Poziom Ekstraligi kobiet wysoki jak nigdy dotąd. „O tytuł będzie walczyć nawet cztery czy pięć zespołów”

Nie zdjąć nogi z gazu

Próby, która zaczęła się od falstartu w Lidze Mistrzyń. Czarni Sosnowiec w nowym formacie eliminacji do Ligi Mistrzyń ulegli już w 1. rundzie mistrzowi Węgier – Ferencvarosi Budapeszt – i pożegnali się z marzeniami o grze w europejskiej elicie. A nie było to ostatnie pożegnanie spowodowane porażką w miniturnieju, którego gospodarzem były mistrzynie Polski.

Po odpadnięciu z Ligi Mistrzyń z klubem z Sosnowca pożegnał się trener drużyny – Sebastian Stemplewski. Jak czytamy w oficjalnym komunikacie na stronie klubu, decyzja była bezpośrednio podyktowana przegraną z mistrzem Węgier: – Decyzją zarządu klubu Sebastian Stemplewski od dnia dzisiejszego nie będzie już pełnił funkcji trenera pierwszego zespołu. Jest to konsekwencja odpadnięcia naszej drużyny już w 1. rundzie kwalifikacji UEFA Champions League po porażce z bardzo przeciętnym, zdaniem zarządu, rywalem.

Bez utytułowanego trenera, a także jednej z ważniejszych postaci zespołu, Weroniki Zawistowskiej, Czarni będą się bili w obecnym sezonie o obronę mistrzostwa. Tak czy inaczej na papierze drużyna wygląda bardzo bogato. Doświadczone, broniące dostępu do bramki rywalek Anna Szymańska i Olha Zubchyk, a z przodu bardzo skuteczne Jędrzejewicz, Wiankowska czy Jaszek. Bez dwóch zdań w Sosnowcu ponownie celem jest złoty medal.

„Srebrny medal to plan minimum”

Sezonem 2020/2021 piłkarki łódzkiego SMS-u napisały historię klubu. Po serii kampanii kończonych na piątym miejscu przyszedł czas na upragnione miejsce na pudle. Młodzieńcza fantazja podopiecznych Marka Chojnackiego doprowadziła je do zdobycia srebrnego medalu, pierwszego w ponad 20-letniej historii SMS-u Łódź. A to dopiero początek drogi. W Łodzi zaczyna mówić się o jeszcze większych celach.

Choć na razie dość nieśmiało. – Przed rozpoczęciem sezonu, patrząc na ruchy każdego ekstraligowego zespołu pod względem transferów zawodniczek, srebrny medal to plan minimum, wyznaczony przez nas same, jak i sztab szkoleniowy. Oczywiście podejmujemy walkę o najwyższy cel, czyli mistrzostwo Polski, ale boisko zweryfikuje, czy jesteśmy na to przygotowane i wszystko się okaże w najbliższych miesiącach – mówi nam kapitan TME SMS-u Łódź – Daria Kurzawa.

Apetyt łódzkiej drużyny po zeszłym sezonie zdecydowanie nie zmalał. Zawodniczki Marka Chojnackiego, podrażnione koniecznością uznania wyższości Czarnych Sosnowiec, grają zatem o pełną pulę. A pełna pula oznacza jedno – nie mieć sobie równych na polskich boiskach.

Misja – załatać dziurę po Achcińskiej

Dużym atutem TME SMS-u Łódź jest utrzymanie znacznej większości zespołu. Szczelna zeszłosezonowa linia obrony (13 straconych goli w lidze) pozostała nienaruszona, a z przodu do bardzo skutecznej Klaudii Jedlińskiej jeszcze dołączyła Dominika Kopińska. A przecież do zdrowia po kontuzji wraca podstawowa napastniczka łódzkiego klubu – Paulina Filipczak. Na brak alternatyw Marek Chojnacki zatem nie może narzekać.

Największą niewiadomą miało być zastąpienie Adriany Achcińskiej – podstawowej pomocniczki kadry, a dla wielu także najlepszej piłkarki zeszłego sezonu, która zdecydowała się na przenosiny do FC Koeln. Jej substytutem ma być sprowadzona z Medyka Konin Ernestina Abambila, która od pierwszych spotkań w lidze przekonuje do swojej boiskowej jakości (została wybrana nawet MVP pierwszego meczu ligowego przeciwko Śląskowi Wrocław).

