Wraz z ostatnimi meczami w grupie G dobiegła końca faza grupowa mistrzostw w Rosji. W związku z tym nadszedł czas na pierwsze wyróżnienia dla najlepszych piłkarzy po tym etapie. Oby utrzymali ten poziom w rundzie pucharowej, bo oglądanie tych zawodników w formie, to prawdziwa przyjemność. Przed wami jedenastka złożona z zawodników, którzy w tym etapie rozgrywek zrobili największe wrażenie.
Jako że byłby ogromny problem ze znalezieniem bocznych obrońców, którzy zaznaczyliby swoją obecność w więcej niż jednym meczu, postanowiliśmy postawić na formację z trójką środkowych obrońców. Ostatnio jest to zestawienie bardzo popularne, ale nie wszystkie drużyny potrafią grać w takim ustawieniu (tak, chodzi o reprezentację Polski). Z racji tego, że na drugim końcu boiska mieliśmy trzech napastników, którzy absolutnie nie mieli sobie do tej pory równych, poniższa jedenastka idealnie wpasuje się w system 3-4-3.
Bramkarz
Po analizie ludzi od łapania piłek okazało się, że najlepiej zaprezentował się Kasper Schmeichel. Duński golkiper wpuścił tylko jednego gola, ale w odróżnieniu od Alissona czy Llorisa, miał dużo więcej do roboty między słupkami. Jego koledzy z linii obrony, delikatnie mówiąc, niespecjalnie mu pomagali. W trzech spotkaniach na jego bramkę oddano 15 strzałów, a Schmeichel przepuścił tylko jeden z nich. Było to uderzenie Mile Jedinaka z rzutu karnego w zremisowanym meczu z Australią. To doskonale pokazuje formę bramkarza Leicester i tak jak pewien łysogłowy zawodnik, mógłby zostać okrzyknięty ministrem obrony narodowej. Tak naprawdę dzięki niemu Dania zameldowała się w 1/8 finału, bo drużyna w ataku nie zachwyciła. Z ekip, które pozostały na placu boju, Duńczycy zdobyli najmniej bramek (2) i jeśli dalej będą liczyć tylko na Schmeichela, to w ćwierćfinale na pewno ich zabraknie.
Obrońcy
Tutaj wybór był już trudniejszy, choć głównie dlatego, że świetnych stoperów było kilku, a miejsc w składzie tylko trzy. Wiadomo, że musieli być to obrońcy z drużyn, które straciły mało goli, a dobrze by było, gdyby z przodu dołożyli coś ekstra. Z tego drugiego powodu trzeba było zrezygnować z Raphaela Varane’a i Diego Godina. Żal zwłaszcza tego drugiego, bo czyste konto po trzech spotkaniach zdarza się rzadko, ale umówmy się, przeciwnicy też nie byli z najwyższej półki. Co innego . Kapitan reprezentacji Szwecji najpierw poprowadził ją do zwycięstwa nad Koreą, zdobywając jedynego gola meczu. Później dzielnie murował bramkę przed Niemcami, co prawda niestety nieudanie, ale może to i lepiej. W ostatnim meczu przeciwko Meksykowi, Szwedzi nie byli brani pod uwagę do wyjścia z grupy, tymczasem rozłożyli rywali na łopatki i zajęli pierwsze miejsce. Żeby było ciekawiej, wygraną przypieczętował nie kto inny jak właśnie Granqvist.
U boku Szweda znalazł się Brazylijczyk, a konretnie Thiago Silva. Obrońca PSG kierował defensywą reprezentacji na tyle dobrze, że Alisson jest do tej pory najmniej zapracowanym bramkarzem na mundialu. Dwa mecze na zero z tyłu, to niezły prognostyk przed fazą pucharową. Mecze wygrywa się dobrym bronieniem, a Brazylia broni naprawdę świetnie. Jakby komuś było mało, Silva zapewnił awans w meczu ze Serbią i w przeciwieństwie do pana wyżej, uczynił to strzałem głową.
Do tej dwójki dorzucimy piłkarza, który nie miał być podstawowym środkowym obrońcą w swojej ekipie, ale stał się kluczową postacią i przy okazji katem Polaków. Yerry Mina, bo o nim mowa, był obiektem drwin ze strony niejednego eksperta. Dodatkowo był wyznaczany jako ten niepewny, przez którego Kolumbia może odpaść z turnieju. Tymczasem młody gracz Barcelony spisał się wręcz znakomicie i po dwóch występach ma kapitalne statystyki. Dwie wygrane, dwa czyste konta i dwie strzelone bramki. Czego chcieć więcej? Może tego, żeby tak jak dwóch pozostałych dał wyjście z grupy? Dla Yerry’ego nic prostszego, gol w meczu z Senegalem pozwolił na zajęcie pierwszego miejsca i prawdopodobnie stałe miejsce w składzie u Pekermana.
