
Drybler, trzeci z rodu Weissów w reprezentacji Słowacji, strzelec gola na Euro 2016 i kapitan Slovana w Lidze Mistrzów.
Urodził się 30 listopada 1989 roku w Bratysławie. Jego dziadek Vladimír Weiss był medalistą igrzysk olimpijskich 1964, a ojciec, również Vladimír, ćwierćfinalistą mistrzostw świata 1990. Ojciec został później trenerem. Jako dziecko trenował też hokej i tenis, ale po trzech latach wahania wybrał piłkę.
Grał w młodzieżowych drużynach Interu Bratysława. Jako 15-latek miał oferty z Arsenalu i Manchesteru City. Kibicował Arsenalowi i miał tam jechać na testy, ale w ostatnim meczu dla Interu, z Púchovem, złamał kość w okolicy kostki. Kontrakt z City podpisał z nogą w gipsie.
Początki w Anglii były ciężkie. Nie znał angielskiego, codziennie płakał i chciał wracać do domu, przez pół roku często latał do Bratysławy. City sprowadziło na testy innych Słowaków, żeby łatwiej mu się zaaklimatyzował. 16 kwietnia 2008 roku w rewanżu finału Młodzieżowego Pucharu Anglii z Chelsea strzelił gola i wywalczył rzut karny, a City wygrało 3:1 przy ponad 19 tysiącach widzów.
W Premier League zadebiutował 24 maja 2009 roku za Marka Hughesa, gdy zmienił Stephena Irelanda w wygranym meczu z Boltonem Wanderers. Pierwszego seniorskiego gola strzelił Arsenalowi w Pucharze Ligi. Po przejęciu klubu przez nowych właścicieli do City przychodzili Adam Johnson, Carlos Tévez i Emmanuel Adebayor, a Roberto Mancini wysyłał go na wypożyczenia.
W styczniu 2010 roku trafił do Boltonu. Obiecano mu regularną grę, a przez większość pobytu wchodził z ławki i od początku zagrał dopiero w trzech ostatnich meczach. Sam przyznawał później, że nie był jeszcze gotowy na Premier League co tydzień.
Latem 2010 roku najpierw dogadał się z Celtikiem i zapowiadał publicznie, że chce iść śladami Ľubomíra Moravčíka. 19 sierpnia 2010 roku City wypożyczyło go jednak do Rangers. W Glasgow zagrał w fazie grupowej Ligi Mistrzów i zdobył dublet. 20 marca 2011 roku w finale Pucharu Ligi z Celtikiem wszedł z ławki za Kyle'a Lafferty'ego, szybko wznowił grę rzutem wolnym i po tym zagraniu Nikica Jelavić strzelił zwycięskiego gola na 2:1.
W sierpniu 2011 roku przeszedł testy medyczne w Dynamie Kijów i miał podpisać trzyletnią umowę, ale jego agent Mino Raiola wstrzymał podpis i dwa dni później załatwił wypożyczenie do Espanyolu. Weiss zarabiał tam czterokrotnie mniej. W Hiszpanii grał u Mauricia Pochettina przeciwko Realowi Madryt i Barcelonie. Klub miał kłopoty finansowe i przez pół roku nie wypłacał mu pensji.
Latem 2012 roku beniaminek Serie A Pescara wykupił go z City, w zamian za roczny kontrakt. 28 czerwca 2013 roku podpisał trzyletnią umowę z Olympiakosem Pireus. W Lidze Mistrzów strzelił gola Paris Saint-Germain po rajdzie, w którym założył siatkę Marquinhosowi. Nie dogadywał się z trenerem, miał też problemy rodzinne i w styczniu 2014 roku odszedł do katarskiej Lekhwiyi. Ofertę przyjął po rozmowie z Madjidem Bougherrą, kolegą z Rangers.
