Wladimiro Falcone

Pochodzenie

Urodził się 12 kwietnia 1995 roku w Rzymie i jako dziecko kibicował Romie. Zaczął grać w piłkę późno, w wieku 11 lat, i od razu stanął w bramce. Wzorował się na Gianluigim Buffonie, którego uważał za najlepszego bramkarza w historii.

Z klubem Vigor Perconti został mistrzem regionu w kategorii Giovanissimi Elite. W trakcie sezonu kupiła go Sampdoria, w której przeszedł przez kolejne szczeble juniorskie. Grał w młodzieżowych reprezentacjach Włoch U-17 i U-19.

Kariera

Z Sampdorii przez pięć lat był wypożyczany do klubów trzeciej ligi: Como, Savony, Livorno, Bassano Virtus i Lucchese. W Serie A zadebiutował 29 lipca 2020 roku w przegranym 1:4 meczu Sampdorii z Milanem. Trener Claudio Ranieri dał szansę trzeciemu bramkarzowi w przedostatniej kolejce sezonu. Falcone zagrał w tamtym sezonie jeszcze z Brescią.

W sezonie 2020/2021 Sampdoria wypożyczyła go do Cosenzy. Po raz pierwszy został podstawowym bramkarzem w Serie B i grał prawie w każdym meczu. Cosenza spadła z ligi, a Falcone w wielu spotkaniach ratował jej punkty. W maju 2021 roku, po obronieniu piątego rzutu karnego w sezonie w meczu z Pescarą, nikt w pięciu najsilniejszych ligach Europy i ich drugich ligach nie miał ich więcej.

W sezonie 2021/2022 wrócił do Sampdorii jako zmiennik Emila Audero, a w podstawowym składzie pojawił się po kontuzji Audero, 22 grudnia 2021 roku w remisie 1:1 z Romą. W lipcu 2022 roku Sampdoria wypożyczyła go do Lecce z prawem wykupu. W Salento od razu został podstawowym bramkarzem. W czerwcu 2023 roku Sampdoria skorzystała z kontropcji i odzyskała go od Lecce, ale 27 lipca Lecce kupiło go definitywnie, a bramkarz podpisał pięcioletni kontrakt. Później mówił, że zawsze chciał wrócić do Lecce, bo od pierwszego dnia dobrze czuł się w mieście.

5 listopada 2023 roku na Stadio Olimpico w drugiej minucie meczu z Romą obronił rzut karny Lukaku. Belg strzelił wcześniej wszystkie 14 jedenastek w Serie A. Roma wygrała 2:1 po dwóch golach w doliczonym czasie, a Falcone, kibic Romy od dziecka, mówił, że w obronie karnych nie ma tajemnic: trenerzy dają wideo do analizy, ale na boisku jest inaczej. Czuł po prostu, że Lukaku strzeli wewnętrzną częścią buta.

W sierpniu 2025 roku, po odejściu Federico Baschirotto do Cremonese, trener Eusebio Di Francesco ogłosił Falcone nowym kapitanem Lecce. Powiedział, że bramkarz sam chciał opaski i zasłużył na nią tym, co pokazał. Falcone opowiadał, że gdy w szatni widzi opaskę i proporczyk, czuje, że reprezentuje całe Salento. W październiku 2025 roku był trzecim bramkarzem z największą liczbą występów w historii klubu. Do kwietnia 2026 roku nie opuścił żadnego meczu ligowego w Lecce od przyjścia w 2022 roku.

Styl gry

Bramkarz o dobrych refleksach mimo 195 cm wzrostu, spokojny w pojedynkach jeden na jeden i odważny przy wyjściach z bramki. Ma też dobrą technikę przy rozegraniu. Znany jest z obrony rzutów karnych: do kwietnia 2026 roku od sezonu 2022/2023 obronił ich w Serie A 13, mniej tylko niż Vanja Milinković-Savić. Wśród nich był karny w meczu z Juventusem.

Sam mówił, że pracuje nad grą nogami, bo dziś potrzebują jej wszyscy bramkarze. W Lecce Di Francesco lubił budować akcje od tyłu, ale Falcone opisywał to ostrożnie: piłkę gra się krótko, gdy ma się pewność, a w przeciwnym razie szuka się napastnika długim podaniem. Jemu samemu podobało się długie zagranie, o którym decyduje sytuacja.

Reprezentacja

W grudniu 2022 roku trener Roberto Mancini zaprosił go na zgrupowanie dla zawodników branych pod uwagę przy powołaniach. W marcu 2023 roku powołał go po raz pierwszy do kadry seniorów na mecze eliminacji Euro 2024 z Anglią w Neapolu i z Maltą. W 2025 roku Falcone mówił, że o kadrze nie myśli i jest realistą, ale gdyby znów dostał powołanie, byłby bardzo szczęśliwy.