Thomas de Martis

Pochodzenie

Thomas De Martis urodził się 26 czerwca 2008 roku w Mar del Plata. Zaczynał w miejscowym River Plate, gdzie grał na różnych pozycjach, ale nie w środku ataku. Potem trafił do akademii Club Atlético Lanús w Buenos Aires. Tam w 2022 roku ustawiono go jako środkowego napastnika. Mówił: „W Mar del Plata nie miałem określonej pozycji, w Lanús zaczęli mnie ustawiać jako napastnika”.

W dzieciństwie jako chłopiec do podawania piłek obserwował z bliska José „Pepe” Sanda, napastnika Lanús. Sam wskazywał jako wzór Erlinga Haalanda, a jako dziecko jego idolem był Lionel Messi. W Lanús nazywano go „El Tanque”.

Kariera

W młodzieżowych drużynach Lanús strzelał dużo: w 2022 roku 17 goli w Novenie, w 2023 roku 28 goli w 27 meczach w Octavie, co w tamtym roku dało mu tytuł najlepszego strzelca młodzieżowych drużyn klubów AFA, a w 2024 roku 20 goli w Séptimie. W 2024 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt, obowiązujący do grudnia 2026 roku. Trenował wtedy z rezerwami.

W sierpniu 2025 roku zadebiutował w pierwszej drużynie Lanús w przegranym 0:1 meczu 1/8 finału Copa Sudamericana z Central Córdoba. Wszedł na boisko w 45. minucie drugiej połowy, zmieniając Eduardo Salvio. Lanús wygrał ten turniej. W 2026 roku trener Mauricio Pellegrino rzadko dawał mu minuty, a w ataku miał kilku innych środkowych napastników.

18 sierpnia 2026 roku Parma Calcio 1913 ogłosiła jego wypożyczenie z Lanús do 30 czerwca 2027 roku. Trener Carlos Cuesta włączył go do pierwszej drużyny: De Martis cztery razy znalazł się w kadrze meczowej, ale za jego kadencji nie wszedł na boisko. We wrześniu 2026 roku zadebiutował w Primaverze, w zwycięskim 2:1 meczu z Genoą, i po dziesięciu minutach strzelił gola głową. Trener Nicola Corrent mówił, że zrobił na nim wrażenie, bo dołączył do drużyny dzień wcześniej, a od razu wniósł do gry dużo chęci i energii. Do połowy października 2026 roku strzelił w Primaverze trzy gole w trzech meczach, kolejno z Genoą, Cagliari i Fiorentiną; ostatniego z rzutu wolnego.

Sukcesy

• 2025 Król strzelców Mistrzostw Ameryki Południowej U-17

Styl gry

Klasyczny środkowy napastnik pola karnego. Żyje ostatnim kontaktem z piłką, atakuje bramkę i dobrze korzysta z siły fizycznej, ma też przyzwoitą szybkość. Ma instynkt strzelecki, potrafi znaleźć miejsce między obrońcami, jest groźny w powietrzu i dobrze osłania piłkę. Sam opisywał się jako „dziewiątkę, która czeka na piłkę, żeby ją wepchnąć do siatki”, i przyznawał, że musi poprawić technikę. Ma margines poprawy w grze daleko od bramki i w czystości technicznej.

Reprezentacja

W reprezentacjach młodzieżowych Argentyny grał w kategoriach U-15 i U-17. W marcu 2024 roku wystąpił w turnieju w Montaigu we Francji. W 2025 roku w Mistrzostwach Ameryki Południowej U-17 trenera Diego Placente został królem strzelców z sześcioma golami. Dwa z trzech goli, które dały Argentynie awans na mistrzostwa świata U-17, strzelił właśnie on. W lipcu 2025 roku w turnieju w L'Alcúdii w Hiszpanii, na który Placente zabrał też młodszych zawodników w ramach przygotowań do mundialu, strzelił trzy gole i trafił w wygranym 2:0 finale z Valencią.