Alex Freeman

Pochodzenie

Urodził się 9 sierpnia 2004 roku w Baltimore, a dorastał w południowej Florydzie. Jest synem Antonia Freemana, odbiorcy Green Bay Packers, który wygrał z tym klubem Super Bowl XXXI. Sam wybrał piłkę nożną i mówił o „sekretnej miłości” do niej.

Grał w Weston FC, jednym z najmocniejszych młodzieżowych klubów południowej Florydy. W 2020 roku nie dostał się do akademii Interu Miami. Zainteresowało się nim Orlando City i zaproponowało mu miejsce w programie z internatem, więc jako nastolatek wyjechał z domu. Po latach mówił, że odrzucenie przez klub z jego okolicy było najlepszym paliwem, jakie mógł dostać. W 2021 roku poprowadził drużynę Orlando City do 17 lat do pierwszego mistrzostwa klubu w MLS Next Cup U-17.

Kariera

W lutym 2022 roku, jako 17-latek, podpisał z Orlando City kontrakt dla wychowanków klubu. Przez trzy sezony grał głównie w rezerwach, Orlando City B w MLS Next Pro. W MLS zadebiutował 29 kwietnia 2023 roku, wchodząc na boisko w doliczonym czasie wygranego 2:0 meczu z LA Galaxy.

Przełom przyszedł w 2025 roku, gdy po raz pierwszy przez cały sezon grał w MLS. 1 marca strzelił pierwszego gola w lidze, w wygranym 4:2 meczu z Toronto FC. Trener Oscar Pareja mówił po nim, że Freeman może zostać jednym z najlepszych bocznych obrońców w kraju. Latem dostał pierwsze powołanie do reprezentacji USA, a w lipcu był najmłodszym członkiem drużyny MLS, która w Meczu Gwiazd pokonała Ligę MX. Z sześcioma golami w lidze należał do najskuteczniejszych obrońców MLS. 30 października liga ogłosiła go Młodym Piłkarzem Roku, a 5 listopada wybrała do jedenastki sezonu. Był pierwszym piłkarzem Orlando City w tej jedenastce.

29 stycznia 2026 roku przeszedł do Villarreal CF z umową do czerwca 2032 roku. Orlando City ogłosiło, że kwota jest rekordowa w historii klubu za wychowanka akademii, i zachowało procent od przyszłego transferu. Na prezentacji 6 lutego mówił, że w Hiszpanii gra jest dużo szybsza niż w MLS, więc musi szybciej podejmować decyzje i mierzyć się z groźnymi skrzydłowymi. Zadebiutował 9 lutego, wchodząc z ławki w wygranym 4:1 meczu z Espanyolem. W pierwszym składzie po raz pierwszy wyszedł 26 kwietnia, w wygranym 2:1 meczu z Celtą Vigo, bo zabrakło Santiago Mouriño. Trenerem był wtedy Marcelino. Przez pierwsze miesiące w Hiszpanii grał niewiele.

8 września 2026 roku zadebiutował w Lidze Mistrzów: wszedł po przerwie w przegranym 2:3 meczu z Borussią Dortmund. Mówił, że wiele osób nie znało go dobrze przed mundialem. Po turnieju wokół niego było więcej rozmów, a kibice Villarrealu chcieli go zobaczyć w grze, ale jak podkreślał, nadal musi udowodnić swoją wartość.

Sukcesy

• 2025 Jedenastka sezonu MLS
• 2025 Młody Piłkarz Roku MLS

Styl gry

To prawy obrońca o dużej sile fizycznej i ofensywnych zapędach, szybki i silny, a jego warunki pozwalają mu grać także wyżej na boisku, zawsze z prawej strony. W Orlando City był bocznym obrońcą o wyraźnej skłonności do ataku, z mocnym krokiem i swobodą wbiegania w wolną przestrzeń. Pareja długo czekał z wprowadzeniem go do pierwszego zespołu, bo jako ofensywny boczny obrońca miał jeszcze wiele do nauczenia się w grze defensywnej.

W Villarrealu i w reprezentacji zagrał w innej roli. U Marcelino był trzecim stoperem albo bocznym obrońcą o krótkim zasięgu, a w kadrze Mauricio Pochettino wystawiał go częściowo jako prawego obrońcę, a częściowo jako trzeciego środkowego obrońcę. Fizycznością korygował błędy i radził sobie w pojedynkach z rywalem. Sam mówił, że chce być wszechstronny i pomagać w obu fazach gry, a technicznie musi zrobić kolejny krok.

Reprezentacja

Zadebiutował w reprezentacji Stanów Zjednoczonych 7 czerwca 2025 roku w towarzyskim meczu z Turcją w Columbus, od początku na prawej obronie. W Złotym Pucharze CONCACAF 2025 wyszedł w podstawowym składzie we wszystkich sześciu meczach, w tym w przegranym 1:2 finale z Meksykiem. Został najmłodszym piłkarzem USA, który w jednym turnieju sześć razy z rzędu wyszedł w podstawowym składzie. 18 listopada 2025 roku w Tampie strzelił dwa gole w wygranym 5:1 meczu z Urugwajem i został wybrany zawodnikiem meczu.

Na mundialu 2026 był najmłodszym zawodnikiem amerykańskiej kadry. 19 czerwca w Seattle strzelił głową drugiego gola w wygranym 2:0 meczu z Australią, pierwszego na mundialu. Po tej bramce cieszył się biegiem przez boisko, a koledzy nie mogli go dogonić. Pochettino mówił po meczu, że Freeman ma potencjał, by być jednym z najlepszych piłkarzy na swojej pozycji na świecie. 6 lipca, w 1/8 finału, Amerykanie przegrali 1:4 z Belgią i odpadli z turnieju.