Po czwartej kolejce zmienił się lider. Pierwsze miejsce zajął Real, ale jego gra jest tak daleka od doskonałości, jak charakter Cristiano Ronaldo. Barca, nie wiedzieć czemu, bardzo źle gra na Camp Nou. W ciekawym meczu na Mestalla Valencia zremisowała z Davidem de Geą.
Znów strzelają Kibice Realu Madryt mają się czym cieszyć. Trójka napastników – utalentowanych, bramkostrzelnych i niezwykle nie strzelających goli w tym sezonie – wreszcie się odblokowała. Co prawda Ronaldo zrobił to z rzutu karnego, ale miał też bardzo ładną asystę przy golu „Pipity”. Argentyńczyk strzelił już gola w Lidze Mistrzów, ale w La Liga pudłował na potęgę. Benzema miał najtrudniejsze zadania, bo grał nieco ponad dziesięć minut, ale trafił. Dzięki temu napastnicy mają o jedno oczko więcej niż obrońcy. Ich szalona skuteczność z pewnością cieszy Jose Mourinho.
David de Gea w każdym meczu prezentuje wysoką formę (fot. marca.com)
Znów broni Krótki ustęp o Davidzie de Gei. Będzie o nim jeszcze trochę w jedenastce kolejki, ale to, co młody Hiszpan wyprawia, zasługuje na oddzielne uhonorowanie. Wychowanek Atletico gra doskonale, na poziomie największych sław bramkarskiego świata. Na linii broni z refleksem niewiele gorszym od Ikera Casillasa, w powietrzu zachowuje się pewnie jak Valdes, a na przedpolu jest na najlepszej drodze do osiągnięcia poziomu Edwina van der Sara. Gra z wielkim spokojem, nie denerwuje się. Widać, że drużyna mu ufa i jest pewna, że w polu karnym dzieje się dobrze. Prezydent Atletico, Enrique Cerezo, z radością wszem i wobec ogłasza, że jego klub ma bramkarza na dwie dekady. Jednak pytanie nie brzmi, czy „Los Colchoneros” go wypuszczą, ale jaką sumę trzeba będzie zapłacić.
Getafe jak Real „Los Azulones” przegrali na własnym stadionie z Malagą. Ulegli trochę w stylu podobnym do tego, jaki prezentuje zazwyczaj Real. 21 strzałów na bramkę i 65% posiadania piłki. Manu strzelał siedem razy, Parejo miał sześć kluczowych podań. Ale z tego nic, absolutnie nic nie wynikało. Podopieczni Michela schodzili do szatni z bagażem dwóch straconych goli i myślą, że coś jest nie tak. Z taką grą mogą zapomnieć o powtórzeniu sukcesu sprzed roku, bo chociaż Malaga to w tym sezonie ekipa lekko szalona i nieprzewidywalna, to „Geta” musi takie spotkania po prostu wygrywać.
Bramka kolejki – David Lopez w meczu z Mallorcą Redaktorzy iGola mają poczucie humoru i za najładniejsze trafienie czwartej kolejki La Liga uznają wrzutkostrzał Davida Lopeza. Co by nie mówić, rzadko trafiają się gole strzelone z tego miejsca. Bask, przemieszczając się po prawym skrzydle, zdecydował się na wrzutkę/płaskie podanie w pole karne/strzał/pozbycie się futbolówki. W każdym razie końcowy efekt był taki, że piłka ładnym łukiem minęła sześciu graczy Mallorki i trzech Athletiku.
Akcja kolejki – Susaeta – Llorente – Inigo również z meczu z Mallorcą Trafienie Inigo Pereza z tego samego meczu. Wszystko zaczęło się w okolicach rogu boiska. Iraola podał piłkę Markelowi Susaecie. Wychowanek Athletiku wpadł w pole karne, pięknie minął defensora Mallorki i posłał świetne podanie do wszędobylskiego Fernando Llorente. Reprezentant Hiszpanii odwrócił się i huknął na bramkę. Desperacki wślizg gracza z Balearów zmienił tor lotu piłki. W tym momencie na dziejową scenę wszedł Inigo i pięknym strzałem lewą nogą, z powietrza, nie dał szans Dudu Aouatowi. Sporo techniki, dużo walki, trochę szczęścia – Athletic Bilbao w pigułce.
