Santiago Pierotti

Pochodzenie

Urodził się 3 kwietnia 2001 roku w Pilar w prowincji Santa Fe. W Argentynie nazywano go „El Chino”. Zaczynał w klubie Club Atlético Pilar. Do akademii Colónu w Santa Fe trafił jako 13-latek, po testach. Przez półtora roku jeździł na treningi trzy razy w tygodniu, aż dostał miejsce w klubowym internacie.

Kariera

W pierwszej drużynie Colónu zadebiutował w kwietniu 2019 roku w meczu Copa de la Superliga z Tigre, wchodząc z ławki. Pierwszego gola w seniorskiej piłce strzelił w sierpniu tego roku w Copa Argentina w wygranym 4:0 meczu z Sol de Mayo, w którym trener Pablo Lavallén dał mu miejsce w pierwszym składzie. Pierotti mówił później, że to Lavallén dał mu szansę debiutu i wiele go nauczył.

W 2021 roku Colón zdobył pierwszy tytuł w historii klubu: 4 czerwca w San Juan pokonał 3:0 Racing w finale Copa de la Liga Profesional. Pierotti, który wystąpił też w fazie grupowej, wszedł na boisko w 80. minucie. Rok później był już podstawowym zawodnikiem, grał też w Copa Libertadores, gdzie Colón odpadł w 1/8 finału z Talleres.

W 2023 roku trener Néstor Gorosito ustawił go najpierw jako napastnika, a we wrześniu w meczu z Rosario Central na prawym skrzydle. Colón spadł z ligi, a Pierotti rozegrał swój ostatni mecz dla klubu 1 grudnia 2023 roku, przegrany z Gimnasią La Plata. W styczniu 2024 roku podpisał kontrakt z Lecce do czerwca 2027 roku z opcją przedłużenia o sezon. Ma też włoski paszport, który uzyskał w 2023 roku.

W Lecce potrzebował czasu na aklimatyzację: do końca sezonu 2023/2024 wystąpił w 11 meczach, głównie jako zmiennik. W kwietniu 2024 roku asystował przy golu Nicoli Sansone w meczu z Empoli i przy golu Nikoli Krstovicia w meczu z Monzą. Lecce utrzymało się w Serie A.

W sezonie 2024/2025 zagrał w 36 z 38 meczów ligowych. Pierwszego gola w Serie A strzelił 8 listopada 2024 roku w meczu z Empoli, a 31 stycznia 2025 roku zdobył dublet w wygranym 3:1 meczu z Parmą, pod wodzą Marco Giampaolo. Kolejnego gola w lidze strzelił dopiero 8 marca 2026 roku w meczu z Cremonese, po 401 dniach przerwy. W sezonie 2025/2026, pod wodzą Eusebio Di Francesco, był jednym z podstawowych skrzydłowych, a Lecce utrzymało się w lidze. W lipcu 2026 roku mówił, że w Lecce grał na prawie wszystkich pozycjach i dzięki temu stał się bardziej kompletnym piłkarzem.

Sukcesy

• 2021 Copa de la Liga Profesional z Colónem

Styl gry

Ma prawie 190 cm wzrostu i silną budowę. Zaczynał jako trequartista, z czasem zszedł na prawą stronę, gdzie gra jako skrzydłowy albo wahadłowy. Nie jest typowym zwinnym skrzydłowym, ale ma dobry krok i wbiega za plecy obrońców. Siłą fizyczną napędza akcje prawą stroną, a w obronie podwaja krycie, wspierając bocznego obrońcę. Słabiej wypada w ostatnim podaniu i przy strzale. Oprócz prawego skrzydła grywał jako cofnięty napastnik i jako pomocnik środkowy, a w tej roli spisywał się tak dobrze, że Di Francesco rozważał jego przesunięcie do środka pola. Duże znaczenie ma jego gra przy stałych fragmentach, zwłaszcza obronnych.

Reprezentacja

W lipcu 2019 roku trener Esteban Solari powołał go do reprezentacji Argentyny U-18 na turniej COTIF L'Alcúdia w Hiszpanii. W turnieju wchodził z ławki w meczach z Mauretanią, Hiszpanią i Rosją. W 2023 roku znalazł się w kadrze U-23 Javiera Mascherano, ale w meczu z Boliwią nie wszedł na boisko.