
Urugwajski bramkarz, mistrz Portugalii ze Sportingiem CP w 2024 roku, wychowanek Nacionalu i Juventusu.
Urodził się 22 kwietnia 2000 roku w Nueva Helvecia w Urugwaju, 127 kilometrów od Montevideo. Piłkę zaczynał w Club Artesano, w którym grał od 2009 do 2015 roku. W grudniu 2015 roku zaproszono go na testy do Nacionalu i przeniósł się do Montevideo. W styczniu 2018 roku wygrał z drużyną U-20 Nacionalu Copa Libertadores U-20 i był jej jedną z głównych postaci.
W 2018 roku awansował do pierwszej drużyny Nacionalu, ale nie zadebiutował w niej. Mówił później, że gra w pierwszym zespole klubu zostaje dla niego sprawą niedokończoną. W połowie roku sprzedano go do Juventusu. W Turynie grał w drużynie Primavera, a od sezonu 2020/2021 w Juventusie U-23 w Serie C, ale nie zadebiutował w pierwszym zespole. Często trenował jednak z pierwszą drużyną, także z Gianluigim Buffonem. Wrażenie zrobiło na nim to, jak intensywnie 42-letni mistrz świata przykładał się do każdego treningu. Wspominał też, jak Cristiano Ronaldo prosił go po treningu o obronę rzutów wolnych.
W lipcu 2022 roku przeszedł do Sportingu CP na pięć lat. Miał być zmiennikiem Antonio Adána. Na miejscu byli już rodacy Manuel Ugarte i Sebastián Coates, z którymi rozmawiał jeszcze przed transferem. W Sportingu zadebiutował 4 października 2022 roku w Lidze Mistrzów, wchodząc w meczu z Olympique Marsylia po czerwonej kartce Adána.
W sezonie 2023/2024 kontuzja Adána dała mu miejsce w bramce. Wystąpił w podstawowym składzie 23 razy, w większości w końcówce sezonu, i pomógł Sportingowi zdobyć mistrzostwo Portugalii. W sezonie 2024/2025 najpierw rywalizował o miejsce w bramce z Vladanem Kovacevicem, jesienią 2024 roku był podstawowym bramkarzem w lidze, a po wypożyczeniu Rui Silvy zimą 2025 roku zszedł na ławkę. W maju 2025 roku Sporting obronił tytuł. Israel mówił, że był to bardzo trudny sezon dla wszystkich: drużyna miała trzech trenerów i wiele kontuzji.
Latem 2025 roku, po trzech sezonach w Lizbonie, odszedł do Torino na stałe. W pożegnalnej rozmowie powiedział, że w Sportingu czuł się jak w domu.
Dobrze radzi sobie nogami. Mówił, że od dziecka lubi, gdy piłka, o ile to możliwe, wychodzi od niego czysto i pomaga drużynie, a w Europie tę umiejętność dopracował.
W reprezentacji Urugwaju grał od kadry U-17 i U-20. W czerwcu 2023 roku zadebiutował w seniorskiej drużynie narodowej pod wodzą Marcelo Bielsy na stadionie Centenario w Montevideo. Powiedział, że Bielsa poprosił go, by zachował spokój i robił to, co potrafi.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Torino FC | Serie A | 9 | 810 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Torino FC | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2024/2025Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 11 | 990 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Sporting Lizbona | Liga Mistrzów | 8 | 720 | 0 | 0 |
| 2023/2024Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 10 | 900 | 0 | 0 |
| 2022/2023Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 3 | 270 | 0 | 0 |
| 2021/2022Serie A | Juventus Turyn | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
| 2020/2021Serie A | Juventus Turyn | Serie A | 0 | – | 0 | 0 |
Franco Israel ma 26 lat. Urodził się 22 kwietnia 2000 roku.
Franco Israel jest zawodnikiem klubu Torino FC (Serie A).
Franco Israel jest bramkarzem.
Franco Israel zdobył ze Sportingiem CP mistrzostwo Portugalii w 2024 i 2025 roku. W 2018 roku wygrał też z drużyną U-20 Nacionalu Copa Libertadores U-20.
Franco Israel odszedł ze Sportingu CP do Torino na stałe latem 2025 roku, po trzech sezonach w Lizbonie. W pożegnalnej rozmowie powiedział, że w Sportingu czuł się jak w domu.
Franco Israel zadebiutował w Sportingu CP 4 października 2022 roku w Lidze Mistrzów. Wszedł w meczu z Olympique Marsylia po czerwonej kartce Antonio Adána.
Franco Israel zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Urugwaju w czerwcu 2023 roku pod wodzą Marcelo Bielsy na stadionie Centenario w Montevideo.