Katar przyniósł mu łatkę piłkarza, który zmarnował talent. Sam mówił, że tylko głupiec odrzuciłby taką ofertę, a jego rodzina dobrze się tam czuła. W Lekhwiyi w dwóch pierwszych sezonach zdobył dwa mistrzostwa kraju. Po przyjściu trenera Djamela Belmadiego klub mógł zgłosić tylko czterech obcokrajowców i Weiss musiał odejść. Na początku 2016 roku podpisał czteroipółletni kontrakt z Al-Gharafą. Według jego relacji nowy właściciel klubu przez trzy lata kazał mu trenować osobno, w 40-stopniowym upale, żeby zmusić go do rozwiązania umowy. Odszedł z Kataru na Boże Narodzenie 2019 roku.
W lutym 2020 roku podpisał kontrakt ze Slovanem Bratysława, a przez pierwsze pół roku nie pobierał pensji. Wiosną 2020 roku przeszedł operację przepukliny sportowej, a w lidze zadebiutował 13 czerwca 2020 roku z Ružomberokiem. 19 maja 2021 roku w finale Pucharu Słowacji z MŠK Žilina wszedł po przerwie, w 105. minucie strzelił z rzutu karnego zwycięskiego gola na 2:1, a potem dostał drugą żółtą kartkę. W jednym z meczów z DAC Dunajská Streda wszedł w 89. minucie, w 95. strzelił z karnego gola na 3:2, zdjął koszulkę i wyleciał z boiska.
Od 2021 roku trenerem Slovana był jego ojciec. W 2024 roku Slovan pierwszy raz w historii awansował do fazy ligowej Ligi Mistrzów. 1 października 2024 roku, po porażce 0:4 z Manchesterem City, Weiss jako kapitan powiedział Pepowi Guardioli, że to jego ostatni mecz. Schodził w 63. minucie przy owacji na stojąco. Po dwóch miesiącach przerwy wrócił: tłumaczył, że przeżył wypalenie, a urlop pomógł mu zresetować głowę. 11 grudnia 2024 roku wszedł w końcówce meczu Ligi Mistrzów z Atlético Madryt.
Karierę zakończył 16 maja 2026 roku meczem z Michalovcami, po którym Slovan świętował ósmy z rzędu tytuł. Decyzję ułatwiło mu odejście ojca z funkcji trenera Slovana. Od czerwca 2026 roku jest asystentem ojca, który został selekcjonerem reprezentacji Słowacji.
Skrzydłowy i ofensywny pomocnik, świetny drybler. Najgroźniejszy był w pojedynkach jeden na jednego, potrafił uwolnić się od rywala na małej przestrzeni. W reprezentacji często schodził do środka, a dobra technika pozwalała mu kontrolować piłkę i napędzać akcje.
Sam mówił, że ma trudny charakter i wszędzie, na każdym treningu, musi być najlepszy. Ojciec przed mundialem 2010 nazywał go bardzo inteligentnym chłopakiem, któremu nie jest łatwo, bo trenerem jest ojciec, i zawodnikiem, którego nie jest łatwo prowadzić. Weiss przyznawał, że w młodości poza boiskiem nie był wzorowym profesjonalistą.
W kadrze Słowacji zadebiutował 12 sierpnia 2009 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Islandią, gdy w 63. minucie zmienił Róberta Vitteka. Selekcjonerem był jego ojciec i część kibiców zarzucała mu protekcję, ale Weiss pomógł wywalczyć pierwszy w historii samodzielnej Słowacji awans na mistrzostwa świata. Na mundialu w RPA wyszedł w podstawowym składzie na mecz otwarcia z Nową Zelandią, a Słowacja doszła do 1/8 finału. Mistrzostwa świata nazywał najpiękniejszym, co przeżył w piłce.
15 czerwca 2016 roku na Euro we Francji strzelił w Lille pierwszego gola w wygranym 2:1 meczu z Rosją, po długim podaniu Marka Hamšíka. Był pierwszym piłkarzem, który zdobył bramkę na mistrzostwach Europy, grając w klubie spoza Europy. Wystąpił też na Euro 2020, gdzie wszedł z ławki w meczu z Hiszpanią.
Jesienią 2016 roku policja zatrzymała przepełniony samochód, w którym jechał Weiss. Odmówił badania alkomatem, a selekcjoner Ján Kozák odsunął go od kadry. Piłkarz utrzymywał, że nie prowadził auta, a sprawa ciągnęła się dwa lata. W 2018 roku był w grupie siedmiu kadrowiczów, którzy po porażce z Czechami wyszli w nocy z hotelu. Kozák podał się wtedy do dymisji. Weiss przeprosił go i mówił potem, że bardzo tego żałuje.