Pomocnicy
Czas na czwórkę najlepszych graczy drugiej linii. Nie powinno być wielkiego zdziwienia, gdy połowę tych miejsc zajmą Chorwaci – Modrić i Rakitić. Piłkarze kolejno Realu Madryt i Barcelony dali prawdziwy pokaz gry w środku pola. O tym pierwszym wypowiedziano bardzo istotne zdanie, które idealnie podsumowuje grę filigranowego pomocnika.
Spotkanie przeciwko Argentynie to po prostu majstersztyk w wykonaniu obydwóch. Zdominowali kompletnie środkową strefę i przez to „Albicelestes” nie mieli zupełnie nic do powiedzenia. Ponadto obaj dołożyli po bramce, więc ich wkład jest do tej pory bezcenny. Jeżeli z twojego powodu reprezentacja wychodzi z grupy i jest typowana do końcowego sukcesu na takiej imprezie, to znak, że robisz to dobrze. Oby tak dalej, bo to chcą oglądać kibice.
Na bokach trochę z konieczności, ale wydaje się, że ci zawodnicy poradziliby sobie na każdej pozycji. Są to Coutinho i Isco. Hiszpan jest jedynym piłkarzem w swojej drużynie z formacji stricte ofensywnej, który ani razu nie został zdjęty z boiska. Hierro wolał ściągnąć Davida Silvę lub Andresa Iniestę, ale także Diego Costę. To pokazuje, jak ważnym piłkarzem jest Isco. Stał się głównym kreatorem gry „La Roja” i na niego muszą uważać Rosjanie w Moskwie. To taki pomocnik, który potrafi stworzyć coś z niczego i jednym zagraniem odmienić losy meczu. Większą uwagę trzeba poświęcić Coutinho. Jest to piłkarz, który przyćmił Neymara i to on stał się główną postacią w kadrze „Canarinhos”. To on spadł im z nieba, gdy potrzebowali bramki w meczu z Kostaryką. To on strzelił jedną z piękniejszych bramek tego mundialu. To on popisał się genialną asystą przy golu Paulinho w kluczowym meczu z Serbią. Do podsumowania jego dotychczasowych występów wystarczy to:
Tutaj wybór był najłatwiejszy, chociaż nie wiadomo było czy ten, który najlepiej rozpoczął te mistrzostwa, powinien się tu znaleźć. Cristiano Ronaldo w meczu z Iranem nie zaprezentował się najlepiej, ale biorąc pod uwagę, że strzelił hat-tricka (a według niektórych nawet i dwa) z Hiszpanią i dołożył zwycięskie trafienie przeciwko Maroko, zasłużył na to by być w gronie najlepszych.
Dwóch napastników, którzy są obok CR7 w tym zestawieniu, zagrało o jedno spotkanie mniej. To, czy ze względów kondycyjnych, czy pozasportowych, jest sprawą drugorzędną. Ważne, że Harry Kane i Romelu Lukaku poprowadzili swoje drużyny do awansu. Anglik w trudnym spotkaniu z Tunezją strzelił dwa gole i choć nie był to jego wielki mecz, pokazał, że weźmie odpowiedzialność na swoje barki w trudnych chwilach. W starciu z Panamą napastnik Tottenhamu także ustrzelił hat-tricka, choć jego styl pozostawia do życzenia.
Tu dochodzimy do Lukaku, który ma już na koncie cztery trafienia (dwa dublety), ale w przeciwieństwie do poprzedników nie potrzebował do tej sztuki goli z rzutów karnych. Od tego w drużynie Martineza jest Hazard, bo gdyby było inaczej, prawdopodobnie Lukaku byłby teraz samodzielnym liderem klasyfikacji strzelców. Co więcej Belg trafiał, gdy razem z kolegami męczyli się z Panamą oraz gdy potrzeba było odskoczyć Tunezji.
Ci gracze będą teraz pod szczególną obserwacją. Jako najlepsi po fazie grupowej, dobrze by było, gdyby udowodnili swoją wartość w najważniejszych spotkaniach. Życzymy im, aby utrzymali formę i jak najmniej meczów rozstrzygali w rzutach karnych. Niech rozpocznie się runda finałowa!
El gol de Poulsen a los 59' y atajadas como ésta, de Kasper Schmeichel, fueron las razones principales de la victoria de Dinamarca. Perú luchó todo el partido y se quedo con las manos vacías.