(Trafienie Davida Lopeza – 1:05; akcja bramkowa Inigo – 3:50)
Jedenastka kolejki:
David de Gea – Gracz kolejki. Bramkarz Atletico już tydzień temu zasłużył na miejsce w zestawieniu, ale wtedy jego wspaniała gra na nic się nie zdała. Teraz uratował remis swojej drużynie. Powinienem wypunktować jego dobre interwencje, napisać, kogo zatrzymał, kogo ośmieszył. Ale przecież nie można pisać tylko o nim. Właściwie można, ale to stałoby w sprzeczności z nagłówkiem „jedenastka”. Napiszę jeszcze raz: talent tego chłopaka wymyka się skali. Jeśli będzie dalej tak się rozwijał, to Hiszpania będzie miała drugiego Casillasa.
Pablo Pinillos – 36 lat na karku, ale nadal młodzieńcza werwa. Strzelił gola. W defensywie był nie do przejścia, kilka razy w ostatniej chwili ratował Racing przed stratą bramki. Ładnie podłączał się do akcji ofensywnych. Równie dobrze grał Andoni Iraola, ale nie strzelił gola. Trafienia są w futbolu ważne.
Diego Godin – Urugwajczyk od początku sezonu popełnił jeden błąd. Razem z De Geą tworzą zestaw „Napastniku, nie strzelisz”. W mecz z Valencią doprowadzał do nerwicy każdego ofensywnego gracza „Los Ches”. Świetny w powietrzu, świetny na ziemi. Pewnie dyrygował obroną i mimo że nie uchronił jej przed stratą bramki, był najjaśniejszym punktem Atletico, nie licząc De Gei, rzecz jasna.
Mikel San Jose – Młody Bask z przeszłością w szkółce Liverpoolu rozegrał kolejne wielkie spotkanie. Wraz z Fernando Amorabietą tworzą duet obrońców, których wielu chciałoby widzieć w reprezentacji. Poza bezbłędną grą przy bramce Iraizoza, strzelił gola. Z rzutu karnego, warto dodać. Rzadko zdarza się, by młody, niedoświadczony zawodnik, do tego stoper, wykonywał te stałe fragmenty gry. Zwłaszcza gdy na boisku jest Fernando Llorente.
Marcelo – Lekko szalony Brazylijczyk robi się podobny do Roberto Carlosa. W niepamięć odszedł zawodny, popełniający błąd za błędem chłopak. Zastąpił go pewny, spokojny defensor z nienaganną techniką, szybkością i dobrym przeglądem pola. Jeszcze rok temu był porównywany do Roystona Drenthe. Teraz Holendra nie ma w Madrycie a Marcelo gra w pierwszym składzie.
Lass Diarra – Wrócił do składu po kilku spotkaniach na ławce i pokazał, że nie jest gorszy od Khediry. Pokazał to, z czego słynie – walkę o każdą piłkę. Mimo że Niemiec nie należy do graczy, którymi można pomiatać, to w tej materii znacznie ustępuje Francuzowi. Pod koniec meczu, gdy opór Espanyolu był już złamany, Lass przesunął się do przodu i pokazał, jak bardzo poprawił się w grze ofensywnej. Zaliczył przytomną asystę przy bramce Benzemy, sam też mógł coś ustrzelić. Idylliczny obraz psują trochę przegrane przez niego pojedynki główkowe.
