Christian Günter

Pochodzenie

Urodził się 28 lutego 1993 roku w Villingen-Schwenningen, a pochodzi z Tennenbronn w Schwarzwaldzie. Zaczynał w miejscowym FV Tennenbronn, a w 2006 roku, jako 13-latek, przeniósł się do szkółki SC Freiburg. Jako nastolatek kibicował Sport-Clubowi na trybunie Nordtribüne stadionu Dreisamstadion.

Z juniorami do lat 19 wygrał Puchar Niemiec w 2011 i 2012 roku. W A-Jugend prowadził go Christian Streich, późniejszy trener pierwszej drużyny. Günter mówił o nim, że był „bardzo, bardzo ważnym czynnikiem” na jego drodze.

Kariera

W Bundeslidze zadebiutował 8 grudnia 2012 roku, mając 19 lat. W 77. minucie wszedł na boisko w wygranym 1:0 meczu z Greuther Fürth. Na pierwszego gola w lidze czekał dwa lata: strzelił go 8 listopada 2014 roku w wygranym 2:0 spotkaniu ze Schalke 04. Opowiadał, że przyjaciele żartowali z niego, że gol „w końcu musi kiedyś przyjść”.

W 2015 roku Freiburg spadł z Bundesligi, a Günter mówił, że takie doświadczenie rozrywa człowieka i czuł się jak przegrany. Rok później klub wrócił do Bundesligi jako mistrz 2. Bundesligi, a on nazywał tamten sezon „sensacyjnym rokiem”.

Opaskę kapitańską po raz pierwszy włożył we wrześniu 2017 roku, w zastępstwie Juliana Schustera, późniejszego trenera Freiburga. W sezonie 2019/2020, jako drugi kapitan w zastępstwie Mike'a Frantza, prowadził zespół w 31 z 34 ligowych meczów. Od marca 2019 do lutego 2023 roku nie opuścił ani jednego meczu Bundesligi: wszystkie 134 spotkania zaczynał w podstawowym składzie.

28 sierpnia 2020 roku piłkarze wybrali go kapitanem jako następcę Frantza. W SC Freiburg kapitana wybiera drużyna, nie trener. Günter powiedział wtedy, że to wielki zaszczyt prowadzić na boisko klub, który nosi w sercu.

W sierpniu 2021 roku został wtedy rekordzistą klubu pod względem liczby meczów w Bundeslidze. W maju 2022 roku zagrał jako kapitan w finale Pucharu Niemiec z RB Lipsk, który Freiburg przegrał 2:4 w rzutach karnych. Günter nie wykorzystał swojej jedenastki. Mówił potem, że to prawdopodobnie największy mecz w jego karierze, choć z niezbyt dobrym zakończeniem, i że niezapomniane było zobaczyć, jakie tłumy potrafi poruszyć Freiburg.

W 2023 roku dwa razy złamał przedramię. Wdała się infekcja i przez wiele miesięcy nie mógł grać.

W maju 2026 roku Freiburg zagrał w finale Ligi Europy w Stambule i przegrał z Aston Villą 0:3. Przed meczem Günter jako kapitan zapowiadał, że drużyna chce na koniec „podnieść ten puchar w górę”.

Przez lata odrzucał inne oferty. W 2023 roku mówił, że nigdy nie trafiła do niego propozycja, która by go naprawdę pociągała i rozwijała sportowo, więc za każdym razem wybierał Freiburg. 9 listopada 2025 roku w meczu z FC St. Pauli rozegrał 441. spotkanie dla SC Freiburg i wtedy został samodzielnym rekordzistą klubu, przed Andreasem Zeyerem. Przed meczem klub go uhonorował, a w Bundeslidze miał wówczas 352 występy. W lutym 2026 roku przedłużył kontrakt z klubem, w którym jest od 2006 roku.

Sukcesy

• 2016 Mistrzostwo 2. Bundesligi z SC Freiburg

Styl gry

Günter mówił o sobie, że nigdy nie był najbardziej filigranowym piłkarzem, ale z tego, co dostał, wycisnął „w wielu punktach maksimum”. Streich powiedział o nim, że mentalność, nastawienie, wytrzymałość i umiejętność przebicia się wygrywają z talentem, „ale Christian też jest utalentowany”.

Przez lata grał na lewej stronie razem z Vincenzo Grifo. Jak mówił, nie wie, czy bez niego zostałby reprezentantem Niemiec, bo współpraca z nim była „niezwykle ważna”.

Reprezentacja

Zadebiutował w reprezentacji Niemiec 13 maja 2014 roku w Hamburgu, w bezbramkowym meczu towarzyskim z Polską. W 82. minucie zmienił Olivera Sorga. Joachim Löw wystawił wtedy najmłodszy skład w historii reprezentacji, a debiutowało dwunastu piłkarzy.

Löw powołał go do kadry po raz pierwszy w maju 2014 roku. Zagrał w niej łącznie osiem razy, a ostatnie powołanie dostał w 2023 roku. Znalazł się w kadrze na Euro 2020 i mistrzostwa świata 2022.