
Urugwajski bramkarz, mistrz Portugalii ze Sportingiem CP w 2024 roku, wychowanek Nacionalu i Juventusu.
Urodził się 22 kwietnia 2000 roku w Nueva Helvecia w Urugwaju, 127 kilometrów od Montevideo. Piłkę zaczynał w Club Artesano, w którym grał od 2009 do 2015 roku. W grudniu 2015 roku zaproszono go na testy do Nacionalu i przeniósł się do Montevideo. W styczniu 2018 roku wygrał z drużyną U-20 Nacionalu Copa Libertadores U-20 i był jej jedną z głównych postaci.
W 2018 roku awansował do pierwszej drużyny Nacionalu, ale nie zadebiutował w niej. Mówił później, że gra w pierwszym zespole klubu zostaje dla niego sprawą niedokończoną. W połowie roku sprzedano go do Juventusu. W Turynie grał w drużynie Primavera, a od sezonu 2020/2021 w Juventusie U-23 w Serie C, ale nie zadebiutował w pierwszym zespole. Często trenował jednak z pierwszą drużyną, także z Gianluigim Buffonem. Wrażenie zrobiło na nim to, jak intensywnie 42-letni mistrz świata przykładał się do każdego treningu. Wspominał też, jak Cristiano Ronaldo prosił go po treningu o obronę rzutów wolnych.
W lipcu 2022 roku przeszedł do Sportingu CP na pięć lat. Miał być zmiennikiem Antonio Adána. Na miejscu byli już rodacy Manuel Ugarte i Sebastián Coates, z którymi rozmawiał jeszcze przed transferem. W Sportingu zadebiutował 4 października 2022 roku w Lidze Mistrzów, wchodząc w meczu z Olympique Marsylia po czerwonej kartce Adána.
W sezonie 2023/2024 kontuzja Adána dała mu miejsce w bramce. Wystąpił w podstawowym składzie 23 razy, w większości w końcówce sezonu, i pomógł Sportingowi zdobyć mistrzostwo Portugalii. W sezonie 2024/2025 najpierw rywalizował o miejsce w bramce z Vladanem Kovacevicem, jesienią 2024 roku był podstawowym bramkarzem w lidze, a po wypożyczeniu Rui Silvy zimą 2025 roku zszedł na ławkę. W maju 2025 roku Sporting obronił tytuł. Israel mówił, że był to bardzo trudny sezon dla wszystkich: drużyna miała trzech trenerów i wiele kontuzji.
Latem 2025 roku, po trzech sezonach w Lizbonie, odszedł do Torino na stałe. W pożegnalnej rozmowie powiedział, że w Sportingu czuł się jak w domu.
Dobrze radzi sobie nogami. Mówił, że od dziecka lubi, gdy piłka, o ile to możliwe, wychodzi od niego czysto i pomaga drużynie, a w Europie tę umiejętność dopracował.
W reprezentacji Urugwaju grał od kadry U-17 i U-20. W czerwcu 2023 roku zadebiutował w seniorskiej drużynie narodowej pod wodzą Marcelo Bielsy na stadionie Centenario w Montevideo. Powiedział, że Bielsa poprosił go, by zachował spokój i robił to, co potrafi.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Torino FC | Serie A | 9 | 810 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Torino FC | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2024/2025Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Sporting Lizbona | Liga Mistrzów | 8 | 720 | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Juventus Turyn | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Juventus Turyn | – | – | – | – |





