
Napastnik i skrzydłowy z asturyjskiego Turónu, w 2024 roku złoty medalista igrzysk olimpijskich w Paryżu.
Urodził się 13 maja 2002 roku w Turónie, małej górniczej miejscowości w gminie Mieres w Asturii. Jego idolem od dziecka był David Villa, również Asturyjczyk. Przydomek Guajín dostał od porównań do Villi, którego nazywano El Guaje.
Jako piętnastolatek wyjechał z domu do rezydencji Realu Madryt w Valdebebas. W sezonie 2017/2018 grał w młodzieżowych drużynach Realu i zdobył 18 goli, ale na koniec sezonu klub z niego zrezygnował. Mówił, że ten pierwszy rok poza domem był trudny: nie dał z siebie tyle, ile od niego oczekiwano, i długo się adaptował, ale potraktował to jako lekcję. Od 2018 do 2021 roku grał w La Masii, w młodzieżowych zespołach FC Barcelony. Wspominał, że w Madrycie wymagano od niego innych rzeczy niż w Barcelonie i że w La Masii czuł się spokojniej.
W 2021 roku trafił do rezerw Valencii, Valencii Mestalla. Debiut w pierwszej drużynie w LaLidze zaliczył 29 sierpnia 2022 roku w meczu z Atlético Madryt.
Przełomem była wiosna 2023 roku, gdy Valencia broniła się przed spadkiem, a trener Rubén Baraja stawiał na młodych wychowanków klubu. 21 maja 2023 roku Diego López strzelił swojego pierwszego gola dla Valencii: tuż po upływie pół godziny gry, z drugiego słupka, po dośrodkowaniu z lewej strony, w wygranym 1:0 meczu z Realem Madryt na Mestalla. Klub uznał później jego wkład w końcówkę sezonu 2022/2023 za decydujący. Mówił, że ten okres zastał ich jeszcze bardzo młodych, bo były to ich pierwsze mecze w Primera División, ale pomogło mu to przyzwyczaić się do presji w klubie.
Pod wodzą Carlosa Corberána, który przejął Valencię w styczniu 2025 roku, jak mówił, miał swobodę poruszania się i słyszał, że błędy nie są tragedią.
Gra jako napastnik albo skrzydłowy, po obu stronach boiska. Mówił, że czuje się teraz bardzo komfortowo, grając bliżej środka, bo wzrosła jego obecność w polu karnym i częściej bierze udział w akcjach zespołu, ale nie ma też problemu z grą przy linii, po lewej lub prawej stronie. Jako to, nad czym musi jeszcze pracować, wskazywał poruszanie się między liniami, gdzie jest mało czasu i miejsca i trzeba szybko patrzeć i myśleć.
Z Villi, jak mówił, podziwiał spryt i to, że zawsze jest tam, gdzie trzeba.
W reprezentacji Hiszpanii do lat 21 zadebiutował we wrześniu 2023 roku w eliminacjach mistrzostw Europy: wyszedł w podstawowym składzie i strzelił gola. W listopadzie 2023 roku wziął numer siódmy, tak jak Villa.
Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 2024 roku zagrał w czterech meczach: z Uzbekistanem, Dominikaną i Egiptem (90 minut) oraz w ćwierćfinale z Japonią, w którym dostał uderzenie i zszedł z boiska kulejąc. Nie wystąpił już w meczu z Marokiem ani w finale z Francją, wygranym przez Hiszpanię 5:3 po dogrywce. Razem z Cristhianem Mosquerą był pierwszym piłkarzem Valencii ze złotem olimpijskim.
Na mistrzostwach Europy U-21 w Słowacji w 2025 roku Hiszpanie odpadli w ćwierćfinale, przegrywając 21 czerwca z Anglią 1:3. Diego López wyszedł w nim w pierwszym składzie.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026La Liga | Valencia | La Liga | 34 | 1777 | 4 | 1 |
| 2025/2026Puchar Hiszpanii | Valencia | Puchar Hiszpanii | 5 | 243 | 1 | 1 |
| 2025Mistrzostwa Europy U21 | Hiszpania U21 | Mistrzostwa Europy U21 | 4 | 250 | 0 | 1 |
| 2024/2025La Liga | Valencia | La Liga | 38 | 2760 | 8 | 5 |
| 2024/2025Puchar Hiszpanii | Valencia | Puchar Hiszpanii | 3 | 117 | 1 | 1 |
| 2023/2024La Liga | Valencia | La Liga | 36 | 2671 | 3 | 6 |
| 2023/2024Puchar Hiszpanii | Valencia | Puchar Hiszpanii | 3 | 180 | 1 | 0 |
| 2022/2023La Liga | Valencia | La Liga | 3 | 169 | 2 | 0 |
| 2021/2022 | Valencia | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Barcelona B | – | – | – | – |