

Środkowy obrońca, który jako junior grał w ataku; z Pogoni Szczecin trafił do Serie A i strzelił gola w kadrze tuż przed Euro 2024.
Urodził się 5 kwietnia 2000 roku w Gorzowie Wielkopolskim. Jako sześciolatek ojciec zabrał go na pierwszy trening do znajomego trenera w FC Kłodawa, gdzie grał z chłopcami o trzy, cztery lata starszymi. Potem trafił do GKP Gorzów, dziś Stilon, i w tamtym czasie grał jako napastnik lub ofensywny pomocnik, na pozycjach numer 9 i 10.
W szóstej klasie podstawówki dostał zaproszenie na testy do Legii Warszawa i został przyjęty. Miał też propozycję testów z Lecha Poznań, ale wybrał Legię, w którą jako dziecko grał w grze komputerowej FIFA. W Legii przesunięto go niżej, najpierw na defensywnego pomocnika. Potem wszyscy środkowi obrońcy z jego rocznika doznali kontuzji i, jak mówi, o jego miejscu na środku obrony zdecydowały warunki fizyczne i brak wyboru.
W 2017 roku zmienił Legię na Pogoń Szczecin. W Legii, jak tłumaczył, nie miał gwarancji szansy w pierwszym zespole, a w Pogoni od razu zaproponowano mu ścieżkę rozwoju. Jego menedżer Tomasz Suwary musiał go najpierw przekonać do klubu: po testach medycznych Pogoń nie spieszyła się z umową, ale tydzień treningów z pierwszą drużyną rozwiał wątpliwości. Trener Maciej Skorża miał po obozie zdecydować, czy Walukiewicz zostaje w pierwszym zespole, czy trafia do rezerw. Został. W Ekstraklasie zadebiutował w kwietniu 2018 roku w wieku 18 lat, w meczu z Legią Warszawa. Prawdziwy skok zrobił jesienią 2018 roku pod wodzą Kosty Runjaića, który prowadził zespół i zajęcia po angielsku, co ułatwiło mu późniejszy wyjazd.
Po jesieni 2018 roku wyjechał na testy medyczne do Cagliari. Kluby z zagranicy interesowały się nim już wcześniej, rozważał też FC Kopenhaga, ale priorytetem miały być Włochy, bo uważał, że tam uczy się najlepszych rozwiązań obronnych. Cagliari wykupiło go w styczniu 2019 roku, a on został w Szczecinie do końca sezonu. W Serie A zadebiutował 6 stycznia 2020 roku w meczu z Juventusem (0:4). Pół roku później, w lipcu 2020 roku, zrobił duże wrażenie w meczu z Juventusem (2:0), w którym dobrze radził sobie z Cristiano Ronaldo i Gonzalo Higuaínem. We Włoszech pisano o nim jako o „złocie Cagliari”.
Potem przyszły lata, które nazywa najtrudniejszymi. Po dobrej rundzie u trenera Eusebio Di Francesco w 2021 roku nowy trener Leonardo Semplici odstawił go na boczny tor i do końca sezonu nie zagrał ani minuty, a on czuł się potraktowany niesprawiedliwie. Do tego doszły problemy z biodrem i kontuzja: pytał się, czy nie wisi nad nim fatum. W sezonie 2021/2022 zagrał w Serie A tylko siedem razy. Zdecydował się na operację biodra: opowiadał, że po wyczerpującym meczu musiał rękami stawiać nogę na ziemi, żeby wstać. Cagliari spadło w 2022 roku, a on przeszedł na wypożyczenie do Empoli, do którego trafił, mimo że nie mógł jeszcze trenować. W Empoli się odbudował i został podstawowym obrońcą, a w sezonie 2023/2024 zaczął grać na dobrym poziomie.
Latem 2024 roku, nieoczekiwanie dla siebie, przeniósł się do Torino. Torino pytało o niego już dwa, trzy lata wcześniej, ale transfer upadł przez biodro. Trener Paolo Vanoli grał systemem 3-5-2, w którym Walukiewicz mógł występować na wszystkich trzech miejscach w obronie, miał dużo zadań w ataku, a potem dostał też miejsce na prawej obronie. Po zmianie trenera na Marco Baroniego przestał mieścić się w planach i w lipcu 2025 roku został wypożyczony do Sassuolo. Zaczął tam jako boczny obrońca, a z czasem stał się pewnym punktem drużyny Fabio Grosso: w obronie ustawiał się szeroko, a przy piłce wchodził do środka jako środkowy z trójki. W czerwcu 2026 roku Sassuolo wykupiło go z Torino.
