Klub z Borysowa, który w latach 2006–2018 zdobył 13 mistrzostw Białorusi z rzędu i pięć razy grał w fazie grupowej Ligi Mistrzów.
Od maja 2014 roku BATE gra na Borysów-Arenie, która mieści ponad 13 tysięcy widzów. Stadion zaprojektowało słoweńskie biuro Ofis arhitekti, wzorując się na stadionie Ljudski vrt w Mariborze. Oficjalnie otwarto go 3 maja 2014 roku finałem Pucharu Białorusi, a BATE rozegrało na nim pierwszy mecz 10 maja, wygrywając ze Słuckiem.
Wcześniej klub grał na Stadionie Miejskim w Borysowie, zbudowanym w 1959 roku i rozbudowywanym od końca lat 90. To tam BATE wywalczyło pierwsze awanse do fazy grupowej Ligi Mistrzów.
Barwy klubu to żółty i niebieski, stąd przydomek „żółto-niebiescy”. Nad herbem BATE umieszcza gwiazdy za mistrzostwa kraju: pierwszą dodało w 2008 roku, drugą po dziesiątym tytule w 2013 roku, a trzecią po piętnastym w 2018 roku.
Drużyna o nazwie BATE, reprezentująca borysowski zakład o tej samej nazwie, zadebiutowała w rozgrywkach Białoruskiej SRR w 1973 roku. Pod wodzą Lwa Mazurkiewicza trzy razy zdobyła mistrzostwo republiki (1974, 1976 i 1979), a w 1976 roku także jej puchar. Po sezonie 1981 zespół rozwiązano, a próba powrotu w 1984 roku się nie udała.
Obecny klub powstał wiosną 1996 roku, gdy grający w Borysowie Fomalhaut wpadł w kłopoty finansowe. Za dzień założenia BATE uznaje 12 kwietnia 1996 roku, kiedy drużyna trenera Jurija Puntusa pierwszy raz zebrała się na zgrupowaniu w Dudince. Prezesem został 30-letni Anatolij Kapski, którego firma Stalker pokrywała około trzech czwartych wydatków. Zakład BATE zapewnił piłkarzom zakwaterowanie, autobus i wyżywienie.
Zespół Puntusa w 1996 roku wygrał trzecią ligę, rok później awansował do najwyższej klasy, a w debiutanckim sezonie 1998 zdobył wicemistrzostwo. Pierwszy tytuł przyszedł w 1999 roku, a w 2000 roku Alaksandr Hleb przeszedł z BATE do VfB Stuttgart. Pod wodzą Puntusa drużyna przez siedem sezonów w ekstraklasie zawsze kończyła rozgrywki na podium.
W latach 2006–2018 BATE zdobyło 13 mistrzostw z rzędu. W 2008 roku zespół Wiktora Gonczarenki jako pierwszy z Białorusi awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów. W grupie z Juventusem i Realem Madryt zremisował z Juventusem 2:2 u siebie i 0:0 w Turynie.
W fazie grupowej Ligi Mistrzów BATE zagrało jeszcze w sezonach 2011/12, 2012/13, 2014/15 i 2015/16. Jesienią 2012 roku wygrało 3:1 z Lille na wyjeździe, a następnie 3:1 z Bayernem Monachium. W lutym 2019 roku w 1/16 finału Ligi Europy pokonało u siebie Arsenal 1:0 po golu Stanisława Draguna.
Latem 2019 roku BATE trafiło w eliminacjach Ligi Mistrzów na mistrza Polski, Piasta Gliwice. Po remisie w Borysowie wygrało rewanż w Gliwicach, strzelając dwa gole w ostatnich dziesięciu minutach. Kibice obu klubów przyjaźnią się: w październiku 2011 roku fani z Borysowa zwiedzali nowy stadion Piasta, a podczas meczu w 2019 roku wywiesili transparent „Przyjaźń jest ważniejsza niż zwycięstwo”.
Seria mistrzostw skończyła się w 2019 roku, ale w 2020 i 2021 roku BATE zdobyło Puchar Białorusi. W kolejnych latach klub przechodził zmianę pokoleń: w 2025 roku miał najmłodszy zespół w lidze i zajął dziesiąte miejsce. W maju 2026 roku po raz szósty sięgnął po Puchar Białorusi, pokonując w finale Dinamo Mińsk w rzutach karnych 8:7 po remisie 1:1. Był to pierwszy finał pucharu między tymi klubami.
