
Brazylijski środkowy pomocnik z akademii Fortalezy, który w styczniu 2026 roku przeszedł z portugalskiego Alverca do Genoi.
Pełne nazwisko: Alexsandro Amorim de Freitas, w piłce znany jako Alex Amorim. Urodził się 18 maja 2005 roku w Fortalezie. W 2019 roku trafił do juniorów Fortalezy EC. Przez przerwę w rozgrywkach spowodowaną pandemią w 2021 roku przeniósł się do Fluminense i został tam do końca sezonu. Fortaleza ściągnęła go z powrotem. W 2022 roku wyróżniał się w mistrzostwach Brazylii U-17 i szybko awansował do drużyny U-20. W Copa São Paulo de Futebol Júnior, czyli Copince, grał w dwóch edycjach z rzędu, a po tej z 2023 roku zaczął przechodzić do kadry zawodowej, nadal grając też w juniorach, żeby mieć więcej minut.
W 2023 roku zagrał w pierwszej drużynie Fortalezy w Copa do Brasil z Águią de Marabá i w Copa Sul-Americana ze Estudiantes de Mérida. W styczniu 2024 roku dołączył do zawodowej kadry po kolejnej dobrej Copince, a jego kontrakt obowiązywał do końca 2027 roku. Miał jednak w Fortalezie niewiele okazji, więc na sezon 2025 wypożyczono go do Athletic Club z Minas Gerais, gdzie dobrze się pokazał. W lipcu 2025 roku Fortaleza sprzedała go do Alverca, które po 21 latach wróciło do portugalskiej ekstraklasy.
W Alverca prowadził go Custódio Castro. Z pomocnika bardziej ofensywnego został cofnięty na pozycję drugiego defensywnego pomocnika i w pół roku rozegrał 21 meczów, strzelając dwa gole. Wypatrzył go tam dyrektor Genoi Diego Lopez. Amorim mówił, że zadecydowały rozmowy z trenerem i z Lopezem, pokazanie mu ośrodka i stadionu oraz energia kibiców.
29 stycznia 2026 roku Genoa ogłosiła jego pozyskanie na stałe. Podpisał kontrakt do czerwca 2030 roku. W Serie A zadebiutował 15 lutego 2026 roku w wyjazdowym meczu z Cremonese, wchodząc w 89. minucie za Mortena Frendrupa. Trener Daniele De Rossi prosił o cierpliwość wobec nowego pomocnika: mówił, że ma zostać na pięć lat, a nie na pięć miesięcy. Amorim wspominał, że pierwsze tygodnie treningów w Italii bardzo różniły się od tego, co znał z Portugalii. Zaskoczyły go intensywność i krycie indywidualne, w którym wcześniej nie grał.
To środkowy pomocnik, który w Alverca grał jako drugi defensywny pomocnik: odbiera piłkę, rozgrywa przez środek i często wchodzi w strefę ofensywną. O sobie mówił, że jego główne cechy to jakość techniczna, przyjemność z gry i trzymania piłki oraz to, że proponuje się do podania.
0
0
6,8
Minuty w sezonie
215′7 z 10 meczów





