Brazylia
Brazylijski napastnik, mistrz Portugalii z FC Porto w 2022 roku i autor hat-tricka w Lidze Mistrzów w 2023 roku.
Urodził się 6 października 1999 roku w Fortalezie i wychował w dzielnicy Cajazeiras. Pierwszym trenerem był jego ojciec Valdenir. Jako chłopiec grał w futsal i w szkółce Fortalezy, potem w niewielkim klubie Estação, gdzie trener José Neto, który pracował też jako skaut Fluminense, zabrał go do Rio de Janeiro. Zdecydował o tym gol w mistrzostwach stanu U-13. W wieku 13 lat zaczął grać w młodzieżowych zespołach Fluminense. Przeprowadzkę z północy kraju do Rio nazywał szokiem kulturowym.
We Fluminense przezywano go Lewanilson, od Roberta Lewandowskiego, bo strzelał dużo goli.
W styczniu 2018 roku Fluminense wysłało go na pół roku do słowackiego STK 1914 Šamorín, z którym miało umowę o współpracy. Nie chciał jechać, bo koledzy, którzy stamtąd wrócili, nie mówili o Słowacji dobrze, ale trener Fluminense przekonał go, że wyjazd zmieni jego życie zawodowe. Pierwszego treningu w mrozie nie dokończył, a dłonie ogrzewał potem we wrzątku. Po latach mówił, że ten okres ukształtował go jako piłkarza i że znów pokochał grę. Trenerem Šamorína był Gustavo Leal, który znał go z młodzieżowych drużyn Fluminense. Po powrocie to właśnie on w juniorach przesunął go ze skrzydła na środek ataku. Leal mówił, że wtedy Evanilson „wybuchł”.
We wrześniu 2020 roku, w wieku 20 lat, przeszedł z Fluminense do FC Porto i podpisał umowę do 2025 roku. W 2020 roku, do transferu, strzelił dla Fluminense osiem goli w 22 meczach. Przy podpisaniu kontraktu mówił, że spełnia dziecięce marzenie, a z Pepe, który był już w Porto, grywał kiedyś w gry wideo. Pepe, również Brazylijczyk, pomagał mu się zaaklimatyzować.
Pierwszy tydzień w Europie był udany: w październiku 2020 roku zadebiutował w Lidze Mistrzów i strzelił gola w debiucie w lidze portugalskiej. Potem przez długi czas grał mało i występował głównie w rezerwach Porto w drugiej lidze. Wspominał, że trener Sérgio Conceição kazał mu zejść do drugiej drużyny i dać z siebie wszystko, a on w każdym meczu rezerw pomagał golami. Otávio, który sam przeszedł przez grę w rezerwach, napisał do niego, że jego czas przyjdzie.
W sezonie 2021/2022 Porto zdobyło mistrzostwo i Puchar Portugalii, a Evanilson z siedmioma golami został najlepszym strzelcem tych rozgrywek pucharowych. W Superpucharze Portugalii 30 lipca 2022 roku strzelił gola w wygranym 3:0 meczu z Tondelą. 25 października 2023 roku w Lidze Mistrzów w Antwerpii wszedł z ławki w pierwszej połowie za kontuzjowanego Wendella i w drugiej połowie strzelił trzy gole w wygranym 4:1 meczu z Royal Antwerp. Dwa i pół miesiąca później, 9 stycznia 2024 roku, zrobił kolejnego hat-tricka, w wygranym 4:0 meczu z Estoril w 1/8 finału Pucharu Portugalii. 26 maja 2024 roku w finale tych rozgrywek wyrównał w pierwszej połowie w meczu ze Sportingiem CP, a Porto wygrało po dogrywce 2:1.
16 sierpnia 2024 roku przeszedł do AFC Bournemouth, które szukało następcy Dominica Solanke, sprzedanego do Tottenhamu. Był to wtedy rekordowy transfer w historii klubu. 2 listopada 2024 roku strzelił gola w wygranym 2:1 meczu z Manchesterem City. Bournemouth wygrało wtedy w lidze z City po raz pierwszy w historii i przerwało jego serię 32 meczów bez porażki w Premier League. Evanilson wymieniał ten mecz wśród najlepszych momentów w nowym klubie.
Zaczynał jako skrzydłowy, a od 2018 roku gra jako środkowy napastnik. Lubi atakować przestrzeń za plecami obrońców, potrafi cofnąć się do gry zespołowej i zejść na skrzydła. Może grać obok drugiego napastnika albo samotnie na szpicy. Ma duże warunki fizyczne i jest nastawiony na zdobywanie goli, czasem aż zbyt pospiesznie decyduje się na strzał.
Sam mówił w 2020 roku, że jego główne cechy to szybkość i pomoc w grze obronnej. Od Conceição uczył się intensywności, ustawiania się i ruchów za linię obrony, których trener wymagał od napastników.
W październiku 2020 roku dostał pierwsze powołanie do olimpijskiej reprezentacji Brazylii. 10 maja 2024 roku selekcjoner Dorival Júnior powołał go do kadry na Copa América i dwa mecze towarzyskie przed turniejem. Był największą niespodzianką listy; Dorival wyjaśnił, że dołączył do kadry, bo tego samego ranka kontuzji doznał Richarlison. Dodał, że Evanilson dobrze rozumie swoją rolę, uzupełnia akcje przed polem karnym i wbiega w pole, gdy drużyna atakuje bokami. W reprezentacji zadebiutował 8 czerwca 2024 roku w wygranym 3:2 meczu towarzyskim z Meksykiem w Teksasie. Zagrał w pierwszym składzie przez 60 minut.
4
co 189 minut
4
7,3
Minuty w sezonie
757′9 z 9 meczów
2:0
Leeds United767,92:0Leeds United7,9
0:3Bournemouth877,50:3Bournemouth7,52:0
Sunderland798,92:0Sunderland8,9
5:1Bournemouth907,65:1Bournemouth7,60:1
Liverpool906,90:1Liverpool6,92:2
Brentford896,32:2Brentford6,3
2:2Bournemouth906,72:2Bournemouth6,71:1
Everton817,01:1Everton7,0
2:1Bournemouth756,72:1Bournemouth6,7| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Premier League | Bournemouth | Premier League | 36 | 2759 | 6 | 1 |
| 2025/2026Puchar Ligi Angielskiej | Bournemouth | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 30 | 0 | 0 |
| 2024/2025Premier League | Bournemouth | Premier League | 31 | 2335 | 10 | 1 |
| 2023/2024 | FC Porto | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | FC Porto | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | FC Porto | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | FC Porto | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Fluminense | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Šamorín | – | – | – | – |