Wraz z ostatnimi meczami w grupie G dobiegła końca faza grupowa mistrzostw w Rosji. W związku z tym nadszedł czas na pierwsze wyróżnienia dla najlepszych piłkarzy po tym etapie. Oby utrzymali ten poziom w rundzie pucharowej, bo oglądanie tych zawodników w formie, to prawdziwa przyjemność. Przed wami jedenastka złożona z zawodników, którzy w tym etapie rozgrywek zrobili największe wrażenie.
Jako że byłby ogromny problem ze znalezieniem bocznych obrońców, którzy zaznaczyliby swoją obecność w więcej niż jednym meczu, postanowiliśmy postawić na formację z trójką środkowych obrońców. Ostatnio jest to zestawienie bardzo popularne, ale nie wszystkie drużyny potrafią grać w takim ustawieniu (tak, chodzi o reprezentację Polski). Z racji tego, że na drugim końcu boiska mieliśmy trzech napastników, którzy absolutnie nie mieli sobie do tej pory równych, poniższa jedenastka idealnie wpasuje się w system 3-4-3.
Bramkarz
Po analizie ludzi od łapania piłek okazało się, że najlepiej zaprezentował się Kasper Schmeichel. Duński golkiper wpuścił tylko jednego gola, ale w odróżnieniu od Alissona czy Llorisa, miał dużo więcej do roboty między słupkami. Jego koledzy z linii obrony, delikatnie mówiąc, niespecjalnie mu pomagali. W trzech spotkaniach na jego bramkę oddano 15 strzałów, a Schmeichel przepuścił tylko jeden z nich. Było to uderzenie Mile Jedinaka z rzutu karnego w zremisowanym meczu z Australią. To doskonale pokazuje formę bramkarza Leicester i tak jak pewien łysogłowy zawodnik, mógłby zostać okrzyknięty ministrem obrony narodowej. Tak naprawdę dzięki niemu Dania zameldowała się w 1/8 finału, bo drużyna w ataku nie zachwyciła. Z ekip, które pozostały na placu boju, Duńczycy zdobyli najmniej bramek (2) i jeśli dalej będą liczyć tylko na Schmeichela, to w ćwierćfinale na pewno ich zabraknie.
Obrońcy
Tutaj wybór był już trudniejszy, choć głównie dlatego, że świetnych stoperów było kilku, a miejsc w składzie tylko trzy. Wiadomo, że musieli być to obrońcy z drużyn, które straciły mało goli, a dobrze by było, gdyby z przodu dołożyli coś ekstra. Z tego drugiego powodu trzeba było zrezygnować z Raphaela Varane’a i Diego Godina. Żal zwłaszcza tego drugiego, bo czyste konto po trzech spotkaniach zdarza się rzadko, ale umówmy się, przeciwnicy też nie byli z najwyższej półki. Co innego . Kapitan reprezentacji Szwecji najpierw poprowadził ją do zwycięstwa nad Koreą, zdobywając jedynego gola meczu. Później dzielnie murował bramkę przed Niemcami, co prawda niestety nieudanie, ale może to i lepiej. W ostatnim meczu przeciwko Meksykowi, Szwedzi nie byli brani pod uwagę do wyjścia z grupy, tymczasem rozłożyli rywali na łopatki i zajęli pierwsze miejsce. Żeby było ciekawiej, wygraną przypieczętował nie kto inny jak właśnie Granqvist.
El gol de Poulsen a los 59' y atajadas como ésta, de Kasper Schmeichel, fueron las razones principales de la victoria de Dinamarca. Perú luchó todo el partido y se quedo con las manos vacías.
U boku Szweda znalazł się Brazylijczyk, a konretnie Thiago Silva. Obrońca PSG kierował defensywą reprezentacji na tyle dobrze, że Alisson jest do tej pory najmniej zapracowanym bramkarzem na mundialu. Dwa mecze na zero z tyłu, to niezły prognostyk przed fazą pucharową. Mecze wygrywa się dobrym bronieniem, a Brazylia broni naprawdę świetnie. Jakby komuś było mało, Silva zapewnił awans w meczu ze Serbią i w przeciwieństwie do pana wyżej, uczynił to strzałem głową.
