się podium klubów pod względem liczby zdobytych tytułów mistrza kraju. Dalej są zespoły wciąż obecne w czołowych ligach: Genoa, Bologna i Torino. Wyjątkiem od tej reguły jest Pro Vercelli występujące obecnie w Serie C. Na kolejnych lokatach znajdują się Roma, Fiorentina, Lazio i Napoli. Jednak w tej klasyfikacji z jednym tytułem mistrzowskim możemy znaleźć mało znaną drużynę – FBC Casale.
Casale Monferrato, miasto we wschodniej części Piemontu, około 10 kilometrów od granicy z Lombardią. Według statystyk z 2010 roku mieszka w nim niecałe 36 tysięcy ludzi. Jednak dlaczego o tym wspominamy? Jest to drugie najmniejsze miasto we Włoszech (tuż za Novi Ligure), które może pochwalić się zdobyciem scudetto. Historyczny wyczyn FBC Casale miał miejsce w sezonie 1913/1914.
Klub dla studentów
Piłka nożna we Włoszech pojawiła się po raz pierwszy w Genui. Właśnie w północnej części kraju zakładano pierwsze kluby. Oprócz stolicy Ligurii swoimi drużynami mogli pochwalić się mieszkańcy Mediolanu i Turynu. Tym samym w ciągu kilku lat „kult futbolu” był obecny w trzech regionach: Liguria, Lombardia i Piemont. FBC Casale powstało pod koniec 1909 roku, a okoliczności były trochę nietypowe.
Raffaele Jaffe, dyrektor jednego z instytutów technicznych w Casale Monferrato, podczas spaceru spotkał swoich uczniów, którzy wybierali się do Caraseny na mecz piłki nożnej. Po licznych namowach profesor dołączył do podopiecznych. Według relacji wyjątkowo ekscytował się meczem, do tego stopnia, że wraz ze studentami założył swój klub. FBC Casale oficjalnie powstało w grudniu 1909 roku, choć mecz w Carasenie odbył się w październiku. Drużyna miała stać w opozycji do Pro Vercelli, które wówczas było hegemonem w Italii. Zawodnicy Casale grali w czarnych koszulkach, a Luigi Cavasonza wyciął z notesu białe gwiazdy i nakleił na klubowe trykoty.
Budowanie zespołu i próba przełamania hegemonii
Tuż przed sezonem 1911/1912 klub został włączony do rozgrywek Prima Categoria (Serie A powstała dopiero w 1929 roku). Poprzednio w walce o mistrzostwo Włoch brało udział 16 zespołów. Ta liczba została zwiększona do 16 właśnie w 1911 roku. Casale zmierzyło się w dwumeczu kwalifikacyjnym z Racingiem Libertas. „Nerostellati” zwyciężyli 2:1 i znaleźli się w elicie. Tu warto nadmienić, że same zmagania znacząco różniły się od obecnych. Stawkę podzielono ze względu na regiony: 10 drużyn grających w Ligurii, Piemoncie i Lombardii oraz 6 ekip z Emilii-Romanii i Wenecji Euganejskiej. Utworzono tabelę ligową i na zasadzie mecz i rewanż wyłaniano zwycięzcę danej grupy. Dwa zespoły grały w finale o tytuł najlepszej drużyny we Włoszech.
W ten sposób o miano najlepszej drużyny na Półwyspie Apenińskim rywalizowało Pro Vercelii z Venezią. W finałowym dwumeczu ekipa z Piemontu wygrała 13:0 i po raz czwarty została mistrzem. Casale rozgrywki zakończyło na 6. miejscu przed takimi zespołami jak Juventus i Andrea Doria (po fuzji w 1946 znana jako Sampdoria). Casale stopniowo się wzmacniało i było to widać po wynikach. Sezon 1912/1913 zakończyło na 4. lokacie. W pierwszej fazie grupowej lepsze okazało się tylko Pro Vercelii. Jednak w decydującym rozrachunku późniejszych mistrzów wyprzedził jeszcze Milan i Genoa.