W listopadzie 2018 roku trener Pavel Hapal nie wpuścił go na boisko w dwóch meczach Ligi Narodów. W drugim, gdy wykorzystano już wszystkie zmiany, Weiss odszedł z ławki ze słowami, że kończy z kadrą. Później pogodził się z Hapalem, a do reprezentacji wrócił za Štefana Tarkoviča. Ostatni mecz w kadrze rozegrał w czerwcu 2022 roku.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Liga słowacka | Slovan Bratysława | Liga słowacka | 27 | 1366 | 2 | 1 |
| 2025/2026Liga Konferencji | Slovan Bratysława | Liga Konferencji | 2 | 173 | 0 | 1 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Slovan Bratysława | Liga Mistrzów | 4 | 282 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga słowacka | Slovan Bratysława | Liga słowacka | 17 | 750 | 1 | 1 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Slovan Bratysława | Liga Mistrzów | 11 | 779 | 2 | 2 |
| 2023/2024Liga słowacka | Slovan Bratysława | Liga słowacka | 14 | 718 | 2 | 3 |
| 2022/2023Liga słowacka | Slovan Bratysława | Liga słowacka | 20 | 1294 | 9 | 3 |
| 2021/2022Liga słowacka | Slovan Bratysława | Liga słowacka | 20 | 1385 | 7 | 2 |
| 2020/2021Liga słowacka | Slovan Bratysława | Liga słowacka | 17 | 881 | 3 | 0 |
| 2019/2020Liga słowacka | Slovan Bratysława | Liga słowacka | 3 | 136 | 0 | 0 |
| 2018/2019 | Al-Gharafa | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Al-Gharafa | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Al-Gharafa | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Al-Gharafa | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Al-Duhail SC | – | – | – | – | |
| 2013/2014Grecka Super League | Olympiakos Pireus | Grecka Super League | 17 | 962 | 4 | 4 |
| 2013/2014 | Al-Duhail SC | – | – | – | – | |
| 2012/2013Serie A | Pescara | Serie A | 22 | 1456 | 4 | 4 |
| 2011/2012La Liga | Espanyol | La Liga | 28 | 1794 | 3 | 3 |
| 2010/2011Scottish Premiership | Rangers Glasgow | Scottish Premiership | 23 | 1290 | 5 | 0 |
| 2009/2010 | Manchester City | – | – | – | – | |
| 2008/2009 | Manchester City | – | – | – | – |
Vladimír Weiss ma 36 lat. Urodził się 30 listopada 1989 roku.
Vladimír Weiss jest zawodnikiem klubu Slovan Bratysława (Liga słowacka).
Vladimír Weiss jest pomocnikiem.
Vladimír Weiss zdobył między innymi mistrzostwo Słowacji ze Slovanem Bratysława w latach 2020–2024 i 2026, Puchar Słowacji w 2020 i 2021 roku, mistrzostwo Szkocji i Puchar Ligi Szkockiej z Rangers w 2011 roku oraz dwa mistrzostwa Kataru z Lekhwiyą.
Vladimír Weiss zakończył karierę 16 maja 2026 roku meczem z Michalovcami, po którym Slovan Bratysława świętował ósmy z rzędu tytuł. Od czerwca 2026 roku jest asystentem ojca, który został selekcjonerem reprezentacji Słowacji.
Vladimír Weiss strzelił 15 czerwca 2016 roku w Lille pierwszego gola w wygranym 2:1 meczu Słowacji z Rosją, po długim podaniu Marka Hamšíka. Był pierwszym piłkarzem, który zdobył bramkę na mistrzostwach Europy, grając w klubie spoza Europy.
Vladimír Weiss wyszedł w podstawowym składzie na mecz otwarcia mundialu w RPA z Nową Zelandią, a Słowacja doszła do 1/8 finału. Mistrzostwa świata nazywał najpiękniejszym, co przeżył w piłce.