Dominic Calvert-Lewin, czyli nowa flagowa twarz Premier League

Wszyscy w gazie

Everton, biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki, rozegrał dotychczas siedem spotkań, wszystkie zakończyły się triumfem drużyny Ancelottiego. Wraz z Leicester i Tottenhamem ma najlepszą ofensywę w lidze. A taki początek nie zdarzył się mu od 1894 roku. Jeszcze bardziej ten fakt może szokować, gdy dodamy, że poprzedni sezon gracze z niebieskiej części Merseyside kończyli ledwie na 12. lokacie.

DCL ma już w tej kampanii dziewięć bramek w sześciu spotkaniach, w Premier League miał udział przy połowie wszystkich goli swojego zespołu. Jedyne, co może martwić kibiców, to fakt, że Calvert-Lewin w ogóle nie asystuje, ale jak na razie nie musi. Ma od tego takich ludzi, jak: James Rodriguez, Richarlison, Andre Gomes, Lucas Digne czy chociażby Seamus Coleman.

Calvert-Levin mimo tej opinii o grze głową, która do niego przylgnęła, to piłkarz bardzo techniczny o nieprzeciętnych umiejętnościach. Wiele osób, które miały okazję oglądać go na treningach, podkreśla, że potrafi tam robić cuda. Tych samych zaczął dokonywać na boisku. Bo jak inaczej określić dwa hat-tricki w jednym miesiącu, gdy wcześniej żaden piłkarz Evertonu nie zrobił tego od 1931 roku?

Dobra forma z klubu nie mogła nie zostać dostrzeżona przez selekcjonera Anglików Garetha Southgate’a, który dał szansę debiutu napastnikowi „The Toffees”. Calvert-Lewin odpłacił mu się golem zdobytym przeciwko Walijczykom. Łącznie w dwóch spotkaniach uzbierał 124 minuty.

Mimo sporej konkurencji i takich rywali jak Rasford Kane wydaje się, że Calvert-Lewin może regularnie dostawać szansę od Southgate’a i stanowić o sile ataku reprezentacji Anglii. Jej selekcjoner preferuje ustawianie z dwójką napastników. A wszystko wskazuje na to, że najbliższe lata mogą należeć do tej reprezentacji, która wreszcie pokonała kogoś z absolutnego topu, czyli Belgów, a w kadrze aż roi się od młodych, piekielnie utalentowanych Anglików.

***

O ile jeszcze kilka tygodni temu regularnie pojawiały się głosy, że to tylko chwilowy wyskok, że za chwilę się zatnie i pogrąży w przeciętności, o tyle dziś nikt jego umiejętności już nie deprecjonuje. Wszyscy przestali czekać na jego potknięcie, tylko wpisali do listy najlepszych graczy na Wyspach. Ma wszystko, by stać się największym objawieniem tego sezonu. A we wszystkim pomaga mu zespół, który w tym sezonie jest nieziemski.

Pozycja „dziewiątki” po odejściu Romeu Lukaku przez większość czasu była zmorą dla zespołu z Goodison Park. Podbijanie ligi kimś takim, jak: Mirallas, Walcott, Kean, Tosun, Valencia kończyło się wielkim rozczarowaniem. Jeszcze kilkanaście miesięcy temu Calverta-Lewina umieścilibyśmy obok wspomnianych napastników. Jednak dziś różnica między nimi jest taka jak między Evertonem z ostatnich sezonów a tym dzisiejszym.

• Carlo Ancelotti
• Dominic Calvert-Lewin
• Duncan Ferguson
• Everton
• Anglia

Wszyscy w gazie

Everton, biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki, rozegrał dotychczas siedem spotkań, wszystkie zakończyły się triumfem drużyny Ancelottiego. Wraz z Leicester i Tottenhamem ma najlepszą ofensywę w lidze. A taki początek nie zdarzył się mu od 1894 roku. Jeszcze bardziej ten fakt może szokować, gdy dodamy, że poprzedni sezon gracze z niebieskiej części Merseyside kończyli ledwie na 12. lokacie.

DCL ma już w tej kampanii dziewięć bramek w sześciu spotkaniach, w Premier League miał udział przy połowie wszystkich goli swojego zespołu. Jedyne, co może martwić kibiców, to fakt, że Calvert-Lewin w ogóle nie asystuje, ale jak na razie nie musi. Ma od tego takich ludzi, jak: James Rodriguez, Richarlison, Andre Gomes, Lucas Digne czy chociażby Seamus Coleman.

Calvert-Levin mimo tej opinii o grze głową, która do niego przylgnęła, to piłkarz bardzo techniczny o nieprzeciętnych umiejętnościach. Wiele osób, które miały okazję oglądać go na treningach, podkreśla, że potrafi tam robić cuda. Tych samych zaczął dokonywać na boisku. Bo jak inaczej określić dwa hat-tricki w jednym miesiącu, gdy wcześniej żaden piłkarz Evertonu nie zrobił tego od 1931 roku?

Dobra forma z klubu nie mogła nie zostać dostrzeżona przez selekcjonera Anglików Garetha Southgate’a, który dał szansę debiutu napastnikowi „The Toffees”. Calvert-Lewin odpłacił mu się golem zdobytym przeciwko Walijczykom. Łącznie w dwóch spotkaniach uzbierał 124 minuty.

Mimo sporej konkurencji i takich rywali jak Rasford Kane wydaje się, że Calvert-Lewin może regularnie dostawać szansę od Southgate’a i stanowić o sile ataku reprezentacji Anglii. Jej selekcjoner preferuje ustawianie z dwójką napastników. A wszystko wskazuje na to, że najbliższe lata mogą należeć do tej reprezentacji, która wreszcie pokonała kogoś z absolutnego topu, czyli Belgów, a w kadrze aż roi się od młodych, piekielnie utalentowanych Anglików.

***

O ile jeszcze kilka tygodni temu regularnie pojawiały się głosy, że to tylko chwilowy wyskok, że za chwilę się zatnie i pogrąży w przeciętności, o tyle dziś nikt jego umiejętności już nie deprecjonuje. Wszyscy przestali czekać na jego potknięcie, tylko wpisali do listy najlepszych graczy na Wyspach. Ma wszystko, by stać się największym objawieniem tego sezonu. A we wszystkim pomaga mu zespół, który w tym sezonie jest nieziemski.

Pozycja „dziewiątki” po odejściu Romeu Lukaku przez większość czasu była zmorą dla zespołu z Goodison Park. Podbijanie ligi kimś takim, jak: Mirallas, Walcott, Kean, Tosun, Valencia kończyło się wielkim rozczarowaniem. Jeszcze kilkanaście miesięcy temu Calverta-Lewina umieścilibyśmy obok wspomnianych napastników. Jednak dziś różnica między nimi jest taka jak między Evertonem z ostatnich sezonów a tym dzisiejszym.