Z okazji Świąt Wielkanocnych prezentujemy Państwu wydanie specjalne artykułu z cyklu „Tam też kopią”. Dzisiejszymi bohaterami są piłkarze z Wyspy Wielkanocnej, krainy potężnych posągów moai, którzy pomiędzy codziennymi obowiązkami związanymi z pracą zarobkową uganiają się za piłką.
Rapa Nui, czyli Wyspa Wielkanocna, znajduje się na Oceanie Spokojnym. Należy do Chile, choć znajduje się w odległości 3600 km od wybrzeży tego kraju. Wyspa Wielkanocna jest najbardziej oddalonym od stałego lądu zamieszkałym terytorium na świecie i posiada burzliwą historię. W XVIII wieku miejscowa ludność wyczerpała naturalne zasoby kraju, co doprowadziło do rozprzestrzenienia się kanibalizmu. W następnym wieku, po masowym wywożeniu tubylców do pracy niewolniczej w Chile i Peru, populacja spadła do 110 mieszkańców. W tym czasie Rapa Nui została też uznana jako terytorium chilijskie. Swoją popularność na świecie zawdzięcza ona słynnym moai, czyli ogromnym kamiennym posągom budowanym do XVI wieku. Dziś populacja tej niewielkiej wyspy wynosi niewiele ponad 4000 mieszkańców, z czego sporą część stanowią Europejczycy. Jedyną miejscowością na tej egzotycznej wyspie jest Hanga Roa. Wydaje się, że piłka nożna w takim miejscu nie ma prawa zyskać uznania wśród niewielkiej liczby mieszkańców. Nic z tych rzeczy, tubylcy również z ogromną pasją bawią się w futbol.
Na Rapa Nui jest tylko jeden stadion, Estadio Hanga Roa, który może pomieścić 2500 widzów, a to ponad połowa całej populacji wyspy. Regularnie rywalizuje na nim sześć amatorskich drużyn, jednak zdarza się też, że te ekipy wybierają najlepszą jedenastkę i grają mecze towarzyskie jako FC Rapa Nui. Pierwszy raz pod tym szyldem najlepsi piłkarze z Wyspy Wielkanocnej wystąpili w 1996 roku, a rywalem była wówczas reprezentacja archipelagu Juan Fernandez. Bohaterowie niniejszego tekstu wygrali wówczas 5:4. Cztery lata później było już znacznie łatwiej, a wynik 16:0 świadczy o dużym kroku na przód, jaki poczynili pasjonaci futbolu z Rapa Nui. Jednak prawdziwy debiut miał dopiero nastąpić.
