Samuel Soares

Pochodzenie

Urodził się 15 czerwca 2002 roku. Zaczynał w klubie z Tires, który wspomina jak rodzinę. Na ulicy grał z kolegami na bramki z dwóch kamieni i wolał wtedy grać w polu niż stać w bramce. Ojciec żartował, że syn zostanie kucharzem, a on sam wolałby być policjantem.

Do akademii Benfiki w Seixal trafił jako 11-latek, do drużyny do lat 12. Na pierwszym treningu trener kazał mu biegać dookoła boiska i Soares, nieprzyzwyczajony do takich zajęć, rozpłakał się.

Kariera

27 maja 2023 roku zadebiutował w pierwszej drużynie Benfiki: w ostatniej kolejce sezonu zmienił Odysseasa Vlachodimosa kilka minut przed końcem wygranego 3:0 meczu z Santa Clarą. Tego samego dnia Benfica świętowała mistrzostwo Portugalii, a Soares nazwał ten dzień najszczęśliwszym w życiu.

Przez kolejne sezony był rezerwowym, a w Benfice grał tylko sporadycznie. Latem 2026 roku trener Marco Silva postawił na niego zamiast Anatolija Trubina. Soares wyszedł w podstawowym składzie w wygranym 6:1 meczu eliminacji Ligi Europy z Heart of Midlothian, a potem bronił także w lidze. Był pierwszym od sezonu 2017/18 portugalskim bramkarzem, który został podstawowym zawodnikiem Benfiki, i pierwszym od tamtego czasu wychowankiem Seixal w tej roli.

Styl gry

Wyróżnia się grą nogami i udziałem w rozegraniu, czego Marco Silva wymaga od bramkarzy, także pod pressingiem. Nie unika ryzyka: potrafi wyjść daleko z bramki, nawet w okolice środka własnej połowy, żeby przeciąć akcję. Przyznaje, że z gry na ulicy zostały mu nawyki i czasem minie napastnika zwodem, choć wie, że nie powinien.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Portugalii. Na mistrzostwach Europy U-21 w 2025 roku bronił we wszystkich czterech meczach, w tym w wygranym 5:0 meczu z Polską, a Portugalia odpadła w ćwierćfinale z Holandią (0:1). We wrześniu 2026 roku Jorge Jesus po raz pierwszy powołał go do pierwszej reprezentacji na mecze Ligi Narodów.