Dobrze radzi sobie z piłką przy nodze i podaniami między liniami, mimo warunków fizycznych, które sugerują walkę z napastnikami i odbiór. Dobrze czuje się w trójce środkowych obrońców: może wprowadzać piłkę na połowę rywala albo wbiegać bez niej w wolne sektory.
Może grać na wszystkich trzech miejscach w trójce środkowych obrońców, a w czwórce potrafi zagrać na prawej obronie.
Zadebiutował 7 października 2020 roku w towarzyskim meczu z Finlandią w Gdańsku (5:1), razem z Bartłomiejem Drągowskim i Michałem Karbownikiem. W kolejnych latach był poza kadrą: po zmianie selekcjonera na Paulo Sousę, który po rozmowie wideo mówił, że jest ważny dla polskiej piłki, nie dostał powołania. Przez biodro stracił rok.
Wrócił za Michała Probierza. 7 czerwca 2024 roku, tuż przed Euro, strzelił pierwszego gola w kadrze: w 11. minucie meczu towarzyskiego z Ukrainą w Warszawie (3:1) wykorzystał zamieszanie w polu karnym. Jesienią 2024 roku w Lidze Narodów często grał od początku z Portugalią, Chorwacją i Szkocją, zwykle w trójce środkowych obrońców obok Jana Bednarka i Jakuba Kiwiora. Na Euro 2024 pojechał, ale nie zagrał ani minuty.
0
0
5,6
Minuty w sezonie
175′3 z 21 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Sassuolo | Serie A | 34 | 2855 | 0 | 1 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Sassuolo | Puchar Włoch | 2 | 110 | 0 | 0 |
| 2025Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 1 | 44 | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Serie A | Torino FC | Serie A | 31 | 1847 | 0 | 0 |
| 2024/2025Puchar Włoch | Torino FC | Puchar Włoch | 1 | 45 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Polska | Mistrzostwa Europy | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023/2024Serie A | Empoli FC | Serie A | 27 | 2054 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 0 | – | 0 | 0 |
| 2022/2023Serie A | Empoli FC | Serie A | 11 | 601 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | Torino FC | – | – | – | – | |
| 2021/2022Serie A | Cagliari | Serie A | 7 | 302 | 0 | 0 |
| 2021/2022Puchar Włoch | Cagliari | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2020/2021Serie A | Cagliari | Serie A | 19 | 1617 | 0 | 1 |
| 2020/2021Puchar Włoch | Cagliari | Puchar Włoch | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2019/2020Serie A | Cagliari | Serie A | 14 | 1173 | 0 | 0 |
| 2019/2020Puchar Włoch | Cagliari | Puchar Włoch | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2018/2019PKO BP Ekstraklasa | Pogoń Szczecin | PKO BP Ekstraklasa | 29 | 2548 | 1 | 1 |
| 2017/2018 | Pogoń Szczecin | – | – | – | – |
Sebastian Walukiewicz ma 26 lat. Urodził się 5 kwietnia 2000 roku (Gorzów Wielkopolski).
Sebastian Walukiewicz jest zawodnikiem klubu Sassuolo (Serie A).
Sebastian Walukiewicz jest obrońcą i gra z numerem 6.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 3 mecze, 0 goli, 0 asyst (stan na 17 listopada 2026).
Sebastian Walukiewicz zmienił Legię na Pogoń Szczecin w 2017 roku. Jak tłumaczył, w Legii nie miał gwarancji szansy w pierwszym zespole, a w Pogoni od razu zaproponowano mu ścieżkę rozwoju.
Sebastian Walukiewicz zadebiutował w Serie A 6 stycznia 2020 roku w barwach Cagliari, w meczu z Juventusem (0:4). Cagliari wykupiło go z Pogoni w styczniu 2019 roku, a on został w Szczecinie do końca sezonu.
Sebastian Walukiewicz zadebiutował w reprezentacji Polski 7 października 2020 roku w towarzyskim meczu z Finlandią w Gdańsku, wygranym 5:1. Debiutowali wtedy razem z nim Bartłomiej Drągowski i Michał Karbownik.
Sebastian Walukiewicz pojechał na Euro 2024, ale nie zagrał ani minuty. Wcześniej, 7 czerwca 2024 roku, tuż przed turniejem, strzelił gola w kadrze.





