Przebieg eliminacji PNA

Zambia, Libia, Mozambik, Komory. Tutaj faworyt był tylko jeden. Następcy Kalushy Bwalyi mieli łatwo poradzić sobie z rywalami. Zambijczycy rzeczywiście bez trudu wygrali  z Mozambikiem i Komorami, lecz duże piętno na ich sukcesie zostawiła Libia. Otóż Libijczycy na własnym stadionie pokonali faworytów grupy 1:0 (zwycięską bramkę zdobył Sa’ad), a rewanż zakończył się bezbramkowym remisem. Te mecze zadecydowały o drugim miejscu w tabeli Libijczyków, co w ostatecznym rozrachunku zagwarantowało im awans do turnieju finałowego.

Grupa D

Maroko, Republika Środkowej Afryki, Algieria, Tanzania. Tu w zasadzie było dwóch faworytów. Bój o awans miały stoczyć dwie drużyny z północnej Afryki, Maroko i Algieria. Większe szanse dawano tej drugiej ekipie, jako że nie tak dawno grała ona w mistrzostwach świata, lecz rzeczywistość szybko zweryfikowała papierowe kalkulacje. Remis z Tanzanią i porażka z Republiką Środkowej Afryki niemal pogrzebał szansę „Lisów Pustyni” na awans. Zwycięstwo na własnym stadionie z Maroko 1:0 przywróciło nadzieje, lecz wyjazdowa porażka 0:4 zakopała je głęboko pod ziemią. Marokańczycy łatwo zwyciężyli w grupie, uzyskując trzypunktową przewagę nad zespołem ze środkowej Afryki, a Algieria zajęła dopiero trzecią pozycję.

Grupa E

Senegal, Kamerun, Demokratyczna Republika Konga, Mauritius. Cała sztuka wyjścia z tej grupy polegała na zdobyciu kompletu punktów ze słabeuszami. Gdyby tak się stało, zarówno Senegal, jak i Kamerun miałyby awans na wyciągnięcie ręki. Senegalczycy od początku imponowali wysoką formą, zwycięstwa 4:2 z DRK (hat-trick Nianga) i 7:0 z Mauritiusem (hat-trick Cisse) robiły wrażenie, zwłaszcza na tle Kamerunu, który stracił punkty z zespołem z Konga. Prawdziwy sprawdzian nastąpił jednak 26 marca w Dakarze. Zanosiło się na bezbramkowy remis, lecz w doliczonym czasie gry Demba Ba rozstrzygnął losy spotkania. Kamerun musiał wygrać w rewanżu, lecz nie miał w swoich szeregach asa, który przesądziłby w końcówce o losach spotkania i skończyło się na remisie 0:0. Zwycięstwa 5:0 z Mauritiusem i 3:2 z DRK okazały się pyrrusowymi.

Grupa F

Burkina Faso, Gambia, Namibia, Mauretania. Mauretania wycofała się jeszcze przed startem rozgrywek, więc tak naprawdę w grupie F rywalizowały tylko trzy zespoły. Już po pierwszej serii spotkań nie było wątpliwości, kto jest najlepszy. Zespół Burkina Faso wygrał 3:1 z Gambią i rozgromił 4:0 Namibię (hat-trick Alaina Traore). Awans został przypieczętowany w rewanżowym spotkaniu z Namibią, który zakończył się wynikiem 4:1. Remis z Gambią był jedynie formalnością.

Grupa G

Niger, RPA, Sierra Leona, Egipt. „Faraoni” mieli w cuglach wygrać tę grupę, z kolei RPA miało liczyć, że uda się awansować z drugiego miejsca. Jednak sytuacja polityczna w Egipcie musiała wpłynąć na postawę piłkarzy tego kraju. Zaczęło się od remisu z drużyną Sierra Leone, potem Niger okazał się zbyt trudnym przeciwnikiem (0:1), podobnie jak RPA (0:1). Niewiele lepiej było w rewanżach, bezbramkowy remis z RPA i porażka z Sierra Leone (1:2) oznaczały koniec zabawy dla Egipcjan. Kiedy ta już się skończyła, to okazało się, że „Faraoni” nie zapomnieli, jak się gra w piłkę i zwyciężyli 3:0 z rewelacyjną drużyną Nigru. Wobec fatalnej postawy Egiptu wielką szansę miało RPA, jednak ekipa „Bafana, Bafana” również zawiodła na całej linii. Faworytów pogodził Niger, któremu trzy zwycięstwa wystarczyły do zajęcia pierwszego miejsca w tabeli. Ciekawostką jest fakt, że w tej grupie sytuacja do samego końca była niejasna. Trzy pierwsze drużyny zgromadziły po dziewięć punktów i ostatecznie decydował bilans spotkań pomiędzy tymi drużynami. Nie liczył się jedynie najlepszy w historii PNA Egipt…

Grupa H

Wybrzeże Kości Słoniowej, Rwanda, Burundi, Benin. Wczesny faworyt z Wybrzeża Kości Słoniowej nie zawiódł. „Słonie” wygrały wszystkie mecze, tracąc tylko cztery bramki. Fakt, że rywale nie prezentowali zbyt wysokiego poziomu, nie umniejsza sukcesu ekipy WKS, która jest jednym z głównych faworytów turnieju finałowego.

