W Krakowie czekają na sukces. Cracovia głodna trofeów

Czasy nowożytne

Po latach dostawania kolejnych razów od przeciwników wielu dawno zdążyło zapomnieć o półfinale z 1962. Na ten sam pułap rozgrywek w Krakowie czekano i czekano aż do 2007 roku, czyli jakieś 45 lat! W tym czasie zmieniło się wiele, a w samym Pucharze Polski zrezygnowano  z gry o 3. miejsce.

Pierwszym przystankiem okazała się Łódź. Cracovia przyjechała i pokonała Widzew 2:0. Kolejnym przeciwnikiem było Zagłębie Lubin. „Miedziowi” zawiesili poprzeczkę wyżej, ale i tak nie wystarczyło to na powstrzymanie „Pasów”. Następnie los złączył ze sobą krakowski zespół i Radomiaka i przy wyniku 3:1 awans uzyskała drużyna z Krakowa.

Tam jednak nie było już tak kolorowo, ale nie było też tak źle jak przed laty. Dyskobolia Groclin Grodzisk Wielkopolski, będąca wówczas czołową drużyną w Polsce, sprawiła spore trudności rywalowi, ale awans uzyskała dzięki minimalnym zwycięstwom po 1:0 w pierwszym spotkaniu, jak i rewanżu. I po raz kolejny zwycięzcą PP okazał się zespół, który pokonał w półfinale Cracovię.

Później Cracovii nie udało się powtórzyć sukcesu aż do obecnego sezonu, gdzie zespół pod dowództwem trenera Michała Probierza dotarł aż do finału. W nim wynik może być różny, a jeśli uda się osiągnąć sukces, jakim byłoby zwycięstwo, zespół ten zapisałby się złotymi zgłoskami na kartach historii.

Cracovia dziś

Po zakończonych rozgrywkach ligowych i po dojściu aż do finału można mieć wrażenie, że drużyna zrobiła krok do przodu. W poprzednim sezonie klub zaliczył krótką przygodę w kwalifikacjach do Ligi Europy, by mógł tam zagrać ponownie, konieczna jest wygrana w Pucharze Polski. Jeśli jednak nie uda się zwyciężyć, sezon w wykonaniu Cracovii nie będzie należał do najgorszych.

W lidze bywało różnie i być może zespół powinien osiągnąć lepszy wynik. Wszystko jednak wynagrodził swoim kibicom, osiągając aż finał krajowego pucharu, w którym „Pasy” wcale nie są na straconej pozycji. Istnieje duża szansa, że piłkarze osiągną historyczny triumf, o którym będzie się wspominać latami.

Ważną postacią w całej układance jest z pewnością sam szkoleniowiec, który poukładał zespół na tyle dobrze, by liczyć się w walce o jakiekolwiek trofeum, którego przy Kałuży nie widziano od lat. Pucharu Polski zresztą Cracovia nigdy nie zdobyła, byłby to więc zarazem jej pierwszy skalp, ale i również zwieńczenie pracy samego trenera, który przyszedł budować tu coś wielkiego.

Cracovię zresztą stać na sukces, co pokazał choćby mecz dający przepustkę do tego decydującego starcia z Lechią Gdańsk. Pokonanie Legii 3:0 jest pokaźnym wynikiem, który może napawać optymizmem.

Ważną kwestią w obecnym sezonie, patrząc na występy w turnieju tysiąca miast, jest też to, że Cracovia potrafiła w trudnych momentach, gdy jej nie szło, przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Tak było w meczach choćby z drugoligową Bytovią, gdzie potrzebna była nawet dogrywka. Wtedy w ostatnich minutach bohaterem został David Jablonsky.

• Cracovia
• Janusz Filipiak
• Lechia Gdańsk
• Legia Warszawa
• Michał Probierz
• Puchar Polski

Czasy nowożytne

Po latach dostawania kolejnych razów od przeciwników wielu dawno zdążyło zapomnieć o półfinale z 1962. Na ten sam pułap rozgrywek w Krakowie czekano i czekano aż do 2007 roku, czyli jakieś 45 lat! W tym czasie zmieniło się wiele, a w samym Pucharze Polski zrezygnowano  z gry o 3. miejsce.

Pierwszym przystankiem okazała się Łódź. Cracovia przyjechała i pokonała Widzew 2:0. Kolejnym przeciwnikiem było Zagłębie Lubin. „Miedziowi” zawiesili poprzeczkę wyżej, ale i tak nie wystarczyło to na powstrzymanie „Pasów”. Następnie los złączył ze sobą krakowski zespół i Radomiaka i przy wyniku 3:1 awans uzyskała drużyna z Krakowa.

Tam jednak nie było już tak kolorowo, ale nie było też tak źle jak przed laty. Dyskobolia Groclin Grodzisk Wielkopolski, będąca wówczas czołową drużyną w Polsce, sprawiła spore trudności rywalowi, ale awans uzyskała dzięki minimalnym zwycięstwom po 1:0 w pierwszym spotkaniu, jak i rewanżu. I po raz kolejny zwycięzcą PP okazał się zespół, który pokonał w półfinale Cracovię.

Później Cracovii nie udało się powtórzyć sukcesu aż do obecnego sezonu, gdzie zespół pod dowództwem trenera Michała Probierza dotarł aż do finału. W nim wynik może być różny, a jeśli uda się osiągnąć sukces, jakim byłoby zwycięstwo, zespół ten zapisałby się złotymi zgłoskami na kartach historii.

Cracovia dziś

Po zakończonych rozgrywkach ligowych i po dojściu aż do finału można mieć wrażenie, że drużyna zrobiła krok do przodu. W poprzednim sezonie klub zaliczył krótką przygodę w kwalifikacjach do Ligi Europy, by mógł tam zagrać ponownie, konieczna jest wygrana w Pucharze Polski. Jeśli jednak nie uda się zwyciężyć, sezon w wykonaniu Cracovii nie będzie należał do najgorszych.

W lidze bywało różnie i być może zespół powinien osiągnąć lepszy wynik. Wszystko jednak wynagrodził swoim kibicom, osiągając aż finał krajowego pucharu, w którym „Pasy” wcale nie są na straconej pozycji. Istnieje duża szansa, że piłkarze osiągną historyczny triumf, o którym będzie się wspominać latami.

Ważną postacią w całej układance jest z pewnością sam szkoleniowiec, który poukładał zespół na tyle dobrze, by liczyć się w walce o jakiekolwiek trofeum, którego przy Kałuży nie widziano od lat. Pucharu Polski zresztą Cracovia nigdy nie zdobyła, byłby to więc zarazem jej pierwszy skalp, ale i również zwieńczenie pracy samego trenera, który przyszedł budować tu coś wielkiego.

Cracovię zresztą stać na sukces, co pokazał choćby mecz dający przepustkę do tego decydującego starcia z Lechią Gdańsk. Pokonanie Legii 3:0 jest pokaźnym wynikiem, który może napawać optymizmem.

Ważną kwestią w obecnym sezonie, patrząc na występy w turnieju tysiąca miast, jest też to, że Cracovia potrafiła w trudnych momentach, gdy jej nie szło, przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Tak było w meczach choćby z drugoligową Bytovią, gdzie potrzebna była nawet dogrywka. Wtedy w ostatnich minutach bohaterem został David Jablonsky.