Everton Pereira da Silva

Pochodzenie

Urodził się 12 kwietnia 2007 roku w Nicei. Do szkółki piłkarskiej OGC Nice trafił jako pięciolatek i przeszedł przez kolejne szczeble akademii. Jego ojciec Everson, Brazylijczyk, grał w Nice w latach 2002–2004 i był jednym z piłkarzy, którzy w 2002 roku wrócili z klubem do najwyższej ligi. Starszy brat Everson Junior też jest piłkarzem.

Kariera

W drużynach młodzieżowych Nice grał ofensywniej niż później w pierwszej drużynie. W zespole U-19 rozegrał 35 meczów i strzelił 10 goli, a jesienią 2024 roku trafiał w czterech meczach z rzędu.

Latem 2025 roku klub nie zaproponował mu pierwszego zawodowego kontraktu. Zamiast szukać szczęścia gdzie indziej, pozostał przy umowie stażysty i trenował z zespołem elity. W styczniu 2026 roku do Nice wrócił jako trener Claude Puel. Puel zaskoczył wyjściowym składem na mecz ligowy ze Strasbourgiem (1:1) i wystawił 18-letniego Evertona jako defensywnego pomocnika przed linią obrony. Był to jego debiut w Ligue 1, 23 lata i pięć miesięcy po debiucie ojca w barwach Nice, 3 sierpnia 2002 roku przeciwko Le Havre.

Puel wyjaśnił, że chciał sprawdzić, czy Everton potrafi powtórzyć w meczu to, co pokazywał na treningach, i nie ulec presji. Zawodnik grał, jak mówił trener, spokojnie pod naciskiem rywali, czysto wyprowadzał piłkę i potrafił zmienić kierunek gry. Puel dodał, że klub będzie mógł na nim polegać w przyszłości.

16 marca 2026 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt z Nice. Przy podpisaniu umowy powiedział, że to początek i że musi jeszcze dużo pracować. We wrześniu 2026 roku selekcjoner Bernard Diomède powołał go do reprezentacji Francji U-20 na zgrupowanie w Hiszpanii.

Styl gry

Gra jako defensywny pomocnik, „sentinelle” przed obroną. W debiucie grał prosto, nadawał grze płynność i tempo, podawał celnie. Puel cenił to, że potrafił wyjść z piłką spod pressingu i ustawić grę mimo nacisku przeciwnika.