Richie Sagrado

Pochodzenie

Urodził się 30 stycznia 2004 roku w Liège. Zaczynał w RFC Seraing, a jako dwunastolatek przeniósł się do KRC Genk, gdzie spędził pięć lat. W 2021 roku z własnej woli zamienił Genk na OH Leuven. Mówił, że Genk zaproponował mu kontrakt, ale projekt Leuven był lepszy: klub chętnie stawia na młodych, a on zaczynał w drużynie do lat 23, co w wieku 17 lat uważał za bardzo dobry start. Usłyszał też, że po dobrym sezonie dostanie szansę w pierwszym zespole.

Eddy Vanhemel, który prowadził go później w młodzieżowej drużynie Leuven, nazwał tę decyzję odważną: Sagrado miał jasny pomysł na swój rozwój. 15 czerwca 2022 roku, jako 18-latek, podpisał pierwszy zawodowy, trzyletni kontrakt z Leuven.

Kariera

W sezonie 2022/2023 grał w drużynie U-23 OH Leuven, a do kadry pierwszego zespołu po raz pierwszy trafił 21 stycznia 2023 roku, na wyjazd do Union Saint-Gilloise. W lidze zadebiutował 10 marca 2023 roku w meczu z Charleroi, wchodząc na boisko trzy minuty przed końcem podstawowego czasu gry. Kilka tygodni później trener Marc Brys wystawił go w pierwszym składzie przeciwko KV Mechelen. Sagrado mówił, że to był jego prawdziwy debiut: o tym, że zagra od początku, dowiedział się dwa dni przed meczem, a trener dużo z nim rozmawiał i przygotowywał go do spotkania. W maju 2023 roku w meczu z RWDM strzelił pierwszego gola na najwyższym poziomie, ale Leuven przegrało 1:2.

Od sezonu 2023/2024 na stałe należał do pierwszej drużyny. Po pięciu kolejkach sezonu miał już dwa gole, w tym pierwszego w karierze strzelonego głową, w meczu z Antwerpem. Dyrektor akademii klubu Henk Mariman mówił o nim, że jego największą zaletą jest skupienie i wola osiągnięcia celu, że jest skromny i ciężko pracuje.

3 sierpnia 2024 roku Leuven i Venezia ogłosiły transfer definitywny. Sagrado podpisał kontrakt do 30 czerwca 2028 roku z opcją przedłużenia o rok. Powiedział, że wybrał Venezię po rozmowie z trenerem i klubem, bo wyczuł duże ambicje. Pierwszy oficjalny mecz w nowych barwach rozegrał 11 sierpnia 2024 roku w Pucharze Włoch w Brescii (porażka 1:3) jako prawy wahadłowy u Eusebia Di Francesco. Tydzień później w pierwszym składzie zadebiutował w Serie A, w wyjazdowym meczu z Lazio.

Po sezonie 2024/2025 Venezia spadła do Serie B, ale już rok później wróciła. Pod wodzą Giovanniego Stroppy zapewniła sobie awans 1 maja 2026 roku remisem 2:2 ze Spezią na wyjeździe, na kolejkę przed końcem sezonu. Sagrado wszedł z ławki i trzy minuty później strzelił na 2:0.

Styl gry

Sam określał swoje atuty jako szybkość i siłę w pojedynkach. Vanhemel opisywał go w 2024 roku jako zawodnika silnego fizycznie, który świetnie wbiega za linię obrony z piłką i bez niej: kiedy już ruszy, jest niemal nie do zatrzymania. Zdaniem trenera potrafi strzelać głową i w sytuacjach jeden na jednego. Vanhemel dodawał, że musi poprawić grę pozycyjną w obronie, a nauka w Serie A, z jej taktyczną dyscypliną, może mu w tym pomóc.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Belgii do lat 16, 18, 19 i 21. W kadrze U-21 zadebiutował 19 listopada 2024 roku w Czechach, wchodząc z ławki w końcówce rewanżowego meczu z Czechami o awans na Euro U-21 2025. Mecz zakończył się remisem 1:1, ale Belgia przegrała dwumecz 1:3 i nie awansowała na turniej.