Javi Martinez – W meczu z Mallorcą po raz kolejny udowodnił, że powołania do reprezentacji nie są przypadkiem. Do standardowej świetnej gry w destrukcji dołożył ciekawe strzały na bramkę. Żaden z nich nie zakończył się strzeleniem gola, ale niektóre były groźne. Javi gra bardzo odważnie i bardzo szybko podejmuje decyzje.
Simao – Portugalczyk znów czaruje. Pod nieobecność Aguero, to on był motorem napędowym Atletico. Jego rajdy, podania i strzały stały na najwyższym poziomie. Nietypowo dla siebie, Simao często wracał na własną połowę i wspomagał defensywę. Strzelił gola, powinien asystować przy kolejnym. Odebrał trzy piłki.
Juanfran – prawoskrzydłowy Osasuny poprowadził swoją ekipę do gładkiego zwycięstwa nad Realem Sociedad San Sebastian. Przypominając sobie swoją madrycką przeszłość, zaliczył asystę w stylu Gutiego, piętą podając do Camuniasa. Poza popisami wyszkolenia technicznego (zdarzało mu się mijac dwóch – trzech rywali), dużo walczył, aż cztery razy faulował.
Tiberio Guarente – chyba jemu jedynemu naprawdę chciało się grać w meczu z Racingiem. Gracze Sevilli zagrali bardzo słabo, momentami dając zepchnąć się do defensywy. Gdyby nie pewność i spokój Guarente, mogło być jeszcze gorzej. Bycmoże nie był najlepszym środkowym pomocnikiem kolejki, ale odegrał największą rolę w grze swojej drużyny.
Nilmar – Jak na razie najlepszy strzelec ligi. Na koncie ma już cztery trafienia i nic nie wskazuje, by miał zwolnić. Po raz kolejny zapewnił swojej ekipie komplet punktów. Był najlepszym graczem meczu z Deportivo, trzykrotnie strzelając na bramkę i zaliczając trzy kluczowe podania. Gdyby nie rozregulowane celowniki kolegów, miałby na koncie również asysty.
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Bądź pierwszy.
Dodaj komentarz
Po czwartej kolejce zmienił się lider. Pierwsze miejsce zajął Real, ale jego gra jest tak daleka od doskonałości, jak charakter Cristiano Ronaldo. Barca, nie wiedzieć czemu, bardzo źle gra na Camp Nou. W ciekawym meczu na Mestalla Valencia zremisowała z Davidem de Geą.
Znów strzelają Kibice Realu Madryt mają się czym cieszyć. Trójka napastników – utalentowanych, bramkostrzelnych i niezwykle nie strzelających goli w tym sezonie – wreszcie się odblokowała. Co prawda Ronaldo zrobił to z rzutu karnego, ale miał też bardzo ładną asystę przy golu „Pipity”. Argentyńczyk strzelił już gola w Lidze Mistrzów, ale w La Liga pudłował na potęgę. Benzema miał najtrudniejsze zadania, bo grał nieco ponad dziesięć minut, ale trafił. Dzięki temu napastnicy mają o jedno oczko więcej niż obrońcy. Ich szalona skuteczność z pewnością cieszy Jose Mourinho.
David de Gea w każdym meczu prezentuje wysoką formę (fot. marca.com)
Znów broni Krótki ustęp o Davidzie de Gei. Będzie o nim jeszcze trochę w jedenastce kolejki, ale to, co młody Hiszpan wyprawia, zasługuje na oddzielne uhonorowanie. Wychowanek Atletico gra doskonale, na poziomie największych sław bramkarskiego świata. Na linii broni z refleksem niewiele gorszym od Ikera Casillasa, w powietrzu zachowuje się pewnie jak Valdes, a na przedpolu jest na najlepszej drodze do osiągnięcia poziomu Edwina van der Sara. Gra z wielkim spokojem, nie denerwuje się. Widać, że drużyna mu ufa i jest pewna, że w polu karnym dzieje się dobrze. Prezydent Atletico, Enrique Cerezo, z radością wszem i wobec ogłasza, że jego klub ma bramkarza na dwie dekady. Jednak pytanie nie brzmi, czy „Los Colchoneros” go wypuszczą, ale jaką sumę trzeba będzie zapłacić.