Wątpliwości co do jakości nowych piłkarek zdecydowanie nie ma Daria Kurzawa: – Nasze nowe zawodniczki pozyskane z Medyka Konin i nasza dawna bramkarka szybko wdrożyły się w nasz zespół i już po tygodniu przystosowały się do naszego stylu gry. Uważam, że one bardzo namieszają i jeszcze bardziej nam pomogą, by sięgnąć po wymarzony złoty medal. Również trzeba wspomnieć o Paulinie Filipczak, która po rundzie jesiennej tamtego sezonu była królową strzelczyń, kontuzja jej nie pozwoliła grać w rundzie wiosennej, aczkolwiek wraca już do gry na 100%, niebawem zobaczymy ją na boisku i będzie już mogła pomóc nam w osiąganiu lepszych wyników.

Przerwana hegemonia w ekstralidze kobiet

Trzy lata ligowej dominacji, pięć lat z rzędu z co najmniej srebrnym medalem ekstraligi kobiet. Górnik Łęczna przez ostatni czas nie miał sobie równych w polskiej piłce, ale przyszedł koniec dominacji. Piłkarki z Łęcznej musiały zadowolić się „jedynie” trzecim miejscem w ostatnim sezonie ekstraligi kobiet. Zatem, co jasne, do gry wracają głodne sukcesów.

Choć o najwyższe cele przyjdzie im walczyć bez swoich dwóch głównych strzelb z ostatniej kampanii. Klub z Łęcznej opuściły Ewelina Kamczyk oraz Nikola Karczewska, które przeniosły się do ligi francuskiej. Owy duet w zeszłym sezonie ligowym zapewnił Górnikowi aż 50 (!) goli. Kalibru straty w zasadzie zatem nie trzeba tłumaczyć. Dość powiedzieć, że jedynie cztery kluby w ekstralidze kobiet przekroczyły bramkową granicę, którą ustanowił duet Kamczyk – Karczewska.

Co jasne więc, znaleźć substytut dla takich postaci będzie niezwykle trudno. Roksana Ratajczyk podchodzi jednak do sprawy z chłodną głową: – Oczywiście dziewczyny, które od nas odeszły, były niezwykle wartościowe i wiele dawały nam na boisku. Ich brak jest odczuwalny, ale… nie ma ludzi niezastąpionych. Zawodniczki, które dołączyły do nas przed startem sezonu, bardzo szybko wkomponowały się w zespół i już w sparingach, a także pierwszych meczach o stawkę pokazały, że będą stanowić o sile naszej drużyny.

Młodość i doświadczenie kluczem do sukcesu?

Kamczyk i Karczewska w Górniku Łęczna to już przeszłość, ale w ich miejsce idzie młodzież. Młodzież, która w połączeniu z doświadczeniem, według Roksany Ratajczyk, może być przepisem na sukces brązowego medalisty ostatnich mistrzostw Polski: – Myślę, że z powodu zmian, jakie zaszły, na pewno będziemy miały większy głód wygrywania. Nie ma się co oszukiwać – młode piłkarki zawsze charakteryzuje chęć zwycięstw, a większość z nas nie ma na swoim koncie takich sukcesów, jakie miał poprzedni skład. Uważam, że stanowimy takie połączenie doświadczenia z młodością, że udowodnimy, iż stać nas na wiele.

Początek sezonu tę tezę potwierdził. Dwie pewne wygrane bez straty choćby jednego gola i miejsce na szczycie tabeli. Co więcej, Macleans Chinonyerem meczem z AP Lotosem Gdańsk wysłała jasny sygnał rywalkom – Nigeryjka może być nową czołową strzelbą zespołu z Łęcznej. Jeśli tylko będzie trzymała stały, wysoki poziom, to Górnik bez dwóch zdań może dalej się liczyć w walce o najwyższe cele w lidze i w pucharze.

Kolejka do medalu ekstraligi kobiet

Top 3 zeszłego sezonu z pewnością będzie chciało między siebie podzielić czołowe miejsca też w obecnej kampanii. Tyle że chętnych do namieszania w czołówce z meczu na mecz jest coraz więcej. Podrażniony zeszłosezonowym, pierwszym od 19 lat, brakiem medalu Medyk Konin za wszelką cenę chce z powrotem wrócić do ścisłej czołówki. Namieszać może także Śląsk Wrocław, który już w pierwszych dwóch kolejkach znacznie uprzykrzył życie kandydatom do medalu, a przecież bardzo ambitne plany mają także drużyny z Katowic, Krakowa czy beniaminkowie ekstraligi kobiet.

– O tytuł będzie walczyć co najmniej trzy, a pewnie nawet cztery czy pięć zespołów. Słowa Roksany Ratajczyk być może okażą się prorocze. Być może medale zostaną rozdane dopiero w ostatniej kolejce, jak w zeszłym sezonie. Być może znów czarny koń rozgrywek znacząco namiesza w stawce. Niewiadomych masa. Ale co za tym idzie, emocji także będzie co nie miara. Ekstraliga kobiet z roku na rok rośnie w siłę, a obecny sezon może okazać się kolejnym przełomowym.