Kto walczy o awans do Serie A?

Dlatego też obecna dyspozycja podopiecznych Ivana Juricia wydaje się pięknym snem, który zaraz się skończy. Tyle tylko, że dobra forma Crotone trwa już 24 kolejki, więc o przypadku w jego kontekście mówić nie można. Wydawało się, że dobra passa zespołu może zakończyć się 18 stycznia, kiedy to na kameralny Stadio Comunale Ezio Scido przyjechał lider z Cagliari. Goście mieli rozbić w pył wicelidera, ale do tego nie doszło. Podopieczni Juricia rozegrali najlepszy mecz w sezonie i pewnie wygrali 3:1. Mogli wyżej, ale w 78. minucie Salzano zmarnował karnego. Ten mecz był brutalnym pokazem siły i umiejętności tego niewielkiego zespołu z Kalabrii.

https://www.youtube.com/watch?v=86UJBOhJhaQ

Taktyka Crotone jest bardzo prosta i skrojona na miarę umiejętności zawodników. Zespół skupia się głównie na defensywie i zachowaniu czystego konta (jedynie 19 bramek straconych). Atak oparty jest na wypożyczonym z Sankt Pauli Ante Budimirze, który strzelił w tym sezonie dziesięć goli. Kto wie, czy za kilka miesięcy nie będziemy pisać o kolejnej pięknej historii, kiedy to niewielki zespół zaskoczy utytułowanych rywali i wejdzie na salony. W tym momencie Crotone wygląda na poważnego kandydata do awansu.

Pescara Calcio

Kilka punktów za pierwszą dwójką znajduje się Pescara, którą prowadzi były reprezentant Włoch, Massimo Oddo. Drużyna z nadmorskiej mieściny prezentuje obecnie najwyższą formę (siedem zwycięstw z rzędu) i najbardziej atrakcyjną piłkę. Patrząc na potencjał kadrowy zespołu, wydaje się, że „Delfini” po trzech latach znowu mogą wrócić do Serie A.

Słynąca ze świetnego szkolenia Pescara bardzo wzmocniła się przed rozpoczęciem obecnych rozgrywek. Do drużyny wypożyczono kilku bardzo zdolnych zawodników (Rolando Mandragora, Daniele Verde, Valerio Verre). To nie pierwszy raz, kiedy czołowe włoskie drużyny oddają nad wybrzeże swoich wychowanków. W 2011 roku w błękitnych barwach zespołu występowali Lorenzo Insigne, Ciro Immobille i Marco Veratti. To wtedy Pescara wywalczyła historyczny awans do Serie A.

Patrząc na obecny skład Pescary, można zauważyć modelowy przykład mieszanki młodości z doświadczeniem. Wraz z wyżej wymienionymi utalentowanymi zawodnikami o sile „Delfinich” stanowią ograni na pierwszoligowych boiskach Andrea Coda i Hugo Campagnaro. Na wyróżnienie zasługuje Gianluca Lapadula, który zdobył w tym sezonie 14 bramek i zanotował siedem asyst. Kto wie, czy błąkający się przez ostatnie lata po najróżniejszych klubach napastnik nie podąży drogą Immbille.

FC  Bari 1908

Przez wiele lat Bari balansowało między dwoma największymi ligami. Jednak od kilku lat klub z największego, poza Neapolem, miasta południa znajdował się w sporym kryzysie. Po spadku z Serie A w 2011 roku nad „Gallettimi” zawisło widmo bankructwa. Klub miał wielomilionowe długi i kwestią czasu wydawał się jego upadek.

Tak się jednak nie stało. Bari powoli wychodziło na prostą i w tym sezonie celem drużyny miało być pewne utrzymanie się w drugiej lidze. Zespół, jak co roku, wzmocnił się kilkunastoma (!) wypożyczeniami zawodników niemieszczących się w kadrach pierwszoligowców, między innymi Josephem Minalą z Lazio, o którym mówi się, że jest najstarszym 19-latkiem świata.

O dziwo, z grupy przypadkowych piłkarzy udało się stworzyć doświadczonemu szkoleniowcowi, Andrei Campleone, całkiem niezłą ekipę, która od początku sezonu utrzymuje się w czołowej piątce. Ostatnio Bari przeżywa lekki spadek formy, ale w barażach o awans do elity raczej go zobaczymy.

Novara Calcio

Novara to kolejna ekipa, która w ostatnich latach posmakowała gry w najwyższej klasie rozgrywkowej. W sezonie 2011/2012 „Biancoazzurri” zajęli 19. miejsce w Serie A i z hukiem spadli do drugiej ligi, ale pozostawili po sobie kilku zawodników, którzy z powodzeniem radzą sobie w najwyższej klasie rozgrywkowej.

Przed rozpoczęciem sezonu Novara nie była wymieniana w gronie drużyn aspirujących do awansu, bo jeszcze rok temu zespół biegał po trzecioligowych klepiskach, mierząc się z drużynami pokroju Lumezzane czy Renate. Okno transferowe również nie napawało kibiców optymizmem, bo klub na wzmocnienia nie wydał ani centa. Zastosował za to znaną z włoskiej piłki taktykę „Ściągamy kogo się da” i to wypaliło.

Novara gra w sposób dyscyplinowany i traci mało bramek (19 w 24 spotkaniach). W drużynie brak wielkich gwiazd, a nazwiska zawodników wybiegających w podstawowym składzie raczej nic nikomu nie mówią. W ostatnich tygodniach zespół notuje gorszą dyspozycję, ale teraz przed nim seria czterech spotkań ze słabszymi rywalami, co wróży mu zwyżkę formy.