Sascha Britschgi

Pochodzenie

Urodził się 27 sierpnia 2006 roku w Lucernie. Jest synem Szwajcara i Kamerunki. Przeszedł przez młodzieżowe drużyny FC Luzern, a w U-15, U-18 i U-19 prowadził go Udo Portmann, późniejszy trener pierwszej drużyny klubu. Portmann wspominał, że Britschgi nie zawsze był w centrum uwagi, ale nie odpuszczał i za każdym razem podejmował nowe wyzwania.

W juniorach grał jako skrzydłowy, potem został cofnięty na prawą obronę. Sam mówił, że dzięki temu nauczył się wiele i mógł mocniej włączać się do ataku.

Kariera

Latem 2025 roku awansował do kadry pierwszej drużyny Luzern. Zadebiutował 26 lipca 2025 roku w Super League, w wygranym 3:2 meczu na boisku Grasshoppers w Zurychu. W pierwszych trzech ligowych spotkaniach sezonu wychodził w podstawowym składzie.

26 sierpnia 2025 roku Parma ogłosiła jego transfer z Luzern. Dyrektor sportowy Luzern Remo Meyer powiedział, że wyjazd do ligi z europejskiej piątki to dla Britschgiego duża szansa i że klub zgodził się na tak wczesny krok na jego prośbę. Meyer podkreślał też, że Parma ma opinię klubu, który dobrze szkoli młodych piłkarzy. Britschgi mówił, że gdy usłyszał o zainteresowaniu Parmy, zareagował krótko: „wow”. Zaznaczał, że w pierwszej drużynie Luzern rozegrał dopiero trzy mecze ligowe i jeden pucharowy, ale w Parmie wie, że ma plan rozwoju.

W Parmie spotkał trenera Carlosa Cuestę. Według Britschgiego od początku usłyszał od niego, że ma dawać z siebie wszystko, ale zachować cierpliwość i rozwijać swoje atuty. Pierwszy trening nazwał jednym z najcięższych w życiu: „cały organizm płonął” i wtedy zrozumiał, że to Serie A.

Debiut w barwach Parmy zaliczył 24 września 2025 roku w Pucharze Włoch ze Spezią. W 26. minucie, po rzucie rożnym, strzelił gola z linii pola karnego. Parma remisowała po 90 minutach 2:2 i awansowała po rzutach karnych. W Serie A zadebiutował 29 września 2025 roku. W sezonie 2025/2026 był w Parmie w dużej mierze podstawowym obrońcą.

Styl gry

Parma przedstawiła go jako szybkiego piłkarza, który dobrze radzi sobie z piłką przy nodze. Sam wymienia jako swoje atuty siłę, zwinność i wybuchowość. Jest wyszkolony jako prawy obrońca, ale ma doświadczenie także na lewej stronie: w rezerwach Luzern przez cały sezon grał jako lewy obrońca, a w Parmie wychodzi raz po jednej, raz po drugiej stronie. Mówił, że czuje się swobodnie na obu flankach, bo na lewej poprawił grę słabszą nogą. Od dziesiątego roku życia jego idolem jest Trent Alexander-Arnold.

Reprezentacja

Przed transferem do Włoch rozegrał trzy mecze w młodzieżowych reprezentacjach Szwajcarii, w kategoriach U-16 i U-19. Później występował w kadrze U-21 w eliminacjach mistrzostw Europy.

We wrześniu 2026 roku selekcjoner Murat Yakin po raz pierwszy powołał go do seniorskiej reprezentacji na mecze Ligi Narodów. Britschgi mówił, że po telefonie od Yakina potrzebował chwili, by to zrozumieć, i nazwał to spełnieniem dziecięcego marzenia. Zadebiutował 26 września 2026 roku w Skopje: w 62. minucie zmienił Rodrigueza w wygranym 3:0 meczu z Macedonią Północną.