Klub z Vercelli, który w latach 1908–1922 zdominował włoską piłkę, a w 1913 roku wystawił dziewięciu graczy do reprezentacji Włoch.
Pro Vercelli gra na Stadio Silvio Piola w centrum Vercelli, wcześniej noszącym imię Leonidy Robbiano. Stadion zbudowano w 1932 roku. Jego główna trybuna z kolumnowym portykiem i napisem „Campo Polisportivo” jest chroniona jako zabytek. Latem 2015 roku powiększono północną trybunę. Obecną nazwę stadion nosi na cześć Silvia Pioli, który w barwach Pro Vercelli debiutował w Serie A jako 16-latek.
Piłkarze Pro Vercelli od początku grali w białych koszulkach i czarnych spodenkach, stąd przydomek „Bianche Casacche”, czyli „Białe Koszulki”. Na ich cześć reprezentacja Włoch grała w bieli w swoich pierwszych meczach, a biała koszulka została później jej drugim strojem.
Towarzystwo gimnastyczne Società Ginnastica Pro Vercelli powstało w 1892 roku. Sekcję piłkarską założył w nim w 1903 roku Marcello Bertinetti.
W 1908 roku Pro Vercelli awansowało do najwyższej klasy i od razu zdobyło mistrzostwo Włoch, a rok później obroniło tytuł. W 1910 roku drużyna zakończyła sezon z tą samą liczbą punktów co Inter i o tytule miał zdecydować dodatkowy mecz. Część piłkarzy grała wtedy w turnieju wojskowym, a federacja nie zgodziła się na przełożenie spotkania. W proteście prezes Luigi Bozino wystawił drużynę 11-letnich chłopców, która przegrała 3:10. W kolejnych trzech sezonach, 1910/1911, 1911/1912 i 1912/1913, Pro Vercelli znów było mistrzem.
1 maja 1913 roku w Turynie w pierwszym meczu Włoch z Belgią zagrało dziewięciu piłkarzy Pro Vercelli, z których ośmiu urodziło się w Vercelli. Miesiąc później, 1 czerwca 1913 roku, drużyna pokonała w finale mistrzostw w Genui Lazio 6:0. Po pierwszej wojnie światowej Pro Vercelli dołożyło tytuły z sezonów 1920/1921 i 1921/1922.
W Pro Vercelli grał Virginio Rosetta, który zdobył z nim dwa mistrzostwa, a potem przeszedł do Juventusu i jest uważany za pierwszego zawodowego piłkarza we Włoszech. W klubie zaczynał też Silvio Piola. Piola rozegrał dla klubu cztery sezony i 127 meczów, strzelając 51 goli. 22 listopada 1931 roku, w wieku 18 lat, zdobył cztery gole w wygranym 5:4 meczu z Alessandrią. Ostatni sezon w Serie A Pro Vercelli rozegrało w 1935 roku.
W 1971 roku o awansie do Serie C po dwóch remisach z Biellese zdecydował rzut monetą. W 2010 roku klub nie zdołał zapisać się do rozgrywek. Jego tytuły sportowe przejęła nowo powstała Pro Belvedere, która przyjęła nazwę FC Pro Vercelli 1892. 10 czerwca 2012 roku drużyna Maurizia Braghina wygrała finał baraży z Carpi i po ponad 60 latach wróciła do Serie B. Po spadku w 2013 roku wróciła tam po roku, pokonując w finale baraży Südtirol, i grała w Serie B do 2018 roku.
Pro Vercelli gra u siebie na stadionie Stadio Silvio Piola. Stadion mieści 5500 widzów.
Pro Vercelli zdobywało mistrzostwo Włoch w latach 1908–1922, między innymi w 1908, 1909 i 1913 roku oraz w sezonach 1920/1921 i 1921/1922. Klub trafił do najwyższej klasy w 1908 roku i od razu został mistrzem.
W 1910 roku Pro Vercelli miało z Interem tyle samo punktów i o tytule miał zdecydować dodatkowy mecz. Część piłkarzy grała wtedy w turnieju wojskowym, a federacja nie zgodziła się na przełożenie spotkania. W proteście prezes Luigi Bozino wystawił drużynę 11-letnich chłopców, która przegrała 3:10.
Przydomek „Bianche Casacche”, czyli „Białe Koszulki”, wziął się stąd, że piłkarze Pro Vercelli od początku grali w białych koszulkach i czarnych spodenkach. Na ich cześć reprezentacja Włoch grała w bieli w swoich pierwszych meczach.
