
Prawy obrońca, wychowanek i kibic Celtiku, który za Ange Postecoglou z piłkarza bliskiego odejścia stał się reprezentantem Szkocji.
Urodził się 16 listopada 1998 roku w Bellshill. Pochodzi z rodziny kibiców Celtiku: jako dziecko chodził z wujem na mecze, a potem był na nich chłopcem do podawania piłek. Do akademii Celtiku trafił jako ośmiolatek.
W pierwszej drużynie Celtiku zadebiutował w maju 2016 roku, jako 17-latek. W 2017 roku strzelił pierwszego gola w Pucharze Ligi z Kilmarnock, a miesiąc później zadebiutował w Lidze Mistrzów w meczu z Paris Saint-Germain. Przebić się nie potrafił: był wypożyczany do Queen's Park, Dundee United i St Johnstone, a w sezonie 2020/21 zagrał w Celtiku tylko raz, gdy kilku piłkarzy wypadło przez koronawirusa. Latem 2021 roku sam myślał, że jego czas w klubie dobiega końca.
Wszystko zmienił Ange Postecoglou. Przedłużył z nim kontrakt i zrobił z niego ofensywnego prawego obrońcę, który w ataku schodzi do środka pola. Ralston mówił, że na początku było to dla niego dziwne, ale jasne wskazówki trenera dały mu pewność siebie. W grudniu 2021 roku w 97. minucie meczu z Ross County w Dingwall strzelił głową zwycięskiego gola. Sezon 2021/22 zakończył z mistrzostwem Szkocji i Pucharem Ligi; w ostatnim meczu z Motherwell (6:0) podcinką obsłużył Kyogo Furuhashiego przy trzecim golu. Jako dodatkową motywację wymieniał narodziny córki.
We wrześniu 2023 roku podpisał nowy czteroletni kontrakt. Mówił, że jako miejscowy kibic pomaga nowym zawodnikom zrozumieć wymagania klubu. Za Brendana Rodgersa częściej był zmiennikiem Alistaira Johnstona, ale podkreślał, że nie chce odchodzić i chce zostać w Celtiku na całą karierę.
To ofensywny prawy obrońca, który u Postecoglou nauczył się w ataku przechodzić do środka pola. W sezonie 2021/22 regularnie strzelał gole i notował asysty w lidze, groźny był też w powietrzu.
W 2017 roku był w reprezentacji Szkocji U-20, która na turnieju w Tulonie jako pierwsza szkocka drużyna w jakiejkolwiek kategorii wiekowej pokonała Brazylię. W pierwszej reprezentacji zadebiutował w listopadzie 2021 roku, wchodząc z ławki w wygranym meczu eliminacji mundialu z Danią. W czerwcu 2022 roku, w drugim występie, strzelił gola Armenii w Lidze Narodów. Na Euro 2024 zagrał we wszystkich trzech meczach grupowych Szkocji. W marcu 2026 roku, w towarzyskim meczu z Japonią, rozegrał 25. mecz w kadrze.
51
z 270 możliwych
0
0
6,3
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Szkocja | Mistrzostwa Świata | 2 | 16 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | Celtic | Liga Europy | 5 | 177 | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Szkocja | Eliminacje MŚ | 3 | 119 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Celtic | Liga Mistrzów | 2 | 161 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Celtic | Liga Mistrzów | 3 | 66 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Szkocja | Mistrzostwa Europy | 3 | 263 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Szkocja | Eliminacje ME | 1 | 11 | 0 | 0 |
| 2021/2022Scottish Premiership | Celtic | Scottish Premiership | 3 | 217 | 1 | 1 |
| 2021/2022Puchar Ligi Szkockiej | Celtic | Puchar Ligi Szkockiej | 1 | 90 | 0 | 0 |