Getafe jak Real „Los Azulones” przegrali na własnym stadionie z Malagą. Ulegli trochę w stylu podobnym do tego, jaki prezentuje zazwyczaj Real. 21 strzałów na bramkę i 65% posiadania piłki. Manu strzelał siedem razy, Parejo miał sześć kluczowych podań. Ale z tego nic, absolutnie nic nie wynikało. Podopieczni Michela schodzili do szatni z bagażem dwóch straconych goli i myślą, że coś jest nie tak. Z taką grą mogą zapomnieć o powtórzeniu sukcesu sprzed roku, bo chociaż Malaga to w tym sezonie ekipa lekko szalona i nieprzewidywalna, to „Geta” musi takie spotkania po prostu wygrywać.
Bramka kolejki – David Lopez w meczu z Mallorcą Redaktorzy iGola mają poczucie humoru i za najładniejsze trafienie czwartej kolejki La Liga uznają wrzutkostrzał Davida Lopeza. Co by nie mówić, rzadko trafiają się gole strzelone z tego miejsca. Bask, przemieszczając się po prawym skrzydle, zdecydował się na wrzutkę/płaskie podanie w pole karne/strzał/pozbycie się futbolówki. W każdym razie końcowy efekt był taki, że piłka ładnym łukiem minęła sześciu graczy Mallorki i trzech Athletiku.
Akcja kolejki – Susaeta – Llorente – Inigo również z meczu z Mallorcą Trafienie Inigo Pereza z tego samego meczu. Wszystko zaczęło się w okolicach rogu boiska. Iraola podał piłkę Markelowi Susaecie. Wychowanek Athletiku wpadł w pole karne, pięknie minął defensora Mallorki i posłał świetne podanie do wszędobylskiego Fernando Llorente. Reprezentant Hiszpanii odwrócił się i huknął na bramkę. Desperacki wślizg gracza z Balearów zmienił tor lotu piłki. W tym momencie na dziejową scenę wszedł Inigo i pięknym strzałem lewą nogą, z powietrza, nie dał szans Dudu Aouatowi. Sporo techniki, dużo walki, trochę szczęścia – Athletic Bilbao w pigułce.
(Trafienie Davida Lopeza – 1:05; akcja bramkowa Inigo – 3:50)
Jedenastka kolejki:
David de Gea – Gracz kolejki. Bramkarz Atletico już tydzień temu zasłużył na miejsce w zestawieniu, ale wtedy jego wspaniała gra na nic się nie zdała. Teraz uratował remis swojej drużynie. Powinienem wypunktować jego dobre interwencje, napisać, kogo zatrzymał, kogo ośmieszył. Ale przecież nie można pisać tylko o nim. Właściwie można, ale to stałoby w sprzeczności z nagłówkiem „jedenastka”. Napiszę jeszcze raz: talent tego chłopaka wymyka się skali. Jeśli będzie dalej tak się rozwijał, to Hiszpania będzie miała drugiego Casillasa.
Pablo Pinillos – 36 lat na karku, ale nadal młodzieńcza werwa. Strzelił gola. W defensywie był nie do przejścia, kilka razy w ostatniej chwili ratował Racing przed stratą bramki. Ładnie podłączał się do akcji ofensywnych. Równie dobrze grał Andoni Iraola, ale nie strzelił gola. Trafienia są w futbolu ważne.
Diego Godin – Urugwajczyk od początku sezonu popełnił jeden błąd. Razem z De Geą tworzą zestaw „Napastniku, nie strzelisz”. W mecz z Valencią doprowadzał do nerwicy każdego ofensywnego gracza „Los Ches”. Świetny w powietrzu, świetny na ziemi. Pewnie dyrygował obroną i mimo że nie uchronił jej przed stratą bramki, był najjaśniejszym punktem Atletico, nie licząc De Gei, rzecz jasna.
