Dijon Football Côte-d’Or powstał w 1998 roku z połączenia dwóch klubów, a w 2011 po raz pierwszy awansował do Ligue 1.
DFCO utworzono 29 kwietnia 1998 roku z połączenia Cercle Dijon Football i Dijon Football Club. Pierwszym prezesem był Bernard Gnecchi, a trenerem Noël Tosi. Nowy zespół rozpoczął od rozgrywek CFA i w 2000 roku awansował do National.
W 2004 roku drużyna Rudiego Garcii dotarła do półfinału Pucharu Francji. Po drodze wyeliminowała między innymi Saint-Étienne, RC Lens, Reims i Amiens, a zatrzymało ją Châteauroux, wygrywając 2:0. W tym samym roku Dijon awansowało do Ligue 2 po zwycięstwie 3:1 z Romorantin.
Pierwszy awans do Ligue 1 zespół wywalczył w 2011 roku pod wodzą Patrice’a Carterona. Debiutancki sezon zakończył się spadkiem. Drużynę przejął następnie Olivier Dall’Oglio, wcześniej pracujący przy szkoleniu młodzieży. We wrześniu 2013 roku do nowego ośrodka szkoleniowego na Poussots przyjęto 22 wychowanków.
W 2016 roku DFCO wróciło do najwyższej ligi, zajmując drugie miejsce w Ligue 2 za Nancy. W 2017 roku po raz pierwszy utrzymało się w Ligue 1, a rok później zajęło w niej jedenaste miejsce. W 2021 roku spadło do Ligue 2, a w 2023 do National, czyli na trzeci poziom rozgrywek.
Dijon Football Côte-d'Or powstał 29 kwietnia 1998 roku z połączenia Cercle Dijon Football i Dijon Football Club. Pierwszym prezesem był Bernard Gnecchi, a trenerem Noël Tosi. Klub zaczął od rozgrywek CFA i w 2000 roku awansował do National.
Dijon po raz pierwszy awansował do Ligue 1 w 2011 roku pod wodzą Patrice'a Carterona, ale spadł po debiutanckim sezonie. Do najwyższej ligi wrócił w 2016 roku, a w 2021 roku ponownie spadł do Ligue 2.