Islandzki bramkarz, syn byłego kapitana kadry Rúnara Kristinssona, który przeszedł drogę od KR Reykjavík przez Arsenal do FC København.
Urodził się 18 lutego 1995 roku w Reykjavíku. Jego ojciec Rúnar Kristinsson był kapitanem reprezentacji Islandii. W dzieciństwie Alex jeździł za nim po Europie, ze Szwecji przez Norwegię do Belgii, i w weekendy oglądał jego mecze przed tysiącami widzów; mówił, że podświadomie przygotowało go to do życia zawodowego piłkarza. W Lillestrøm, gdzie ojciec grał, a później był trenerem, jako dwu-, trzylatek grał z nim w bilard. Ojciec i syn są ze sobą wyjątkowo blisko.
Bramkarzem został przez przypadek. W czwartej klasie trafił do szpitala z pękniętym wyrostkiem robaczkowym i przez pięć miesięcy nie mógł grać. Po powrocie nie miał sił biegać po boisku, więc stanął w bramce i już w niej został. Jako dziecko kibicował Arsenalowi i podpatrywał Davida Seamana i Jensa Lehmanna. Jest wychowankiem KR Reykjavík.
W 2014 roku, jako 18-latek, przeniósł się do duńskiego FC Nordsjælland. Spędził tam cztery lata, a w ostatnim sezonie klub wybrał go piłkarzem roku. Latem 2018 roku przeszedł do Dijon i szybko został tam pierwszym bramkarzem w Ligue 1.
We wrześniu 2020 roku podpisał kontrakt z Arsenalem, gdzie konkurował o miejsce z Berndem Leno. Ojciec, jak opowiadał, nie uwierzył za pierwszym razem, gdy syn mu o tym powiedział. W barwach Arsenalu zadebiutował 29 października 2020 roku w Lidze Europy w wygranym 3:0 meczu z Dundalk i zachował czyste konto. Grał jednak niewiele, a w Premier League wystąpił tylko raz. Kolejne sezony spędził na wypożyczeniach: w OH Leuven w Belgii (2021/22), w tureckim Alanyasporze (2022/23), gdzie regularnie bronił w lidze, i od sierpnia 2023 roku w Cardiff City.
1 lutego 2024 roku przeszedł na zasadzie wolnego transferu do FC København, które szukało bramkarza po kontuzji Theo Sandera, i podpisał kontrakt do lata 2027 roku. Pierwszy mecz w klubie zagrał 1 sierpnia 2024 roku w Lidze Konferencji z FCB Magpies.
Sam nazywa się nowoczesnym bramkarzem. Za swoje największe atuty uważa grę nogami, obiema, odwagę w wychodzeniu z bramki w roli libero i grę jeden na jednego. Podkreślał, że bramkarz musi mieć silną psychikę, bo jego błąd zwykle kończy się golem.
Grał we wszystkich młodzieżowych reprezentacjach Islandii, od U-16 do U-21. W pierwszej reprezentacji zadebiutował w listopadzie 2017 roku. W 2018 roku był w kadrze Islandii na jej pierwszych mistrzostwach świata w Rosji. Pierwszy mecz turnieju, z Argentyną, porównywał do sceny z filmu o Harrym Potterze.
185
z 990 możliwych
1
3
1,5 na mecz
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Liga Mistrzów | FC Copenhagen | Liga Mistrzów | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Konferencji | FC Copenhagen | Liga Konferencji | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Islandia | Eliminacje ME | 7 | 630 | 0 | 0 |
| 2023/2024Championship | Cardiff | Championship | 0 | – | 0 | 0 |