Grupa I

Ghana, Sudan, Kongo, Suazi. W grupie I również był tylko jeden faworyt i podobnie jak WKS stanął na wysokości zadania. „Czarne Gwiazdy” tylko w jednym meczu nie zdobyły trzech punktów, murujący bramkę Sudan wywiózł z trudnego terenu bezbramkowy remis. Jak się później okazało, dla Sudańczyków był to remis na wagę awansu. „Pustynne Jastrzębie” nie bez trudu zwyciężały we wszystkich pozostałych meczach, ulegając jedynie Ghanie w meczu rewanżowym i z dorobkiem 13 punktów wywalczyły awans z drugiego miejsca w tabeli.

Grupa J

Angola, Uganda, Kenia, Gwinea Bissau. Do samego końca trwała rywalizacja Angoli z Ugandą. Przed ostatnią kolejką liderem była ta druga drużyna, która miała punkt przewagi nad niedawnym finalistą mistrzostw świata. Ugandyjczycy nie zdołali jednak pokonać na własnym stadionie Kenii, co skrzętnie wykorzystała Angola, triumfując w Gwinei Bissau (2:0). Głównym motorem napędowym sukcesu Angolczyków był Manucho, który strzelił cztery bramki, z czego trzy były na wagę trzech punktów.

Grupa K

Botswana, Tunezja, Malawi, Togo, Czad. W ostatniej, najliczniejszej grupie, również nie brakowało emocji. Zupełnie zawiodło Togo pozbawione asa, Emmanuela Adebayora. Swoje pięć minut wykorzystała Botswana, a awans z drugiego miejsca zapewniły sobie „Orły Kartaginy”. Ta grupa być może wykreowała gwiazdę, którą ma szansę stać się Jerome Ramatlhakwane, zdobywca pięciu goli. Więcej bramek na koncie w całym turnieju miał tylko Tunezyjczyk Issam Jema’a, ale jego znamy doskonale z występów w RC Lens czy Auxerre.

Zambia, Libia, Mozambik, Komory. Tutaj faworyt był tylko jeden. Następcy Kalushy Bwalyi mieli łatwo poradzić sobie z rywalami. Zambijczycy rzeczywiście bez trudu wygrali  z Mozambikiem i Komorami, lecz duże piętno na ich sukcesie zostawiła Libia. Otóż Libijczycy na własnym stadionie pokonali faworytów grupy 1:0 (zwycięską bramkę zdobył Sa’ad), a rewanż zakończył się bezbramkowym remisem. Te mecze zadecydowały o drugim miejscu w tabeli Libijczyków, co w ostatecznym rozrachunku zagwarantowało im awans do turnieju finałowego.

Grupa D

Maroko, Republika Środkowej Afryki, Algieria, Tanzania. Tu w zasadzie było dwóch faworytów. Bój o awans miały stoczyć dwie drużyny z północnej Afryki, Maroko i Algieria. Większe szanse dawano tej drugiej ekipie, jako że nie tak dawno grała ona w mistrzostwach świata, lecz rzeczywistość szybko zweryfikowała papierowe kalkulacje. Remis z Tanzanią i porażka z Republiką Środkowej Afryki niemal pogrzebał szansę „Lisów Pustyni” na awans. Zwycięstwo na własnym stadionie z Maroko 1:0 przywróciło nadzieje, lecz wyjazdowa porażka 0:4 zakopała je głęboko pod ziemią. Marokańczycy łatwo zwyciężyli w grupie, uzyskując trzypunktową przewagę nad zespołem ze środkowej Afryki, a Algieria zajęła dopiero trzecią pozycję.

Grupa E

Senegal, Kamerun, Demokratyczna Republika Konga, Mauritius. Cała sztuka wyjścia z tej grupy polegała na zdobyciu kompletu punktów ze słabeuszami. Gdyby tak się stało, zarówno Senegal, jak i Kamerun miałyby awans na wyciągnięcie ręki. Senegalczycy od początku imponowali wysoką formą, zwycięstwa 4:2 z DRK (hat-trick Nianga) i 7:0 z Mauritiusem (hat-trick Cisse) robiły wrażenie, zwłaszcza na tle Kamerunu, który stracił punkty z zespołem z Konga. Prawdziwy sprawdzian nastąpił jednak 26 marca w Dakarze. Zanosiło się na bezbramkowy remis, lecz w doliczonym czasie gry Demba Ba rozstrzygnął losy spotkania. Kamerun musiał wygrać w rewanżu, lecz nie miał w swoich szeregach asa, który przesądziłby w końcówce o losach spotkania i skończyło się na remisie 0:0. Zwycięstwa 5:0 z Mauritiusem i 3:2 z DRK okazały się pyrrusowymi.

