Sebastiaan Bornauw

Pochodzenie

Urodził się 22 marca 1999 roku w Wemmel w Belgii. Praca ojca sprawiła, że rodzina mieszkała kolejno w Belgii, Francji i Maroku. W Casablance, jako sześciolatek, zaczął grać w Wydadzie Casablanca. Po powrocie do Belgii grał w FCV Dender, a w wieku dziesięciu lat trafił do RSC Anderlecht i przeszedł tam całą akademię.

Do czternastego roku życia był napastnikiem. W obronie znalazł się niemal przypadkiem, gdy w jego drużynie w Anderlechcie kontuzji doznał obrońca. Mówił, że ta zmiana bardzo poprawiła jego technikę. Wzorował się na Vincencie Kompanym, swoim byłym trenerze, oraz na Carlesie Puyolu i Raphaëlu Varanie.

Kariera

W pierwszej drużynie Anderlechtu zadebiutował w 2018 roku jako 19-latek. W sierpniu 2019 roku klub pożegnał go po dziesięciu latach, a on przeszedł do 1. FC Köln. Do Kolonii trafił późno: nie był na obozie przygotowawczym, a pierwszy mecz sezonu zdążył jeszcze rozegrać dla Anderlechtu. W Kolonii od drugiej kolejki grał w podstawowym składzie. Jak mówił, nie spodziewał się, że pójdzie tak szybko. Niemieckiego uczył się przez rok z nauczycielem, najpierw w klubie, a w czasie pandemii przez wideorozmowy, oglądając do tego niemieckie seriale z flamandzkimi napisami.

W pierwszym sezonie w Bundeslidze do kwietnia 2020 roku strzelił pięć goli, wszystkie po stałych fragmentach gry, trzy z nich głową. W ostatniej kolejce sezonu 2020/2021 trafił na 1:0 w meczu z Schalke 04, co uchroniło Kolonię przed bezpośrednim spadkiem. Zagrał też w obu meczach barażowych.

W lipcu 2021 roku przeszedł do VfL Wolfsburg i podpisał pięcioletni kontrakt. Dyrektor sportowy Marcel Schäfer chwalił jego mentalność i grę w Bundeslidze. Jesienią 2021 roku zagrał w trzech meczach Ligi Mistrzów. W Wolfsburgu spędził cztery sezony. W sezonie 2024/2025 miał kłopoty z urazami.

1 lipca 2025 roku opuścił Wolfsburg i przeszedł do Leeds United, które właśnie wróciło do Premier League. Dołączył tam do Lukasa Nmechy, swojego byłego kolegi z Wolfsburga. W sezonie 2025/2026 wystąpił w Leeds 12 razy w Premier League i pięć razy w rozgrywkach pucharowych.

18 sierpnia 2026 roku podpisał kontrakt z Hamburger SV, który wypożyczył go z Leeds na sezon 2026/2027. Opowiadał, że Leeds było z niego zadowolone i niechętnie go puszczało, ale on chciał grać więcej. Jednym z powodów wyboru HSV nazwał wsparcie kibiców na meczach wyjazdowych.

Styl gry

Jest silny fizycznie i mocny w grze głową. W pierwszych sezonach w Bundeslidze wyróżniał się ustawianiem w obronie, a w pojedynkach jeden na jeden trudno go było minąć. Sam mówił wtedy, że nie boi się długich piłek za plecami obrońców i lubi pojedynki biegowe, bo „wygląda wolniej, niż jest”. Z piłką przy nodze radził sobie słabiej: często grał długie, wysokie podania do napastników i bywał pospieszny.

W 2026 roku mówił, że lubi bronić agresywnie, wychodząc z linii obrony, i że w pressingu wszystko musi być dokładnie zgrane. Dyrektor sportowy HSV Claus Costa wymieniał przy jego transferze fizyczną obecność, siłę w pojedynkach i grę głową, a także dojrzałość i umiejętność organizowania obrony.

Reprezentacja

W reprezentacjach Belgii grał na wszystkich poziomach młodzieżowych od U-15. W kadrze U-21 zadebiutował w październiku 2018 roku. Roberto Martínez powołał go do pierwszej reprezentacji we wrześniu 2020 roku. Zadebiutował 8 października 2020 roku w meczu towarzyskim z Wybrzeżem Kości Słoniowej (1:1). Wszedł z ławki i w końcówce sfaulował rywala w polu karnym, po czym Belgia straciła prowadzenie. Bornauw opowiadał, że Martínez powiedział mu, iż takie rzeczy się zdarzają, a debiut w tak mocnej kadrze w wieku 21 lat jest powodem do dumy.