Powołania na wrześniowe spotkania kadry, będące jednocześnie debiutem Jana Urbana jako selekcjonera, wywołały niemałe zdziwienie kibiców. Wszak poprzednicy niezbyt przychylnie spoglądali na naszą kadrę. Trener Urban ma najwyraźniej zgoła inne spojrzenie na nią. Bartosz Kapustka z Pawłem Wszołkiem to pewniacy do gry w Legii. Można mieć czasem zarzuty do ich gry, jednak widocznie pomysł był taki, że masz przede wszystkim grać. Natomiast powołanie Kamila Grosickiego wywołało najwięcej komentarzy. O ile co do formy sportowej wątpliwości mieć nie możemy, o tyle okoliczności dookoła są co najmniej kontrowersyjne. Sparafrazować można słynne polskie przysłowie w kontekście selekcjonera. Trener z PKO Ekstraklasy może wyjść – PKO Ekstraklasa z trenera nigdy!
Kiedy w 71. minucie Jan Urban posyłał w bój Bartosza Kapustkę, Pawła Wszołka i Kamila Grosickiego, zdecydowana większość oglądających ten mecz z pewnością łapała się za głowę. Przeglądając w trakcie spotkania platformę X (dawniej Twitter), wyczytać można było wręcz szyderczy śmiech ze zmian. Niektórzy zadawali sobie pytanie, czy selekcjoner wie, z kim gra. A jednak!
Kamil Grosicki od samego wejścia był aktywny, szukał dryblingu, grania piłką. To on sprytnie przy bramce na 1:1 przepuścił z obiegnięciem piłkę. Istny flashback z Portugalią (wtedy to Arkadiusz Milik wykonał identyczny ruch). Paweł Wszołek, oprócz prostego błędu przy przerzucie, zagrał, jakby lewe wahadło było czymś naturalnym dla niego. Schował do kieszeni Dumfriesa – wymowne było przestawienie Holendra przy sprincie, który choć go dogonił, to nie był w stanie go przepchnąć i sfaulował Polaka. Bartosz Kapustka nie był aż tak widoczny, jednak to też dobra recenzja jego gry w meczu z Holandią. Nic nie zepsuł, ale na siłę można przypisać mu asystę 2. stopnia przy bramce Casha (po drodze piłka odbiła się jeszcze od Holendrów i Karola Świderskiego).
Czy w naszej lidze da się znaleźć kadrowiczów?
Mamy 2025 rok. Polska liga z roku na rok rozwija się dość dynamicznie. Dopiero co pobiła rekord łącznej wartości transferowej, 10 na 18 zespołów pobiło swoje rekordy transferowe, polskie kluby przestały się kompromitować w europejskich pucharach. Co innego klub, a co innego reprezentacja. Patrząc na kadry czołowych zespołów, nie jest tak kolorowo, myśląc o reprezentacji.
Antoni Kozubal wraz z Michałem Gurgulem bardziej potrzebni są w U-21. Oskar Repka jest solidnym zawodnikiem, ale niezweryfikowanym w Europie. W Legii już łatwiej o potencjalnych reprezentantów. Prócz Kapustki i Wszołka w obwodzie są Damian Szymański i Kacper Urbański. Kacpra Urbańskiego można się spodziewać w pierwszej reprezentacji, jak tylko wróci do regularnej gry i dyspozycji, którą prezentował chociażby w Bolonii. W Pogoni Szczecin występuje tylko 37-letni Kamil Grosicki i długo, długo nic. Zapomnieć nie można o choćby Mateuszu Skrzypczaku, który zatracił gdzieś formę z Jagiellonii. Chwalony Oskar Matuszewski z Jagiellonii ogrywać się będzie w U-21, Taras Romanczuk, powoływany przez Michała Probierza, nie znalazł póki co uznania w oczach Jana Urbana. Podsumować można to krótko – nie rzucają one na kolana.
