Samuele Inacio

Pochodzenie

Urodził się 2 kwietnia 2008 roku w Bergamo. Ma włoski i brazylijski paszport, a jego ojciec, Brazylijczyk Piá, grał w Serie A w Atalancie, Catanii i Napoli. W piłkę zaczął grać jako czterolatek w lokalnym klubie Marigolda, potem przez dziesięć lat szkolił się w akademii Atalanty. Latem 2024 roku, mając 16 lat, przeniósł się do Borussii Dortmund.

Kariera

W Dortmundzie trafił do drużyny U-19, występował też w U-17 i U-23, a w U-19 grał m.in. w Młodzieżowej Lidze UEFA. Po mistrzostwach Europy U-17 w 2025 roku został zaproszony na treningi z pierwszym zespołem i pojechał z drużyną trenera Niko Kovača na Klubowe Mistrzostwa Świata w Stanach Zjednoczonych.

W sezonie 2025/2026 stopniowo wchodził do dorosłej piłki. Był w kadrze na baraż Ligi Mistrzów z Atalantą, swoim byłym klubem. W Bundeslidze zadebiutował 28 lutego 2026 roku, w przegranym 2:3 meczu z Bayernem Monachium, wchodząc w 75. minucie za Maximiliana Beiera. Wcześniej pięć razy siedział na ławce. Przed wejściem Kovač powiedział mu: „Samu, bądź gotowy”, a Inácio mówił po meczu, że to najpiękniejszy moment w jego życiu. Pierwszego gola w Bundeslidze strzelił w 33. kolejce, w maju 2026 roku, w wygranym 3:2 meczu z Eintrachtem Frankfurt. W maju 2026 roku podpisał nowy kontrakt z Borussią, ważny do 2029 roku. Dyrektor sportowy Lars Ricken powiedział wtedy, że należy do największych talentów swojego rocznika na świecie.

Sukcesy

• 2025 Król strzelców mistrzostw Europy U-17

Styl gry

Występuje jako ofensywny pomocnik lub napastnik. Dyrektor sportowy Dortmundu Ole Book opisywał go jako piłkarza inteligentnego w grze, pewnego z piłką i dobrze łączącego się z partnerami, który ma dobre wyczucie przestrzeni, a dzięki temu bywa groźny pod bramką. Szef rozwoju zawodników Mathias Schiele mówił o nim, że jest bardzo kreatywny, widzi wolne miejsca i dobrze ocenia, jak często i jak długo może utrzymać piłkę. Mike Tullberg, jego były trener drużyny U-19, zwracał uwagę na jego widzenie gry i podania, których rywale się nie spodziewają.

Za wzór uważa Neymara i Kevina De Bruyne, a swoją grę porównywał do Rodrygo.

Reprezentacja

Przeszedł przez kolejne młodzieżowe reprezentacje Włoch. Na mistrzostwach Europy U-17 w 2025 roku w Albanii strzelił pięć goli w czterech meczach: z Czechami, Anglią, dwa w wygranym 2:1 meczu z Belgią i w półfinale z Portugalią. W tym półfinale jego rzut karny został obroniony, ale dobił piłkę do siatki, a potem trafił także w konkursie rzutów karnych. Włosi odpadli po remisie 2:2 i karnych 3:4. Został królem strzelców turnieju finałowego, jako pierwszy Włoch w historii tych mistrzostw.

W listopadzie 2025 roku na mistrzostwach świata U-17 w Katarze strzelił jedynego gola w meczu otwarcia z Katarem (1:0) i został wybrany zawodnikiem meczu.

W seniorskiej reprezentacji Włoch zadebiutował 3 czerwca 2026 roku w towarzyskim meczu w Luksemburgu, wygranym 1:0. Wszedł na boisko w doliczonym czasie za Lucę Koleoshę.