Assan Ouédraogo

Pochodzenie

Urodził się 9 maja 2006 roku w Mülheim an der Ruhr. Zaczynał w TuS Union 09 Mülheim, a w 2014 roku, jako ośmiolatek, trafił do akademii FC Schalke 04, w której był do 2024 roku. Jego ojciec, Alassane Ouédraogo, też był zawodowym piłkarzem: grał m.in. w Bundeslidze w 1. FC Köln oraz w 2. Bundeslidze w Rot-Weiß Oberhausen i TuS Koblenz.

W Schalke szybko wyróżnił się w młodzieży. W sezonie 2021/2022 strzelił w 15 meczach drużyny U-17 siedem goli i miał osiem asyst, a Schalke zdobyło wtedy mistrzostwo Niemiec do lat 17, wygrywając finał ze Stuttgartem po rzutach karnych.

Kariera

Latem 2023 roku zadebiutował w pierwszym zespole Schalke. W pierwszej kolejce sezonu 2023/2024 2. Bundesligi wyszedł w podstawowym składzie na mecz z Hamburger SV, przegrany 3:5, strzelił gola i miał asystę. Był wtedy najmłodszym zawodnikiem i najmłodszym strzelcem w historii klubu. Potem wyjechał na mistrzostwa świata U-17. Sezon skończył z 17 meczami w drugiej lidze, trzema golami i dwiema asystami.

13 czerwca 2024 roku przeszedł do RB Lipsk i podpisał pięcioletnią umowę do 2029 roku. Pierwszy sezon w nowym klubie zakłóciły kontuzje: najpierw kolana, potem uda, której doznał w Lidze Mistrzów. Rozegrał tylko kilka krótkich występów.

20 września 2025 roku, w czwartej kolejce Bundesligi, trener Ole Werner wystawił go od początku meczu z 1. FC Köln w miejsce kontuzjowanego Xavera Schlagera, na pozycji ósemki. Werner tłumaczył, że chciał w środku pola więcej pewności w posiadaniu piłki i więcej zagrożenia pod bramką rywala, a Ouédraogo był od pierwszego treningu bardzo widoczny. W 19. minucie dobił piłkę po rożnym i strzelił pierwszego gola w Bundeslidze, a Lipsk wygrał 3:1. Po godzinie gry zszedł z boiska z kurczami. Po meczu mówił, że spadł z niego duży ciężar.

Po listopadowym zgrupowaniu kadry doznał kontuzji kolana, która wyłączyła go z gry do końca marca. Krótko po pierwszym powrocie doznał kolejnej kontuzji i do regularnej gry wrócił osiem lub dziewięć tygodni przed końcem sezonu. W czerwcu 2026 roku mówił, że mimo urazów był to najlepszy sezon w jego życiu.

Sukcesy

• 2023 Mistrzostwo świata U-17 z Niemcami
• 2023 Mistrzostwo Europy U-17 z Niemcami
• 2023 Brązowy medal Fritza Waltera w kategorii U-17

Styl gry

Jest środkowym pomocnikiem. W Lipsku grał na pozycji ósemki, a w finale mistrzostw Europy U-17 tworzył z Fayssalem Harchaoui podwójną szóstkę. Lubi odbierać piłkę w głębszych strefach, a potem wykorzystuje tempo i siłę, żeby przebić się przez linie rywala i dograć do partnera albo uderzyć.

Były piłkarz Christoph Kramer mówił po jego debiucie w reprezentacji, że to bardzo dobry, wszechstronny zawodnik, który ma dynamikę i technikę, a przede wszystkim rozumie grę i wie, kiedy i gdzie piłka musi się znaleźć. Sam Ouédraogo opisywał się w czerwcu 2026 roku jako nieprzewidywalnego, grającego dużo intuicyjnie. Za swoją najmocniejszą stronę uważa dryblingi, a pozycja na boisku jest dla niego drugorzędna.

Reprezentacja

Z reprezentacją Niemiec U-17 wygrał w 2023 roku mistrzostwa Europy. W finale z Francją w Budapeszcie zagrał w podstawowym składzie, a w serii rzutów karnych, wygranej 5:4, strzelił dziewiątego karnego. Na mistrzostwach świata U-17 był na początku turnieju ważnym zawodnikiem, ale kontuzja z fazy grupowej wyłączyła go z gry w fazie pucharowej. Niemcy zostały mistrzami świata.

W listopadzie 2025 roku Julian Nagelsmann powołał go w miejsce Nadiema Amiriego. 17 listopada w Lipsku zadebiutował w reprezentacji Niemiec: wszedł w 77. minucie meczu eliminacji mistrzostw świata ze Słowacją, wygranego 6:0, a po niecałych dwóch minutach strzelił gola po zagraniu piętą Leroya Sané. Był wtedy najmłodszym niemieckim debiutantem, który trafił w pierwszym meczu, od czasu Klausa Stürmera w 1954 roku.

6 czerwca 2026 roku Nagelsmann dowołał go na mistrzostwa świata w miejsce kontuzjowanego Lennarta Karla. Ouédraogo nie wszedł na boisko w żadnym z czterech meczów Niemiec na turnieju: z Curaçao, Wybrzeżem Kości Słoniowej, Ekwadorem i Paragwajem.