Amar Memić

Pochodzenie

Urodził się 20 stycznia 2001 roku. Pochodzi z Dabrawiny, małej miejscowości między Brezą a Varešem. Zaczynał w szkółce Osmica, która później połączyła się z Mladostią Župča, potem grał w Rudarze. Tam wypatrzył go agent Irfan Redžepagić i namówił do przejścia do juniorów Radnika Hadžići. Jako junior był tam dwa lata z rzędu wybierany najlepszym piłkarzem i najlepszym strzelcem ligi, a potem wywalczył miejsce w pierwszym zespole, grającym w Prvej lidze FBiH.

Jako chłopiec wzorował się na Edinie Džeko i marzył, żeby kiedyś zagrać razem z nim.

Kariera

Interesował się nim Željezničar, a Sarajevo chciało go do drużyn młodzieżowych, ale wolał zostać przy seniorskiej piłce i wyjechał do słoweńskiego Bravo. Później mówił, że żałuje, że nigdy nie zagrał w lidze bośniackiej, a derby Sarajewa woli oglądać niż mecze Premier League. Ze Słowenii przeszedł do Karviny, z którą po pierwszym sezonie awansował z drugiej ligi czeskiej do najwyższej klasy rozgrywkowej i wywalczył ważną rolę w zespole.

Pod koniec 2024 roku, po siedmiu golach dla Karviny w pierwszej części sezonu, podpisał trzyletni kontrakt z Viktorią Pilzno. Dyrektor sportowy Daniel Kolař opisywał go jako szybkiego zawodnika z potencjałem. W debiucie w barwach Viktorii strzelił oba gole w wygranym 2:0 meczu z Piastem Gliwice, a wkrótce wywalczył miejsce w podstawowym składzie. Wiosną 2025 roku grał w Lidze Europy, m.in. w dwumeczach z Ferencvárosem i Lazio, a w kolejnych sezonach regularnie występował w europejskich pucharach.

Styl gry

Najczęściej gra na prawym skrzydle; w lidze czeskiej występował też jako prawy wahadłowy. Mówi, że ważniejsze od goli i asyst jest dla niego zwycięstwo drużyny.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Bośni i Hercegowiny. Po ligowym meczu Viktorii z Mladą Bolesław zadzwonił do niego selekcjoner Sergej Barbarez i zapowiedział powołanie; Memić mówił, że trząsł się z radości. Zadebiutował 21 marca 2025 roku w wygranym 1:0 wyjazdowym meczu eliminacji mistrzostw świata z Rumunią, wchodząc na niecałe pół godziny. Tym samym spełnił oba dziecięce marzenia: zagrał w reprezentacji i obok Džeki. W eliminacjach stał się ważnym zawodnikiem drużyny, zagrał w obu meczach barażowych, z Walią i Włochami, a na mistrzostwach świata 2026 wystąpił we wszystkich czterech meczach Bośni.