Grupa F

Burkina Faso, Gambia, Namibia, Mauretania. Mauretania wycofała się jeszcze przed startem rozgrywek, więc tak naprawdę w grupie F rywalizowały tylko trzy zespoły. Już po pierwszej serii spotkań nie było wątpliwości, kto jest najlepszy. Zespół Burkina Faso wygrał 3:1 z Gambią i rozgromił 4:0 Namibię (hat-trick Alaina Traore). Awans został przypieczętowany w rewanżowym spotkaniu z Namibią, który zakończył się wynikiem 4:1. Remis z Gambią był jedynie formalnością.

Grupa G

Niger, RPA, Sierra Leona, Egipt. „Faraoni” mieli w cuglach wygrać tę grupę, z kolei RPA miało liczyć, że uda się awansować z drugiego miejsca. Jednak sytuacja polityczna w Egipcie musiała wpłynąć na postawę piłkarzy tego kraju. Zaczęło się od remisu z drużyną Sierra Leone, potem Niger okazał się zbyt trudnym przeciwnikiem (0:1), podobnie jak RPA (0:1). Niewiele lepiej było w rewanżach, bezbramkowy remis z RPA i porażka z Sierra Leone (1:2) oznaczały koniec zabawy dla Egipcjan. Kiedy ta już się skończyła, to okazało się, że „Faraoni” nie zapomnieli, jak się gra w piłkę i zwyciężyli 3:0 z rewelacyjną drużyną Nigru. Wobec fatalnej postawy Egiptu wielką szansę miało RPA, jednak ekipa „Bafana, Bafana” również zawiodła na całej linii. Faworytów pogodził Niger, któremu trzy zwycięstwa wystarczyły do zajęcia pierwszego miejsca w tabeli. Ciekawostką jest fakt, że w tej grupie sytuacja do samego końca była niejasna. Trzy pierwsze drużyny zgromadziły po dziewięć punktów i ostatecznie decydował bilans spotkań pomiędzy tymi drużynami. Nie liczył się jedynie najlepszy w historii PNA Egipt…

Grupa H

Wybrzeże Kości Słoniowej, Rwanda, Burundi, Benin. Wczesny faworyt z Wybrzeża Kości Słoniowej nie zawiódł. „Słonie” wygrały wszystkie mecze, tracąc tylko cztery bramki. Fakt, że rywale nie prezentowali zbyt wysokiego poziomu, nie umniejsza sukcesu ekipy WKS, która jest jednym z głównych faworytów turnieju finałowego.

Grupa I

Ghana, Sudan, Kongo, Suazi. W grupie I również był tylko jeden faworyt i podobnie jak WKS stanął na wysokości zadania. „Czarne Gwiazdy” tylko w jednym meczu nie zdobyły trzech punktów, murujący bramkę Sudan wywiózł z trudnego terenu bezbramkowy remis. Jak się później okazało, dla Sudańczyków był to remis na wagę awansu. „Pustynne Jastrzębie” nie bez trudu zwyciężały we wszystkich pozostałych meczach, ulegając jedynie Ghanie w meczu rewanżowym i z dorobkiem 13 punktów wywalczyły awans z drugiego miejsca w tabeli.

Grupa J

Angola, Uganda, Kenia, Gwinea Bissau. Do samego końca trwała rywalizacja Angoli z Ugandą. Przed ostatnią kolejką liderem była ta druga drużyna, która miała punkt przewagi nad niedawnym finalistą mistrzostw świata. Ugandyjczycy nie zdołali jednak pokonać na własnym stadionie Kenii, co skrzętnie wykorzystała Angola, triumfując w Gwinei Bissau (2:0). Głównym motorem napędowym sukcesu Angolczyków był Manucho, który strzelił cztery bramki, z czego trzy były na wagę trzech punktów.

Grupa K

Botswana, Tunezja, Malawi, Togo, Czad. W ostatniej, najliczniejszej grupie, również nie brakowało emocji. Zupełnie zawiodło Togo pozbawione asa, Emmanuela Adebayora. Swoje pięć minut wykorzystała Botswana, a awans z drugiego miejsca zapewniły sobie „Orły Kartaginy”. Ta grupa być może wykreowała gwiazdę, którą ma szansę stać się Jerome Ramatlhakwane, zdobywca pięciu goli. Więcej bramek na koncie w całym turnieju miał tylko Tunezyjczyk Issam Jema’a, ale jego znamy doskonale z występów w RC Lens czy Auxerre.