Statystyczne porównanie Damiana Dąbrowskiego z rywalami do gry w kadrze

Zobaczmy zatem o wiele istotniejszą kategorię. Podania w pole karne rywala i ich skuteczność.

Tu ponownie widzimy dużą liczbę prób ze strony byłego gracza Zagłębie Lubin, nieprzekładającą się jednak na przewagę w efekcie końcowym, czyli w udanych zagraniach we wskazaną strefę. O wiele efektywniej wypada dla przykładu Ariel Borysiuk, próbujący takich zagrań o wiele rzadziej, a jednak skuteczniej.

Ale! Jeśli weźmiemy już wgląd wyłącznie w udane piłki zagrane w strefę ataku, a nie w pole karne, to Dąbrowski wypada bardzo przyzwoicie, bo średnio ponad dwa razy na mecz zagrywa do kolegi znajdującego się w tej strefie. Żaden inny piłkarz ze wskazanej czwórki nie przeskakuje w tej statystyce średniej dwóch takich podań.

A jaka jest ogólna skuteczność podań wszystkich tych piłkarzy?

To porównaliśmy powyżej i jak widać, największą wykazuje się gracz „Pasów”. To tutaj chyba najbardziej uwidacznia się rola Dąbrowskiego jako głównego playmakera Cracovii. Człowieka, przez którego przechodzi każda akcja rozgrywana przez podopiecznych Jacka Zielińskiego, kontrolującego tempo gry i to, w którym kierunku zostanie przetransportowana futbolówka w danym momencie.

W kategorii odbiorów absolutnie miażdży konkurencję Tomasz Jodłowiec. Co prawda tylko nieco ponad połowa jego prób odbiorów kończy się sukcesem, ale jednak ich liczba jest zatrważająca w zestawieniu z resztą. Na drugim miejscu plasuje się Mączyński, mający jednak najgorszy ze wszystkich procent skuteczności, co oznacza, że tylko może się poprawić w tym względzie i jeszcze bardziej zwiększyć tę liczbę. Przedstawiciel jego krakowskiego rywala wykazuje się najlepszym procentem skuteczności.

Mówiło się, że prawdopodobny przyszły kadrowicz ma pewne braki, jeśli chodzi o pojedynki powietrzne. I nie da się zaprzeczyć – ponownie w zderzeniu z Jodłowcem z warszawskiej Legii wypada bardzo blado. Ale już w zderzeniu z ulubieńcem Nawałki, Krzysztofem Mączyńskim, jest znacznie lepiej, bo Dąbrowski wygrywa w tej kategorii ze znanym selekcjonerowi piłkarzowi z czasów trenowania Górnika.

Jak jednak wielu zauważa, z linii pomocy Cracovii w tej kategorii najlepiej wypada Covillo i nie sposób się z tym zgodzić. Ma się więc od kogo uczyć Dąbrowski, choć tu trzeba zaznaczyć, że nie ustępuje zawodnikom, którzy dotąd występowali w reprezentacji na jego pozycji.

***

Nie we wszystkich powyższych statystykach jest na prowadzeniu. Ale to było do przewidzenia. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że może poza dwoma ostatnimi statystkami nie odstaje aż tak Tomaszowi Jodłowcowi z ekipy wicemistrza Polski, a w każdym ważnym dla środkowego pomocnika aspekcie albo wyprzedza w liczbach Mączyńskiego, albo niewiele mu ustępuje.

Choćby dlatego wydaje się, że jak najbardziej zasługuje na szansę w kadrze narodowej. Już jesienią się o tym przebąkiwało, a teraz, na wiosnę, 23-latek tylko potwierdza swoją wysoką dyspozycję w bieżącej kampanii, co nie uszło uwadze naszego selekcjonera. Inna sprawa to, czy dostając okazję i mając szansę zagrania w marcu z orzełkiem na piersi, ją wykorzysta.