Thiago Pitarch

Pochodzenie

Urodził się 3 sierpnia 2007 roku w Fuenlabradzie pod Madrytem. Przeszedł przez kilka klubów regionu Madrytu: w Atlético Madryt (2013–2018), Getafe CF (2018–2022) i CD Leganés (2022–2023).

W Leganés dyrektor akademii Jorge Broto pamiętał go jako ofensywniejszego środkowego pomocnika, „ósemkę z większym dojściem” do pola karnego. Kluczowym momentem był według niego turniej reprezentacji regionalnych, na którym pojawia się wielu skautów. Pitarch grał w nim w kadrze Madrytu, choć jako jeden z niewielu nie pochodził z Realu ani Atlético, i został mistrzem Hiszpanii U-16.

Kariera

Latem 2023 roku trafił do akademii Realu Madryt i zaczął od Juvenilu C. W styczniu 2025 roku grał w Juvenilu B, mniej więcej na czwartym szczeblu akademii. Wtedy awansował go Álvaro Arbeloa, trener Juvenilu A, który od dawna go obserwował. W Juvenilu A zadebiutował 18 stycznia 2025 roku w lidze z Las Rozas i szybko został podstawowym zawodnikiem.

Latem 2025 roku Arbeloa przejął Castillę, rezerwy Realu grające w Primera Federación, i zabrał Pitarcha ze sobą. Debiutował w nich 14 września 2025 roku. Równolegle zapraszał go do treningów pierwszego zespołu Xabi Alonso, który dał mu minuty w przedsezonowych sparingach. Jesienią 2025 roku mówił, że skupia się na grze w Castilli.

W styczniu 2026 roku Arbeloa zastąpił Alonso na ławce pierwszego zespołu. 17 lutego Pitarch zadebiutował w oficjalnym meczu Realu: w 94. minucie wszedł za Eduardo Camavingę w wygranym 1:0 pierwszym meczu barażu Ligi Mistrzów z Benfiką w Lizbonie. Potem wchodził z ławki także w rewanżu. Debiut skomentował słowami, że spełnił marzenie, i podziękował rodzicom, którzy byli na trybunach.

2 marca 2026 roku po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie w LaLidze, w meczu z Getafe. Miejsce utrzymał w kolejnych spotkaniach, gdy kontuzjowani byli m.in. Jude Bellingham i Dani Ceballos. 11 marca wystąpił od początku w pierwszym meczu 1/8 finału Ligi Mistrzów z Manchesterem City, wygranym 3:0 na Santiago Bernabéu. Miał wtedy 18 lat i 220 dni i był najmłodszym Hiszpanem, który wyszedł w wyjściowej jedenastce Realu w meczu fazy pucharowej tych rozgrywek. W rewanżu na Etihad Stadium rozegrał 74 minuty, a Real wygrał 2:1.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Europy U-19 z Hiszpanią

Styl gry

Arbeloa opisywał go jako „niezwykle dynamicznego”, z ogromną pracą, ruchliwością i wytrzymałością, a jako największą zaletę wskazał jego osobowość: zawsze chce piłki i pod presją tej presji nie czuje. W meczu z Manchesterem City wyróżniał się tym, że ciągle prosił o piłkę w newralgicznych strefach i bez przerwy pressował.

Jest wszechstronny: może grać jako klasyczny środkowy pomocnik, ofensywny pomocnik albo lewoskrzydłowy, a mocną stroną jest jego wizja gry i wyprowadzenie piłki. Sam o sobie mówił, że jest pracowity, dobrze przygotowany fizycznie, dobrze czyta grę i ma dobry dotyk piłki. Wzorem jest dla niego Federico Valverde.

Reprezentacja

Ma obywatelstwo hiszpańskie i marokańskie. W marcu 2026 roku Luis de la Fuente powiedział, że Pitarch chce grać dla Hiszpanii. Zamiast do kadry U-21 pojechał wtedy na zgrupowanie U-19, które grało rundę elitarną eliminacji do mistrzostw Europy.

Pod wodzą Paco Gallardo grał na mundialu U-20 w Chile w 2025 roku. W pierwszym meczu nie zaczął w podstawowym składzie, potem wychodził od początku z Meksykiem, Brazylią i Ukrainą. W ćwierćfinale Hiszpania przegrała z Kolumbią 2:3, a on zagrał do 95. minuty.

W lipcu 2026 roku wystąpił na mistrzostwach Europy U-19 w Walii, które Hiszpania wygrała bez straty gola. W półfinale pokonała Chorwację 3:0, a w finale 11 lipca we Wrexham Niemcy 2:0. Pitarch wyszedł w finale w podstawowym składzie i został zmieniony w 87. minucie.