Zagłębie Lubin miało być czarnym koniem rozgrywek PKO Ekstraklasy. W Lubinie miano zerwać z opinią najbardziej wygodnej drużyny w lidze. Choć 7. miejsce w tabeli ligowej na pierwszy rzut oka nie wygląda źle, to zespół Waldemara Fornalika ma mnóstwo problemów. Poradzi sobie z nimi?
A miało być jak we śnie…
Przed bieżącymi rozgrywkami w Lubinie dokonano naprawdę dobrze wyglądających transferów, przewietrzono również szatnię. Z klubem pożegnała się legenda – Filip Starzyński, który jednak w ostatnim czasie nie dawał powodów do przedłużenia umowy. W Ruchu z resztą też idzie mu słabo. Po zupełnie nieudanym powrocie odszedł z klubu Jakub Świerczok, spieniężono Łukasza Łakomego, odszedł też, chociażby Kacper Bieszczad, który jednak nie pokazał się w Lubinie tak dobrze, jak mogło się wydawać, gdy bardzo dobrze radził sobie na wypożyczeniu w Chrobrym Głogów.
Zagłębie jednak, jak już pisaliśmy, również wzmocniło się na kilku pozycjach. Przyszedł Damian Dąbrowski, który ma za sobą bardzo dobre lata w Pogoni Szczecin, przyszedł Mateusz Wdowiak po, mimo wszystko solidnej przygodzie w Rakowie, Zagłębie wykupiło Dawida Kurminowskiego, sprowadzono Mikkela Kirkeskova kojarzonego z mistrzostwem Piasta Gliwice, wypożyczono Sergiego Buletsę, który całkiem szybko zaczął notować liczby w drużynie. I wisienką na torcie miał być transfer Juana Munoza. 28-letni, a więc wciąż w sile wieku, Hiszpan ma w swoim CV Sevillę, Levante, czy Legandes, z którego to przyszedł do Lubina. Oczywiście nie możemy go jeszcze skreślać, chociaż wątpliwym jest, aby okazał się tak dobrym piłkarzem, jak zapowiadano. Uzbierał 484 minuty do tej pory i zdobył ledwie jedną bramkę, do tego w przegranym ze Stalą Mielec meczu. Chyba inaczej miały wyglądać te transfery. Zresztą jak cała gra Zagłębia.
Problemy Zagłębia
Zespół Fornalika ma swoje kłopoty, widać je już nawet w najbardziej podstawowych statystykach z tabeli ligowej. Ma najsłabszą obronę z drużyn nieznajdujących się w strefie spadkowej i najsłabszą ofensywę z drużyn górnej połówki tabeli. O ile słaby dorobek strzelecki w przypadku chociażby Piasta można tłumaczyć dramatyczną nieskutecznością, o tyle w Zagłębiu nie ma o tym mowy. Spójrzmy na parę statystyk dotyczących ofensywy. Lubinianie pod względem kreowania, chociażby tak zwanych „big chances” jest pomiędzy… Koroną Kielce, a Ruchem Chorzów. Zagłębie, choć w większości przypadków jest w stanie wymieniać wiele podań, to nie do końca ma pomysł na finalizację akcji, co sprawia, że to są w zasadzie jałowe podania, które nabijają tylko statystykę. W statystykach defensywnych również Zagłębie nie lideruje. Ogólnie problemem ekipy Waldemara Fornalika jest to, że jakby nie spojrzeć na jakąkolwiek statystykę, to Zagłębie jest w 90% przypadków w środku stawki. Nie zrywa to stereotypu o drużynie przyjemnej i bez presji, a wręcz jest jego najlepszym potwierdzeniem.
Czasami jednak kłopotliwe potrafi być to, na co trener wpływu nie ma, a są to indywidualne błędy prowadzące do straty bramki. W Lubinie doszło do aż czterech takich w trwających rozgrywkach. Dla porównania, z 32 bramek straconych przez ŁKS, tylko jedna była po indywidualnym błędzie. Pokazuje to, że systemowo, choć nie jest dobrze, to wciąż nie ma tragedii, bo często zarzewiem jest „odłączenie prądu” przez jednego z zawodników.