Mikel San Jose – Młody Bask z przeszłością w szkółce Liverpoolu rozegrał kolejne wielkie spotkanie. Wraz z Fernando Amorabietą tworzą duet obrońców, których wielu chciałoby widzieć w reprezentacji. Poza bezbłędną grą przy bramce Iraizoza, strzelił gola. Z rzutu karnego, warto dodać. Rzadko zdarza się, by młody, niedoświadczony zawodnik, do tego stoper, wykonywał te stałe fragmenty gry. Zwłaszcza gdy na boisku jest Fernando Llorente.
Marcelo – Lekko szalony Brazylijczyk robi się podobny do Roberto Carlosa. W niepamięć odszedł zawodny, popełniający błąd za błędem chłopak. Zastąpił go pewny, spokojny defensor z nienaganną techniką, szybkością i dobrym przeglądem pola. Jeszcze rok temu był porównywany do Roystona Drenthe. Teraz Holendra nie ma w Madrycie a Marcelo gra w pierwszym składzie.
Lass Diarra – Wrócił do składu po kilku spotkaniach na ławce i pokazał, że nie jest gorszy od Khediry. Pokazał to, z czego słynie – walkę o każdą piłkę. Mimo że Niemiec nie należy do graczy, którymi można pomiatać, to w tej materii znacznie ustępuje Francuzowi. Pod koniec meczu, gdy opór Espanyolu był już złamany, Lass przesunął się do przodu i pokazał, jak bardzo poprawił się w grze ofensywnej. Zaliczył przytomną asystę przy bramce Benzemy, sam też mógł coś ustrzelić. Idylliczny obraz psują trochę przegrane przez niego pojedynki główkowe.
Javi Martinez – W meczu z Mallorcą po raz kolejny udowodnił, że powołania do reprezentacji nie są przypadkiem. Do standardowej świetnej gry w destrukcji dołożył ciekawe strzały na bramkę. Żaden z nich nie zakończył się strzeleniem gola, ale niektóre były groźne. Javi gra bardzo odważnie i bardzo szybko podejmuje decyzje.
Simao – Portugalczyk znów czaruje. Pod nieobecność Aguero, to on był motorem napędowym Atletico. Jego rajdy, podania i strzały stały na najwyższym poziomie. Nietypowo dla siebie, Simao często wracał na własną połowę i wspomagał defensywę. Strzelił gola, powinien asystować przy kolejnym. Odebrał trzy piłki.
Juanfran – prawoskrzydłowy Osasuny poprowadził swoją ekipę do gładkiego zwycięstwa nad Realem Sociedad San Sebastian. Przypominając sobie swoją madrycką przeszłość, zaliczył asystę w stylu Gutiego, piętą podając do Camuniasa. Poza popisami wyszkolenia technicznego (zdarzało mu się mijac dwóch – trzech rywali), dużo walczył, aż cztery razy faulował.
Tiberio Guarente – chyba jemu jedynemu naprawdę chciało się grać w meczu z Racingiem. Gracze Sevilli zagrali bardzo słabo, momentami dając zepchnąć się do defensywy. Gdyby nie pewność i spokój Guarente, mogło być jeszcze gorzej. Bycmoże nie był najlepszym środkowym pomocnikiem kolejki, ale odegrał największą rolę w grze swojej drużyny.
Nilmar – Jak na razie najlepszy strzelec ligi. Na koncie ma już cztery trafienia i nic nie wskazuje, by miał zwolnić. Po raz kolejny zapewnił swojej ekipie komplet punktów. Był najlepszym graczem meczu z Deportivo, trzykrotnie strzelając na bramkę i zaliczając trzy kluczowe podania. Gdyby nie rozregulowane celowniki kolegów, miałby na koncie również asysty.
