Arsenał młodzieży w Arsenalu

Mimo mniejszej liczby minut spore oczekiwania kładzie się na Martinelliego – również Brazylijczyka, kupionego z kraju kawy za 7 milionów euro. Piłkarz urodził się już w XXI wieku, więc i presja na jego dyspozycyjność dla pierwszej drużyny jest mniejsza. Iście brazylijskie usposobienie może nadać lidze w przyszłości wiele walorów artystycznych. Do tego jeszcze droga daleka, usłana hektolitrami potu skrzydłowego na treningach.

Sporo szans dostaje Robbie Burton, który jeszcze nie zadebiutował jak dotąd w pierwszej drużynie w oficjalnym spotkaniu. Żeby nie było tak kolorowo, gdy mówimy o stanie młodzieży Arsenalu, to Walijczyk nie przekonuje. Wobec niepewności w ustawianiu się czy słabszej mobilności, co w środku pola jest kluczowe, nie wróżymy mu wielkiej kampanii. Gdy dodamy fakt, że poziom konkurentów na jego pozycji jest wysoki, szansa na przepadnięcie jest spora. Wielu innych zawodników jest w podobnej sytuacji, lecz nie zmienia to bardzo pozytywnego obrazu akademii Arsenalu.

Legenda kołem ratunkowym nastolatków

Wiele błędów w przeszłości popełniał zarząd, a przede wszystkim Wenger w stosunku do młodzieży. Francuz zwłaszcza w ostatnich latach zbyt łatwo wypuszczał talenty z ręki, co przecież przez całą karierę było antytezą jego podejścia. Znany był głównie ze wsparcia i szlifowania piłkarskich diamentów. By sytuacja z Gnabrym i innymi się nie powtórzyła, do grona asystentów Unaia Emery’ego został włączony Fredrik Ljungberg. W sezonie 2018/2019 był pierwszym trenerem Arsenalu U-23. Ma on za zadanie wdrażać znajomych sobie zawodników do pierwszej drużyny. Przy takim zarządzaniu, w którym błędy próbują zostać naprawione w najbardziej racjonalny sposób, klub może dosyć szybko zacząć walkę o mistrzostwo. W następnym sezonie celem pewnie jak zwykle będzie walka o Ligę Mistrzów, która enty raz już musi zadowolić fanów. Przy takiej młodzieży należy jednak spać spokojnie.

• Arsenal
• Bukayo Saka
• Edward Nketiah
• Joseph Willock
• Unai Emery

Mimo mniejszej liczby minut spore oczekiwania kładzie się na Martinelliego – również Brazylijczyka, kupionego z kraju kawy za 7 milionów euro. Piłkarz urodził się już w XXI wieku, więc i presja na jego dyspozycyjność dla pierwszej drużyny jest mniejsza. Iście brazylijskie usposobienie może nadać lidze w przyszłości wiele walorów artystycznych. Do tego jeszcze droga daleka, usłana hektolitrami potu skrzydłowego na treningach.

Sporo szans dostaje Robbie Burton, który jeszcze nie zadebiutował jak dotąd w pierwszej drużynie w oficjalnym spotkaniu. Żeby nie było tak kolorowo, gdy mówimy o stanie młodzieży Arsenalu, to Walijczyk nie przekonuje. Wobec niepewności w ustawianiu się czy słabszej mobilności, co w środku pola jest kluczowe, nie wróżymy mu wielkiej kampanii. Gdy dodamy fakt, że poziom konkurentów na jego pozycji jest wysoki, szansa na przepadnięcie jest spora. Wielu innych zawodników jest w podobnej sytuacji, lecz nie zmienia to bardzo pozytywnego obrazu akademii Arsenalu.

Legenda kołem ratunkowym nastolatków

Wiele błędów w przeszłości popełniał zarząd, a przede wszystkim Wenger w stosunku do młodzieży. Francuz zwłaszcza w ostatnich latach zbyt łatwo wypuszczał talenty z ręki, co przecież przez całą karierę było antytezą jego podejścia. Znany był głównie ze wsparcia i szlifowania piłkarskich diamentów. By sytuacja z Gnabrym i innymi się nie powtórzyła, do grona asystentów Unaia Emery’ego został włączony Fredrik Ljungberg. W sezonie 2018/2019 był pierwszym trenerem Arsenalu U-23. Ma on za zadanie wdrażać znajomych sobie zawodników do pierwszej drużyny. Przy takim zarządzaniu, w którym błędy próbują zostać naprawione w najbardziej racjonalny sposób, klub może dosyć szybko zacząć walkę o mistrzostwo. W następnym sezonie celem pewnie jak zwykle będzie walka o Ligę Mistrzów, która enty raz już musi zadowolić fanów. Przy takiej młodzieży należy jednak spać spokojnie.