Do tej dwójki dorzucimy piłkarza, który nie miał być podstawowym środkowym obrońcą w swojej ekipie, ale stał się kluczową postacią i przy okazji katem Polaków. Yerry Mina, bo o nim mowa, był obiektem drwin ze strony niejednego eksperta. Dodatkowo był wyznaczany jako ten niepewny, przez którego Kolumbia może odpaść z turnieju. Tymczasem młody gracz Barcelony spisał się wręcz znakomicie i po dwóch występach ma kapitalne statystyki. Dwie wygrane, dwa czyste konta i dwie strzelone bramki. Czego chcieć więcej? Może tego, żeby tak jak dwóch pozostałych dał wyjście z grupy? Dla Yerry’ego nic prostszego, gol w meczu z Senegalem pozwolił na zajęcie pierwszego miejsca i prawdopodobnie stałe miejsce w składzie u Pekermana.
Pomocnicy
Czas na czwórkę najlepszych graczy drugiej linii. Nie powinno być wielkiego zdziwienia, gdy połowę tych miejsc zajmą Chorwaci – Modrić i Rakitić. Piłkarze kolejno Realu Madryt i Barcelony dali prawdziwy pokaz gry w środku pola. O tym pierwszym wypowiedziano bardzo istotne zdanie, które idealnie podsumowuje grę filigranowego pomocnika.
Spotkanie przeciwko Argentynie to po prostu majstersztyk w wykonaniu obydwóch. Zdominowali kompletnie środkową strefę i przez to „Albicelestes” nie mieli zupełnie nic do powiedzenia. Ponadto obaj dołożyli po bramce, więc ich wkład jest do tej pory bezcenny. Jeżeli z twojego powodu reprezentacja wychodzi z grupy i jest typowana do końcowego sukcesu na takiej imprezie, to znak, że robisz to dobrze. Oby tak dalej, bo to chcą oglądać kibice.
Na bokach trochę z konieczności, ale wydaje się, że ci zawodnicy poradziliby sobie na każdej pozycji. Są to Coutinho i Isco. Hiszpan jest jedynym piłkarzem w swojej drużynie z formacji stricte ofensywnej, który ani razu nie został zdjęty z boiska. Hierro wolał ściągnąć Davida Silvę lub Andresa Iniestę, ale także Diego Costę. To pokazuje, jak ważnym piłkarzem jest Isco. Stał się głównym kreatorem gry „La Roja” i na niego muszą uważać Rosjanie w Moskwie. To taki pomocnik, który potrafi stworzyć coś z niczego i jednym zagraniem odmienić losy meczu. Większą uwagę trzeba poświęcić Coutinho. Jest to piłkarz, który przyćmił Neymara i to on stał się główną postacią w kadrze „Canarinhos”. To on spadł im z nieba, gdy potrzebowali bramki w meczu z Kostaryką. To on strzelił jedną z piękniejszych bramek tego mundialu. To on popisał się genialną asystą przy golu Paulinho w kluczowym meczu z Serbią. Do podsumowania jego dotychczasowych występów wystarczy to:
Tutaj wybór był najłatwiejszy, chociaż nie wiadomo było czy ten, który najlepiej rozpoczął te mistrzostwa, powinien się tu znaleźć. Cristiano Ronaldo w meczu z Iranem nie zaprezentował się najlepiej, ale biorąc pod uwagę, że strzelił hat-tricka (a według niektórych nawet i dwa) z Hiszpanią i dołożył zwycięskie trafienie przeciwko Maroko, zasłużył na to by być w gronie najlepszych.
Dwóch napastników, którzy są obok CR7 w tym zestawieniu, zagrało o jedno spotkanie mniej. To, czy ze względów kondycyjnych, czy pozasportowych, jest sprawą drugorzędną. Ważne, że Harry Kane i Romelu Lukaku poprowadzili swoje drużyny do awansu. Anglik w trudnym spotkaniu z Tunezją strzelił dwa gole i choć nie był to jego wielki mecz, pokazał, że weźmie odpowiedzialność na swoje barki w trudnych chwilach. W starciu z Panamą napastnik Tottenhamu także ustrzelił hat-tricka, choć jego styl pozostawia do życzenia.
Tu dochodzimy do Lukaku, który ma już na koncie cztery trafienia (dwa dublety), ale w przeciwieństwie do poprzedników nie potrzebował do tej sztuki goli z rzutów karnych. Od tego w drużynie Martineza jest Hazard, bo gdyby było inaczej, prawdopodobnie Lukaku byłby teraz samodzielnym liderem klasyfikacji strzelców. Co więcej Belg trafiał, gdy razem z kolegami męczyli się z Panamą oraz gdy potrzeba było odskoczyć Tunezji.
Ci gracze będą teraz pod szczególną obserwacją. Jako najlepsi po fazie grupowej, dobrze by było, gdyby udowodnili swoją wartość w najważniejszych spotkaniach. Życzymy im, aby utrzymali formę i jak najmniej meczów rozstrzygali w rzutach karnych. Niech rozpocznie się runda finałowa!
