Antoine Mendy

Pochodzenie

Urodził się 27 maja 2004 roku w Marsylii. Piłkę zaczął kopać w Burel FC i SC Air Bel, a do OGC Nice trafił jako dziesięciolatek po trzydniowych testach i drugim, udanym sprawdzianie na boisku. W wieku 13-15 lat trenował w ośrodku Pôle Espoirs w Aix-en-Provence, ale niemal każde wakacje spędzał na obozach w Nicei. Mówił, że w głowie zawsze był piłkarzem Nice, nawet gdy grał jeszcze w Air Bel i Burel.

W akademii Nice zaczynał jako napastnik. W drugim sezonie przesunął go na prawą obronę trener Didier Digard, bo Mendy nie radził sobie z przodu, a dokuczały mu bóle wzrostowe. Na początku nie chciał grać z tyłu, bo chciał być blisko bramki rywala i strzelać gole, ale z czasem polubił nową rolę. Mówił, że decyzja Digarda była dla niego przełomem.

Kariera

Pierwszy zawodowy kontrakt z Nice podpisał pod koniec września 2022 roku, jako 18-latek. Trener Lucien Favre wprowadził go do Ligue 1 trzy tygodnie później: 16 października 2022 roku wszedł z ławki w wyjazdowym meczu z AJ Auxerre, zremisowanym 1:1. W pierwszym sezonie rozegrał 11 meczów ligowych.

26 sierpnia 2024 roku Nice ogłosiło, że Mendy przedłużył kontrakt do 2028 roku. Klub opisał go jako wychowanka, na którym liczy w kolejnych sezonach. Mendy mówił wtedy, że ma za sobą dwa pierwsze sezony w klubie i chce wywalczyć stałe miejsce w drużynie.

Styl gry

Klub opisywał go jako silnego obrońcę. W 2022 roku Mendy mówił, że w seniorskiej piłce pracuje przede wszystkim nad ustawianiem się i pojedynkami, a także nad techniką i zbieraniem informacji na boisku.

Reprezentacja

Ma francuskie i senegalskie obywatelstwo. W marcu 2024 roku zagrał minutę w reprezentacji Francji U20 w sparingu. Selekcjoner Pape Thiaw powołał go do reprezentacji Senegalu w marcu 2025 roku, przy pierwszej liście, jaką ogłosił jako trener. Mendy zadebiutował 22 marca 2025 roku, wychodząc w pierwszym składzie w kwalifikacjach mistrzostw świata z Sudanem (0:0). Trzy dni później, w meczu z Togo (2:0), wszedł na boisko w 55. minucie.

Wystąpił w Pucharze Narodów Afryki 2025. W finale 18 stycznia 2026 roku z Marokiem grał od pierwszej minuty do 77. minuty. Senegal wygrał po dogrywce 1:0, ale 17 marca 2026 roku apelacyjny organ CAF uznał, że Senegal przegrał finał walkowerem 0:3, i przyznał tytuł Marokańczykom. Senegalska federacja zapowiedziała odwołanie do Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu.

Znalazł się w kadrze Senegalu na mistrzostwa świata 2026. W czterech meczach turnieju był w kadrze meczowej, ale nie wszedł na boisko.