Potwierdzony potencjał rozwijających się kadr. Puchar Azji U-23

Zaznaczamy jednak, że naszym zdaniem te decyzje sędziów były jedynie kontrowersyjne, nie zarzucamy celowego pomagania Katarowi.

Nie ma tego złego

Katar swoją przygodę na turnieju zakończył tuż po fazie grupowej. W ćwierćfinale przegrał po dogrywce z Japonią. Drugą reprezentacją, która wyszła z jego grupy, była Indonezja, która zaskakująco pokonała Jordanię i Australię. Zdobycie sześciu punktów w tak trudnej grupie, jako turniejowy debiutant, to ogromny sukces. Mimo realnie widocznego rozwoju indonezyjskiej piłki w ostatnich miesiącach, zapewne mało kto zakładał taki obrót spraw.

W ćwierćfinale reprezentacja z Azji południowo-wschodniej podejmowała mistrza kontynentu z 2020 roku – Koreę Południową. Skazywana na pożarcie Indonezja dwukrotnie wychodziła na prowadzenie, lecz regulaminowy czas gry zakończył się wynikiem 2:2. Dogrywka nie przyniosła rozstrzygnięcia, więc do określenia półfinalisty z tej pary niezbędne były jedenastki. W sumie wykonano ich aż 24, a finalnie lepsi okazali się sensacyjni Indonezyjczycy.

W ½ finału trafili na inny, niezwykle dobrze rozwijający się piłkarsko w ostatnich latach kraj – Uzbekistan. Team Garuda nawet na chwilę wyszedł na kompletnie zaskakujące prowadzenie, jednak bramka została anulowana, a już chwilę później do siatki trafili Uzbekowie. Nie da się ukryć, że prezentowali oni zdecydowanie wyższy poziom piłkarskiego kunsztu i zwyczajnie zasłużyli na finał. Wynik 2:0 dobrze odzwierciedlał boiskowe poczynania.

W spotkaniu o trzecie miejsce Indonezja zmierzyła się z inną kadrą czyniącą tak duży postęp, jak Uzbekistan – Irakiem. Należy przyznać, że Team Garuda postawił bardzo trudne warunki, a nawet wyszedł na prowadzenie. Co prawda bardzo szybko je oddał, ale skoro drużyna z tak olbrzymim potencjałem jak Irak musiała się męczyć i grać dogrywkę, to pokazuje to ogrom poczynionego postępu przez Indonezję.

Lwy Mezopotamii w tym turnieju też przez swoje musiały przejść. Turniej zaczęły fatalnie, ale nie w tak dramatycznych okolicznościach, jak Indonezja. Irak przegrał 0:2 z Tajlandią i od tego momentu musiał liczyć na dobry układ innych spotkań. Ten na szczęście się ziścił, a Lwy wygrały swoje dwa pozostałe mecze.

Uzbekistan u bram raju

Od kilku lat sytuacja najlepszej reprezentacji z Azji Centralnej nieustannie się poprawia. Miłość do piłki ważnych osób w kraju i ich decyzyjność sprawia, że przeznaczane są na nią coraz większe pieniądze. Przynosi to stopniowe efekty u seniorów oraz piorunujące w rozgrywkach młodzieżowych. Puchar Azji U-23 był pokazem uzbeckiej siły.

Trzy wygrane w fazie grupowej bez straty jakiejkolwiek bramki. W ćwierćfinale zwycięstwo 2:0 z Arabią Saudyjską, która swoją ofensywą wręcz zatrważała w pierwszych meczach. Półfinał z Indonezją wygrany w takim samym stosunku sprawił, że do finału Uzbekistan nie stracił żadnej bramki. Tam czekał naturalnie największy z przeciwników – Japonia. Przez cały regulaminowy czas gry Uzbekistan nadal miał zero z tyłu. Lecz identycznie sytuacja wyglądała z przodu.

W doliczonym czasie gry obrona pękła i Japonia wyszła na prowadzenie. Szaleńcze ataki Uzbeków doprowadziły do błędu przeciwnika i rzutu karnego. Jedenastki jednak nie udało się wykorzystać i w taki sposób Uzbekistan drugi raz z rzędu przegrał w finale Pucharu Azji U-23. Kolejna piękna bajka skończyła się w dramatyczny sposób.

Jednak już sam awans do finału zapewnił Uzbekistanowi porcję dodatkowych wrażeń za kilka miesięcy. Puchar Azji U-23 był bowiem jednocześnie kwalifikacjami do Igrzysk Olimpijskich w Paryżu. Reprezentacja Uzbekistanu pojedzie na taki turniej pierwszy raz w historii i zmierzy się na nim z Hiszpanią, Egiptem i Dominikaną. Naszym zdaniem awans do fazy play-off jest w zasięgu kadry z Azji Centralnej.