Ayumu Seko

Pochodzenie

Urodził się 7 czerwca 2000 roku w Osace i pochodzi z dzielnicy Taishō. Zaczynał w klubie Nakaizuo JSC. W czwartej klasie szkoły podstawowej przeszedł do akademii Cerezo Osaka. Trener Tomoya Takehana ustawił go w obronie, bo miał warunki do gry głową i dobrze radził sobie w pojedynkach jeden na jednego. Po treningach zostawał na boisku i powtarzał uderzenia głową do piłek zagrywanych przez trenera. W młodzieżowych drużynach Cerezo grał od U-12 do U-18, a od drugiej klasy gimnazjum występował już w drużynie licealnej.

W drużynie U-15 grał obok stopera także jako defensywny pomocnik. Po awansie do pierwszej drużyny mówił, że gra pod presją rywali ze wszystkich stron wyszlifowała jego technikę. Szef klubu Nakaizuo JSC wspominał, że wiodącą nogą była u niego prawa, ale już jako dziecko uparcie ćwiczył lewą i grał obiema.

Kariera

W pierwszej drużynie Cerezo zadebiutował 24 maja 2017 roku w meczu fazy grupowej Pucharu Ligi z Vissel Kobe, mając 16 lat i 11 miesięcy. Był wtedy najmłodszym debiutantem w historii klubu. Trener Yoon Jong-hwan wpuścił go w 68. minucie przy prowadzeniu 1:0 jako defensywnego pomocnika, by zabezpieczyć wynik. Profesjonalny kontrakt podpisał w 2018 roku, jeszcze jako uczeń ostatniej klasy liceum. W J1 League zadebiutował 4 maja 2019 roku w wygranym wyjazdowym meczu z Matsumoto Yamaga, w którym trener Roberto Rotina ustawił go w środku obrony.

Przełomem był sezon 2020. Seko wywalczył miejsce w środku obrony, zagrał w 27 meczach i strzelił gola, a Cerezo zakończyło rozgrywki na czwartym miejscu dzięki solidnej defensywie. Seko zdobył wtedy dwie nagrody: dla najlepszego młodego piłkarza J.League i New Hero Pucharu Ligi. Był dopiero czwartym zawodnikiem, który dostał obie w jednym roku.

W styczniu 2022 roku Cerezo ogłosiło jego transfer do Grasshoppers Zurych. Seko pisał, że bardzo się wahał, ale wyjazd za granicę był jego marzeniem od dziecka, a od akademii nosił tylko koszulkę Cerezo. W Szwajcarii zaskoczyło go tempo gry. Wspominał, że gdy w 2023 roku z Grasshoppers odszedł jego rodak Shun Kawabe, czuł się bardzo samotny. Zapytał się wtedy, po co przyjechał do Europy, i uznał, że powrót do Japonii byłby porażką. W Grasshoppers spędził trzy i pół roku.

W lipcu 2025 roku, po wygaśnięciu kontraktu, bez odstępnego przeszedł do Le Havre AC jako pierwszy Japończyk w historii klubu. Mówił, że z Francji chce dotrzeć na mundial. Latem miał ofertę z Japonii, ale szukał klubu, który pomoże mu poprawić przygotowanie fizyczne. Dyrektor sportowy Mathieu Bodmer pokazał trenerowi Didierowi Digardowi nagrania z jego meczów, a Digard mimo zapełnionej środkowej obrony powiedział, że jeśli da się go sprowadzić, to trzeba to zrobić. Od drugiej kolejki Digard ustawiał go jako defensywnego pomocnika przed obroną. Seko przyznał, że w tej roli miał obawy, choć grał w niej wcześniej w Zurychu, i że nie chodzi o jego pierwotną pozycję. Z czasem stwierdził, że może to jest jego najlepsze miejsce na boisku. Digard mówił mu, że gra na szóstce poprawi jego grę, gdy wróci na środek obrony.

Pod koniec stycznia 2026 roku złamał żebro w meczu ligowym, ale grał do końca. Digard pochwalił to jako zachowanie „nadludzkie”.

Sukcesy

• 2020 Nagroda dla najlepszego młodego piłkarza J.League
• 2020 Nagroda New Hero Pucharu Ligi J.League

Styl gry

W obronie wyróżnia się w pojedynkach, a z głębi pola potrafi posłać celne prostopadłe podanie, od którego Japonia zaczyna ataki. Rozgrywa piłkę obiema nogami. Dawny trener z akademii Cerezo wspominał jego wyjątkowe wyczucie taktyczne i umiejętność prowadzenia kolegów.

W Le Havre Digard cenił go za zdolność przystosowania się do różnych pozycji, równą formę i ogromną pracę na boisku. Seko mówił, że nie lubi biegać, ale rola wymaga tego, więc biega dla drużyny. Do grudnia 2025 roku przebiegł w sezonie więcej kilometrów niż jakikolwiek inny zawodnik Le Havre.

Reprezentacja

W reprezentacji Japonii U-20 zagrał w mistrzostwach świata w Polsce w 2019 roku. Pierwsze powołanie do seniorskiej kadry dostał w grudniu 2021 roku. Zadebiutował 24 marca 2023 roku w remisowym 1:1 meczu z Urugwajem na Stadionie Narodowym w Tokio, w którym zagrał całe spotkanie na środku obrony obok Kō Itakury.

Na mundialu w Ameryce Północnej selekcjoner Hajime Moriyasu przygotowywał go do gry zarówno na środku obrony, jak i jako defensywnego pomocnika. W pierwszym meczu grupowym z Holandią nie zagrał. Zadebiutował na mundialu 20 czerwca w wygranym 4:0 meczu z Tunezją, wchodząc w drugiej połowie za Takehiro Tomiyasu na prawą stronę trójki obrońców. W ostatnim meczu grupowym, ze Szwecją, wyszedł w podstawowym składzie i grał na prawym stoperze do 75. minuty. Mecz zakończył się remisem 1:1, a Japonia awansowała z drugiego miejsca. W 1/16 finału przegrała 1:2 z Brazylią. Seko nie wszedł w tym meczu na boisko.