Belgia
Wszechstronny boczny zawodnik, który z KAA Gent wygrał Puchar Belgii w 2022 roku, a z Union Saint-Gilloise mistrzostwo w 2025 roku.
Urodził się 17 maja 1997 roku w Sint-Truiden. Jego matka jest Belgijką, a ojciec Hiszpanem z Asturii, kibicem Realu Madryt. Piłkę zaczął kopać jako czterolatek w małym klubie VV Gelmen, gdzie trenerem był jego ojciec, który prowadził go jeszcze przez dwa sezony. Potem zauważył go skaut Standardu Liège, w którym spędził siedem lat.
Do Anderlechtu przeszedł, bo z drużynami Standardu często kończył rozgrywki na drugim miejscu za Anderlechtem. W Brukseli mógł łączyć piłkę ze szkołą po niderlandzku, najpierw mieszkał w rodzinie goszczącej, a potem w internacie. Grał na środku pomocy z m.in. Youri Tielemansem i Lukebakiem oraz z Faesem, z którym mieszkał w rodzinie goszczącej. Do pierwszej drużyny Anderlechtu nie przebił się: miał poważną kontuzję kolana, potem kolejne urazy, a klub chciał zostawić go jeszcze w U-19. On chciał iść do seniorów i wrócił do rodzinnego Sint-Truiden (STVV). Tam wygrał ligę juniorów U-19, a 7 maja 2016 roku, jako 18-latek, zadebiutował w ekstraklasie, w przegranym 0:3 meczu z Charleroi.
W sezonie 2016/2017 trener STVV Ivan Leko ustawił drużynę z pięcioma obrońcami i dla Castro-Montesa nie było miejsca. Powiedział potem, że Leko uznał go po prostu za zbyt młodego. W 2017 roku przeszedł do KAS Eupen, gdzie przekonał go trener Jordi Condom. W pierwszym sezonie zagrał 14 razy, w drugim, pod wodzą Claude'a Makélélé, 22. Makélélé chciał przekwalifikować go ze skrzydłowego na obrońcę, a on, jak mówił, początkowo traktował to jak wymówkę trenera. Z czasem się przekonał, a Makélélé, według jego słów, dawał mu wiele wskazówek, ale rozmawiał oszczędnie i był bardzo wymagający.
W czerwcu 2019 roku podpisał kontrakt z KAA Gent. Dyrektor sportowy Peter Verbeke mówił, że to zawodnik wychowany jako ofensywny, który dopiero niedawno zaczął grać na prawej obronie. Od sezonu 2019/2020 regularnie grał tam w europejskich pucharach. W styczniu 2022 roku odrzucił przejście do Genoi, bo chciał grać w jednej z pięciu największych lig, ale w stabilnym klubie, a nie walczyć o utrzymanie. W tym czasie ustępował już miejsca Matisse'owi Samoise'owi. 18 kwietnia 2022 roku zagrał w finale Pucharu Belgii z Anderlechtem na stadionie Króla Baudouina, który Gent wygrał po remisie 0:0 w rzutach karnych 4:3. Wcześniej w rewanżowym meczu półfinałowym z Club Brugge strzelił ważnego gola. W sezonie 2022/2023 Gent doszedł do ćwierćfinału Ligi Konferencji i odpadł z West Hamem United, późniejszym zwycięzcą.
Latem 2023 roku chciał wyjechać za granicę, ale transfer nie doszedł do skutku. Mówił, że Gent zagroził mu przeniesieniem do drugiej kadry, a kibice błędnie uznali, że chce odejść za wszelką cenę. Zdecydował się na Royale Union Saint-Gilloise: przed podpisaniem umowy przez prawie trzy godziny rozmawiał z trenerem Alexandrem Blessinem i działaczami, którzy wyłożyli mu plany klubu. Zadebiutował 3 września 2023 roku w domowym meczu z Royalem Antwerp, a pierwszego gola strzelił 8 października w wyjazdowym spotkaniu z STVV. Mówił, że wyjazdowy mecz z Liverpoolem, przegrany przez Union 0:2, był dla niego niespodziewanym i wspaniałym przeżyciem: po spotkaniu wymienił się koszulką z Dominikiem Szoboszlaim.
W pierwszym sezonie w Brukseli zagrał w 47 meczach i wygrał Puchar Belgii. W drugim zaczął od zdobycia Superpucharu, ale miał kłopoty ze zdrowiem. W fazie play-off strzelił ważnego gola w walce o tytuł w meczu z Club Brugge, a w ostatniej kolejce, po dobrej zmianie z ławki, pomógł Unionowi w zdobyciu mistrzostwa.
1 września 2025 roku, w ostatnim dniu okna transferowego, podpisał kontrakt z 1. FC Köln, ważny do 2028 roku. Był to jego pierwszy wyjazd za granicę, a przejście do Bundesligi nazwał spełnieniem marzenia.
Najbardziej wyróżnia go wszechstronność. W karierze grał na wielu pozycjach, najczęściej na prawej pomocy, a jako prawonożny może występować po obu stronach, na skrzydle i w roli wahadłowego. Verbeke w 2019 roku wskazywał jego dużą wydolność, dobrą technikę, ofensywne zapędy i mentalność, a dyrektor sportowy Kolonii Thomas Kessler w 2025 roku mówił o uniwersalności, doświadczeniu międzynarodowym i inteligencji piłkarskiej. Makélélé uważał, że może wnosić do drużyny rajdy ofensywne wzdłuż boku.
Gdy decydował się na zawodową karierę, chciał grać jako środkowy pomocnik, taki jak Makélélé, którego podziwiał.
0
0
6,5
Minuty w sezonie
333′5 z 7 meczów
0:0
Schalke 04 Gelsenkirchen––0:0Schalke
1:01. FC Köln226,61:0Köln6,6
2:11. FC Köln676,52:1Köln6,51:1
Werder Brema656,61:1Werder Brema6,6
4:11. FC Köln906,34:1Köln6,33:2
1899 Hoffenheim896,33:2Hoffenheim6,3| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Bundesliga | 1. FC Köln | Bundesliga | 14 | 670 | 1 | 3 |
| 2025/2026Puchar Niemiec | 1. FC Köln | Puchar Niemiec | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Jupiler Pro League | Royale Union Saint-Gilloise | Jupiler Pro League | 5 | 149 | 0 | 0 |
| 2024/2025Jupiler Pro League | Royale Union Saint-Gilloise | Jupiler Pro League | 8 | 273 | 1 | 2 |
| 2024/2025Liga Europy | Royale Union Saint-Gilloise | Liga Europy | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Royale Union Saint-Gilloise | Liga Mistrzów | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Royale Union Saint-Gilloise | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | KAA Gent | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | KAA Gent | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | KAA Gent | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | KAA Gent | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | AS Eupen | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | AS Eupen | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Sint-Truidense VV | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Sint-Truidense VV | – | – | – | – |
