
Lewy obrońca z Nieuwegein, który z amatorskiej Derde Divisie dotarł do finału Pucharu Holandii z NEC i na mundial z Curaçao.
Urodził się 16 maja 2003 roku w Nieuwegein. Zaczynał w VV IJsselstein, potem przeszedł do juniorów PSV Eindhoven, a później FC Utrecht. W FC Utrecht grał w drużynach młodzieżowych do 2022 roku, w tym w Jong FC Utrecht. Ani w PSV, ani w Utrechcie nie przebił się jednak do zawodowego futbolu.
Latem 2023 roku trafił do amatorskiego USV Hercules z Utrechtu, do którego ściągnął go trener René van der Kooij. Van der Kooij wspominał, że to, iż Fonville potrafi grać, było widać od razu, ale na początku brakowało mu koncentracji. W tamtym czasie Fonville łączył grę z pracą, między innymi jako dostawca i rekruter. Później mówił, że praca nie dawała mu szczęścia, więc cieszył się, że mógł zrobić kolejny krok w futbolu. 21 grudnia 2023 roku Hercules wyeliminował Ajax z Pucharu Holandii, wygrywając 3:2, a Fonville był w tym zespole.
Latem 2024 roku przeszedł do IJsselmeervogels, z którym w maju 2025 roku wygrał grupę A Derde Divisie i awansował do Tweede Divisie. W kwietniu 2025 roku podpisał kontrakt z FC Dordrecht z drugiej ligi. Rozegrał tam cztery mecze, bo 2 września 2025 roku, w ostatnim dniu okna transferowego, kupił go NEC Nijmegen. Klub ogłosił, że po odejściu Calvina Verdonka szybko znalazł następcę, a dyrektor Carlos Aalbers opisał Fonville'a jako chętnego lewonożnego obrońcę z dużym potencjałem. Fonville wspominał, że w Nijmegen musiał przywyknąć do fizycznej strony gry i nowego stylu. Jak mówił, trener Dick Schreuder uznał go na początku za zbyt chudego, więc mocno przybrał na masie mięśniowej.
W sezonie 2025/2026 NEC wyeliminował w Pucharze Holandii PSV, a Fonville wystąpił w finale 19 kwietnia 2026 roku w Rotterdamie. Schreuder ustawił go w trzyosobowej linii obrony. NEC przegrał z AZ 1:5. Fonville mówił po meczu, że nie potrafi tej porażki wytłumaczyć i że AZ było lepsze.
To lewonożny lewy obrońca. O sobie mówił, że dobrze radzi sobie w pojedynkach jeden na jednego i że w stylu gry NEC ma swobodę w wypadach do przodu. Van der Kooij oceniał, że w takiej drużynie jak NEC jest najlepszy.
Mimo urodzenia w Holandii wybrał Curaçao, ojczyznę swojego ojca. Dwa pierwsze zaproszenia odrzucił, trzecie przyjął. Fonville mówił, że Dirk Kuijt, jego trener w Dordrechcie, widział go w przyszłości w reprezentacji Holandii, podobnie jak Schreuder. Tłumaczył jednak, że wybrał sercem i że nie chciał czekać na szansę, która mogła nie nadejść.
W listopadzie 2025 roku po raz pierwszy znalazł się w kadrze Curaçao Dicka Advocaata na mecze eliminacji mistrzostw świata z Bermudami i Jamajką, ale nie zagrał. Zadebiutował 30 maja 2026 roku w sparingu ze Szkocją w Glasgow, przegranym 1:4. Wyszedł w pierwszym składzie.
Advocaat powołał go na pierwszy w historii Curaçao mundial. Fonville zagrał w trzech meczach turnieju w 2026 roku, a pierwszy, z Niemcami 14 czerwca, rozpoczął w wyjściowym składzie.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
420′6 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Curaçao | Mistrzostwa Świata | 3 | 243 | 0 | 0 |
| 2025/2026Eredivisie | NEC Nijmegen | Eredivisie | 29 | 1478 | 0 | 2 |
| 2024/2025 | Hercules | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Hercules | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Jong Utrecht | – | – | – | – |